Sam Ghandchiسام قندچي نامه ای از راه دور به سهیل عربی
سام قندچی
http://www.ghandchi.com/1973-nameh-beh-soheil-arabi.htm

سهیل عربی

 

آقای سهیل عربی، شرح زندگی شما را در اینترنت خوانده ام (1) و می دانم ظلمی که بر شما و خانواده تان رفته یکی از بدترین ها است گرچه در یک قرن گذشته، جامعه مدرن برای ما ایرانیان چندان میوه حقوق بشری نداشته و این واقعیت تلخ را در سرنوشت زندانیان سیاسی طی یک قرن گذشته، به عیان می توان دید (2). در مورد اختلافم با آنارشیسم در نوشتار دیگری چند روز پیش به تفصیل، توضیح دادم (3)، اما این نوشته بحث دیگری است. قبلاً بگویم که با شما در مورد دوستانتان آرش صادقی و گلرخ ایرایی هم نظرم، که برای آنها نیز پاپوش درست کرده اند چون در زندان سرسختی نشان داده اند، و در این مورد بیش از یکسال پیش به تفصیل نوشته ام (4). آنها نیز مانند شما گناهشان حرف زدن و بیان نظراتشان است و مانند شادوران حسین فاطمی روی اعصاب بازجویان رفته اند، وگرنه کاری نکرده اند که همه این مدت در زندان هستند. اگر قرار بود انسانها را برای بیان عقاید در دنیا زندان کنند باید همه مسلمانان را در اروپا و آمریکا زندان کنند چون اساساً شریعت اسلام، ضد سکولاریسم است که اساس جوامع در غرب بر آن قرار دارد. در نتیجه بدون شک در همه نقد شما به رژیم جمهوری اسلامی نه تنها شریک هستم بلکه از دیدگاه این قلم جامعه ایران دیگر از جمهوری اسلامی عبور کرده است (5) و بستگی به اینکه این رژیم چگونه رفتار کند و اپوزیسیون چه راهی برگزیند، این عبور به جمهوری آینده نگر سکولار و دموکراتیک می تواند مسالمت آمیز طی شود یا نظیر انقلاب کبیر فرانسه حمام خون در کوی و برزن، جاری شود (6).

 

