sam-ghandchi سخنان تاریخی رضا پهلوی در رد حکومت موروثی

هر آنچه از دل برآید لاجرم بر دل نشیند
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/4062-reza-pahlavi.htm

پی نوشت 14 فروردین ماه 1400: یادداشتی برای رضا پهلوی و شهریار آهی درباره ی حزب آینده نگر

پی نوشت پنجم فروردین ماه 1400: آرشیو حزب آینده نگر

پی نوشت پنجم فروردین ماه 1400: پادکست سکولار دموکرات ها در ارتباط با سخنرانی تاریخی رضا پهلوی

پی نوشت چهارم فروردین ماه 1400: اصلاح طلبان و مجاهدین: دو راه برای بازگرداندن برنامه ی کمربند سبز به خاورمیانه

پی نوشت دوم فروردین ماه 1400: در حاشیه ی مقاله نوری علا درباره سخنرانی تاریخی رضا پهلوی

پی نوشت اول فروردین ماه 1400: می دانید چرا از اول با اتحاد بر محور «جمهوریخواهی» (نه «جمهوریتخواهی»)، مخالف بودم

پی نوشت بیست و هشتم اسفند ماه 1399: در حاشیه ی مقاله ی امیر طاهری در مورد رضا شاه و بناپارتیسم

Reza Pahlavi's Historic Speech Rejecting Hereditary Government
http://www.ghandchi.com/4062-reza-pahlavi-english.htm

P.S. 04/03/21: A Note for Reza Pahlavi and Shahriar Ahy about Futurist Party

P.S. 03/25/21: Futurist Party Archive

P.S. 03/17/21: https://iransecularism.com/reza-pahlavis-historic-speech-rejecting-hereditary-government

مطالب مرتبط: 1     2     3     4     5     6     7     8     9     10     11     12

 

reza-pahlavi-morousi

 

