Sam Ghandchiسام قندچي  یادداشتی برای آقای عبدالله مهتدی درباره تجزیه طلبی، فدرالیسم و آینده
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2962-abdullah-mohtadi.htm

مطالب مرتبط: 1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21

 

abdullah-mohtadi

 

دوست عزیز آقای عبدالله مهتدی، امروز ما در بحبوحه ی روزهای سرنوشت ساز انقلاب قرن بیست و یکمی ایران هستیم و هر روز که از هفته ی سیاه در این خیزش98 می گذرد قلب همه ی دوستان ایران و ایرانی بیشتر به طپش می افتد، و از سوی دیگر رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی همچون روزهای جنبش سبز و خیزش96، در پی راهی برای به شکست کشاندن این انقلاب است. یکی از سه ترفندی که رژیم برای این هدف به کار می برد ایجاد ترسِ از «برباد رفتن ایران» و تجزیه ی کشور است. در این رابطه طرح فدرالیسم در فضای اپوزیسیون سیاسی ایران چنین فرصتی را برای رژیم فراهم کرده است. شخصاً دلیل مخالفتم با فدرالیسم برای ایران، اصلاً تبلیغات رژیم نیست بلکه دو سال پیش در اوج قدرت کردها در عراق و به رغم نقش برجسته ای که دوستانی نظیر زنده یاد جلال طالبانی در دولت مرکزی آن کشور پس از سقوط صدام، ایفا کردند، یعنی در واقع در دموکراتیک ترین دوران حیات آن کشور، واحد فدرالِ حکومت اقلیم کردستان، توسط آقای بارزانی، طرح جدایی را به رفراندوم گذاشت. این تجربه، چنین خطر تجزیه طلبی را در عاقبت طرح هایی که «فدرالیسم» خوانده می شوند، و در واقع معنایش در کشورهای خاورمیانه «کنفدراسیونیسم» یا «کنفدرالیسم» است، به ثبوت رساند. شخصاً نزدیک به 40 سال، از تئوریسین های فدرالیسم برای ایران بودم و فدرالیسم را راهی برای خلاصی از طرح های ملوک الطوایفی خودمختاری تصور می کردم، البته «فدرالیسم استانی» و نه «فدرالیسم قومی»، اما بعد از تجربه ی عراق به این نتیجه رسیدم که بطور کامل هرگونه مدل فدرالی را برای آینده ی ایران رد کنم. می دانم که حزب کومله به رهبری شما در پی جدا شدن از حزب کمونیست ایران، بر اساس دیدگاه فدرالیسم، خود را از نو احیا کرد، که مطمئناً گامی به جلو نسبت به طرح های ملوک الطوایفی خودمختاری بود که در زمان پدر شما در کردستان دنبال می شد وقتی ایشان وزیر فرهنگ دولت قاضی محمد بودند. به هر حال تصمیم به کنار گذاشتن فدرالیسم برای شما نظیر صاحب این قلم نیست که یک فرد هستم و نه یک تشکیلات سیاسی، و برای یک رهبر سیاسی نظیر شما چنین تغییر موضع، بسیار دشوار است، اما به یاد آورید که شما و حزبتان بعد از دهه ها تعلق به جریان مائوئیسم، وقتی دیدید که آن دیدگاه های سیاسی غلط هستند، آنها را کنار گذاشته و رسماً به انترناسیونال دوم پیوستید که برای یک قرن چنین موضعی، از دیدگاه لنینیستها، ارتداد شمرده می شد همانسان که لنین رهبر انترناسیونال سوم، کائوتسکی را مرتد خطاب می کرد. امروز، نه تنها برای کردهای ایران تصمیم به کنار گذاشتن فدرالیسم، آینده نگری و درست است، بلکه به نفع همه ی ایرانیان است که طرح های فدرالی را نه تنها کردها، بلکه همه ی نیروهای سیاسی ایران کنار گذاشته و برای اتحاد سیاسیِ سراسری، تلاش کنیم، و فرصت را از دست ندهیم. همانطور که 9 سال پیش در مقاله ای تحت عنوان «آیا "تجزیه طلبان" در کردستان هستند؟»، نوشتم که کردها و دیگر ایرانیان ازهر اتنیسیته، مذهب و جنسیت، آنها نیستند که تجزیه طلبند، بلکه همه ی ایرانیان وقتی از حکومت خود ناراضی هستند ایران را ترک می کنند و از کشور خود جدا می شوند، چه امروز چه هر زمان دیگر در گذشته یا آینده، و به عبارتی "تجزیه طلب" می شوند، و می بینیم که اکنون هشت میلیون ایرانی در خارج کشور زندگی می کنند، یعنی حدود 10 درصد از جمعیت ایران، و فرزندان و نوه هایشان نه فارسی بلدند و نه کردی و ترکی و عربی و بلوچی. بحثهای بیهوده درباره ی آموزش و زبان مادری هم اتلاف وقت است و راه حل های دموکراتیک برای رفع تبعیض پس از یبش از 200 سال حکومتهای دموکراتیک در دنبا، کشف اتم نیست و روشن است و اینجانب نیز موضوعات رفع تبعیض را بارها در نوشته هایی نظیر «دو سه کلمه درباره بحث اتنیسیته، و جنبشهای برای رفع تبعیضهای اتنیکی، مذهبی و جنسیتی»، به تفصیل مورد بحث قرار داده ام و اینکه با فدرالیسم هم قابل حل نیستند، همانطور که مسأله ی زنان به این شکل قابل حل نیست. اکنون در این برهه ی حساس زندگی ملت ایران، رهبرانِ آگاهی نظیر شما، می توانند نقش عمده ای را با کنار گذاشتن طرح های فدرالیسم و تلاش برای متحد کردن همه ی ایرانیان برای برقراری حکومتی سکولار و دموکراتیک پا پیش گذاشته و توطئه های رژیم را نیز خنثی کنید که مردم را خودِ این رژیمِ ایران برباد ده، از "برباد رفتن ایران" می ترساند، وقتی همین رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی است که در 40 سال گذشته ایران را برباد داده و کشوری که تولید کننده ی عمده نفت در جهان است، مردمش بخاطر مخالفت با گران شدن بنزین، به گلوله بسته شدند و خون دادند، به جای آنکه کسانیکه در 40 سال گذشته نتوانسته اند در این کشور نفت خیز صنایع تولید بنزین مورد نیاز مردم را توسعه دهند به محاکمه کشیده شوند. با بهترین آرزوها برای شما.

 

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

نهم آذر ماه 1398
November 30, 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

SEARCH