روز گذشته در سایت «شورای مدیریت گذار»، سخنان تاریخی آقای رضا پهلوی در رد حکومت موروثی، منتشر شده بود که اگر بخواهیم به زبان سعدی توصیف کنیم: «که هرچ از جان برون آید نشیند لاجرم بردل»! یعنی به رغم آنکه چهارده سال پیش امثال صاحب این قلم در ادامه ی سنت جان لاک نوشتند «سلطنت یعنی تبعیض بر مبنای اصل و نسب»، با این حال این نگارنده تبعیض به مردمی را که حقِ شاه شدن ندارند، مورد بحث قرار داد، در حالیکه آقای رضا پهلوی که خود ولیعهد خاندان پهلوی هستند، آنسوی سکه را نیز در سخنرانی خود مورد بحث قرار داده اند، منظور آنکه وقتی از کسی به دلیل متولد شدن در یک خانواده ی سلطنتی، انتظار میرود حرفه ی مشخصی را در زندگی دنبال کند و آنهم پادشاهی و عرصه ی سیاست، به عبارتی دیگر، تبعیض معکوس، که امثال «بودا» در برابرش ایستادند و علاقه ی خود را در زندگی دنبال کردند که پیامی دیگر برای بشریت داشت! اگر جان لاک به خاطر بیان حقایق در مورد تبعیض آلود بودن سیستم پادشاهی، از بریتانیایِ زمانِ خود به آمستردام تبعید شد، امروز دیگر نه بریتانیا آن بریتانیا است، و نه بریتانیا برای جهان تصمیم میگیرد، و بیش از 200 سال از زمانی می گذرد که آمریکا با انقلاب خود راه تازه ی دموکراسی مدرن را، که جز جمهوریتخواهی نیست، به روی بشریت گشود که همچنان ادامه دارد، با اینحال در این راه دوم نیز، انقلاب کبیر فرانسه که فقط 14 سال بعد از آمریکا بود، به خطا رفت و به جای جمهوریتخواهی، استبداد انقلابیون را جایگزینِ استبداد سلطنتی کرد، و بعد هم سالها مشقت احیاء سلطنت بوربون و اورلئان را پشت سر گذارد تا بالاخره به جمهوری دموکراتیک دست پیدا کند، به همان شکل که امروز کشورهای کمونیستی نظیر کره شمالی کیم جونگ اون و امثالهم، به نام جمهوری، استبداد سیاسی به ارمغان آورده اند. ای کاش امروز بعد از سخنان آقای رضا پهلوی، نه تنها جریانات اسلامی نیز "جمهوریهای" ضد جمهوریتخواهی اسلامی را، مردود اعلام کنند، بلکه بازماندگان کمونیستهایِ انقلاب 57 ایران نیز، دیکتاتوری پرولتاریا را یک بار و برای همیشه رد کنند، چرا که جمهوری های کمونیستی طی صد سال در قرن بیستم در همه جا نشان دادند، راهِ به دموکراسی نیستند، و با جمهوریتخواهی بیگانه اند و در چند سال اخیر در موردِ اینکه، بعد از دموکراسی، چگونه از بازتولید استبداد در ایران جلوگیری کنیم، بسیار بحث کرده ایم. سه سال پیش در نوشتاری تحت عنوان «مهستان: اتحاد جمهوریتخواهانِ سکولار، دموکرات و آینده نگر است»، جمهوریتخواهی که توسط دکتر اسماعیل نوری علا در مهستان طرح شده بود، بعنوان مبنای اتحاد در اپوزیسیون بحث شد، اما امروز آقای رضا پهلوی در توضیح جمهوریتخواهی، واقعاً حق مطلب را ادا کردند. دو دیگر آنکه، موضوع سیستمی دو ریاستی، که آقای رضا پهلوی تحت عنوان دو مقام «دولت بان» و «میهن بان» مطرح کردند، گرچه از سوی این نگارنده همیشه مورد انتقاد بوده، اما واقعاً اصلِ مطلب در این رابطه نیز، نظیر بحثهای مربوط به فدرالیسم، در چارچوب «توازن نظارتی» در قانون اساسی قابل حل است چرا که به کل سه قوه مرتبط است همانطور که در آمریکا می بینیم، و البته این نگارنده آرزو داشتم در همین آمریکا نیز رییس قوه ی قضاییه توسط مردم انتخاب می شد! به هر حال، با اینکه سیستم آمریکا ابداً «دو ریاستی» نیست، و کل کشور نیز «فدرال» است، اما توانسته اتحاد خود را برای بیش از دوقرن حفظ کند و فقط یک بار در نیمه ی عمر خود جنگ داخلی را تجربه کرد که یکپارچگی ملی را در خطر قرار داد، و تجربه ای دهشتناک بود، اما دلیلش، نه فدرالیسم بود و نه «تک ریاستی» بودن دولت، و به خاطر نادیده گرفتن حقوق اولیه ی انسانیِ حدودِ نیمی از جمعیتِ کشور یعنی تبعیض علیه سیاهپوستان، کشور به چنان پرتگاهی سقوط کرد، با اینهمه برای ایران فدرالیسم خطری جدی است! به هرحال، همه ی این نارسایی ها در چارچوب «توازن نظارتی» جان لاک در قانون اساسی قابل حل هستند، و اصلِ مانعِ اتحادِ اپوزیسیون در این هفته از میان برداشته شد! دو دیگر آنکه اگر آقای رضا پهلوی بخواهند رهبری اپوزیسیون سکولار دموکرات ایران را به عهده گیرند، به این موضوعات ربطی ندارد، و تصمیم شخصی ایشان است، هرچند که قابلیت خود را بعنوان یک رهبر سیاسی آینده نگر، نشان دادند، و از جمله مورد حمایت این نگارنده خواهند بود، و با آرزوی موفقیتهای بیشتر برای آقای رضا پهلوی، در هرآنچه بر می گزینند. نوروزتان در هر کجای دنیا که هستید فرخنده باد.

  

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE
http://www.ghandchi.com

بیست و هفتم اسفند ماه 1399
March 17, 2021

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون-برگزیده

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران

http://www.ghandchi.com/futuristparty/index.html

 

 

ghandchi-english-articles

 

SEARCH

 

ghandchi-all-articles