اما اینها حرف تازه ای نیست. آنچه می خواستم با شما در میان گذارم این است که در خارج از ایران خبری نیست. امثال این قلم هم پیر هستیم و احتمالاً هنگام تغییر رژیم اگر زنده هم باشیم نمی توانیم برای مدیریت جمهوری آینده نگر (7) کاری کنیم. انقلاب 21 ایران (8) نیز تطور خود را خواهد پیمود و نمی توان بطور ولونتاریستی انتظار داشت آنگونه که ما اراده کنیم هر گام آن در کنترل ما باشد، اما شکی در اینکه خیزش 96 گفتمان اساسی جامعه ایران را عوض کرده نیست (9). منظور اینکه جوانانی نظیر شما هستید که لازم است پس از پایان یافتن رژیم جمهوری اسلامی، جامعه ایران را رهبری کنید و قرار نیست کسی از خارج بیاید و این کار را بکند. همانطور که سالهاست بحث شده، در خارج در 39 سال گذشته اساساً جنبش ایرانیان ابداً نظیر 25 سال بعد از 28 مرداد نبوده و کلاً به این دلیل که جوامع غربی در دورانی نسبتاً عادی به سر می برند، جوانان ایرانی نیز در خارج کشور چندان تجربه سیاسی نیاندوخته اند، در حالیکه جوانان ایرانی مقیم خارج در دوران انقلاب 1357 صرفنظر از هر نحله فکری، کادرهای سیاسی ورزیده ای بودند. خلاصه آنکه توهم درباره رهبری سیاسی در خارج غلط است (10). حتی در خارج امروز جریانات آنارشیستی غیر ایرانی که شما برایشان به انگلیسی و فرانسه پیام می فرستید اصلاً اهمیتی ندارند و جریاناتی بسیار حاشیه ای هستند. در نتیجه جنبش سیاسی در داخل ایران اساساً حتی برای بعد از پایان جمهوری اسلامی، ضروری است که فقط روی توان سیاسی و فکری خود حساب کند. حالا درست است که شما همه تلاشتان را بر خیزاندن مردم متمرکز کرده اید و حتی از مردم خواسته اید که سفره های هفت سین شان را مقابل زندان ها پهن کنند (11)، که ایده خوبی است با اینحال واقعاً این تحول ایران را نمی توان در جزئیات کنترل کرد، اما به پیش خواهد رفت، ولی این اعتصاب غذاهای بی پایان شما می تواند فقط نابود کردن فیزیکی شما را باعث شود که نه برای مردم ایران، نه برای خانواده شما و نه برای خودتان ارزشی نخواهد داشت، و این حرف را نمیزنم چون با اعتصاب غذا در زندانهای جمهوری اسلامی از اساس مخالفم، که هستم (12)، بلکه اصل حرفم این است که اکنون وقت آن است که خود را برای رهبری آینده جامعه ایران آماده کنید. فرض کنیم فردا آزاد بودید. امیدوارم این حرفهایم خانم آتنا دائمی یا آقای کورش زعیم را دلگیر نکند. مثلاً خانم آتنا دائمی یا آقای کورش زعیم دو سه سال پیش وقتی مدتی آزاد بودند و داعش در عراق و سوریه جولان می داد، در رابطه با اوضاع منطقه تصمیم های غلطی را مبنی بر رفتن به کردستان سوریه و شرکت در جنگ در آنجا، تبلیغ می کردند یعنی جدا از آنکه انسانهایی از خود گذشته هستند و شایسته تحسین که برای عقایدشان حاضرند هر سختی و از جان گذشتگی را بپذیرند ولی کشاندن فعالان سیاسی ایران به کشمکش های کردستان سوریه و مناطق شمالی عراق حتی در دوران تهاجم داعش کاری بسیار نادرست بود و گرچه با هدف جلوگیری از پیشروی داعش در خارج از مرزهای ایران پیش از رسیدن داعش به ایران توجیه می شد، بازهم کار غلطی بود و انداختن اپوزیسیون دموکراسی خواه ایران در دام جنگهای منطقه ای بود، همانگونه که پیش از انقلاب 1357 بسیاری از انقلابیون ایران در کشمکشهای فلسطین درگیر شدند که اتلاف انرژی نیروهای جنبش سیاسی و فقط به ضرر ایران و ایرانی بوده است و سایه سنگین خود را تا به امروز بر رژیم حاکم بر ایران بعد از 1357، گذاشته است. درباره مسأله اسراییل و فلسطین در گذشته مفصل بحث شده است (13). منظور اینکه شما بهتر است چه در زندان باشید و چه در بیرون زندان وقت خود را صرف تعمیق در این موضوعات کنید تا هنگامیکه در نقش رهبری مردم قرار گرفتید آنگونه تصمیمهای غلط اتخاذ نکنید، که تا حال نکرده اید، تصمیماتی که می تواند به جنبش سیاسی ایران و همه مردم ایران ضررهای غیر قابل جبران بزند. نمونه آشکار این بیراهه نیز همین گروه پژاک است که از وابستگان به پ ک ک ترکیه است و حتی در مورد فرزاد کمانگر دروغ گفتند یعنی برادر فرزاد عضو آنها بود در حالیکه فرزاد سیاسی کار بود و هیچگاه عضو آنها نبود و حقیقت را می گفت که عضو آنها نیست و رژیم جمهوری اسلامی ناجوانمردانه او را اعدام کرد. به هر حال ثمر فعالیتهای تروریستی جریاناتی نظیر پژاک خون و خونریزی های بی حاصل بوده است. فقط انقلابی بودن اگر دردی دوا کرده بود که باید همان سازمان چریکهای فدایی خلق می توانست رهبری انقلاب 1357 را در دست گیرد و درست رهبری کند، نه آنکه پس از همه آن فداکاری هایشان در دوران شاه، در آخر، بعد از سقوط رژیم شاه، حزب توده و شوروی حتی تشکیلات خود آنها را نیز رهبری می کردند تا چه رسد به آنکه آنها بتوانند مردم ایران را رهبری کنند. رهبری مردم را جوانانی نظیر شما در آینده در دست خواهند داشت. گرچه شما انسانی از خود گذشته هستید و چه در زندان و چه بیرون آن زحمات فراوانی کشیده اید، وقت آن است که فکر خود را بر موضوعات نظری متمرکز کنید، چه در زندان باشید، و چه آزاد شوید، و فکر نکنید این کار دود شمع خوردن، خیانت به انقلاب 21 ایران و مردم است. دیگر امثال این قلم که تازه فقط یک ژورنالیستم و نه کادر و رهبر سیاسی، پیر هستیم و زمان زیادی زنده نخواهیم بود و رهبری سیاسی و فکری جامعه در ایران نیاز به کادرهای ورزیده جوانی دارد که هم در عرصه عملی و هم در عرصه نظری قادر باشند جامعه ایران را رهبری کنند. یک اشتباه کوچک وقتی در چنان جایگاهی باشیم می تواند ایران و ایرانی را نابود کند و دوباره باید 40 سال دیگر بنشینیم و نظیر نیما یوشیج از در و دیوار به هم ریخته شان بنویسیم که بر سر نسل بعد می شکند.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران

سام قندچی

سایت آینده نگر ایرانسکوپ
http://www.ghandchi.com

بیست و سوم اسفند ماه 1396
March 13, 2018

 

پانویس:

 

1. درباره سهیل عربی

https://goo.gl/xZnsvw

 

2. امنیتی های ایران، از پزشک احمدی و ساواک تا بازجویان ستار بهشتی و محمد راجی
http://www.ghandchi.com/1965-mohammad-raji.htm

 

3. آخرین پیامهای سهیل عربی
http://www.ghandchi.com/1960-soheil-arabi.htm

 

4. آرش صادقی و گلرخ ایرایی زوج تروریست نیستند
http://www.ghandchi.com/1272-arash-sadeghi-golrokh-iraee.htm

 

5. ایران در 39 سالگی انقلاب 57 از دیکتاتوری عبور می کند
http://www.ghandchi.com/1890-az57oboormikonim.htm
دختر خيابان انقلاب نماد عبور از دیکتاتوری
http://isdmovement.com/2018/0118/012418/012418-Sam-Ghandchi-The-Symbol-of-democracy.htm

 

6. انقلاب 21 ایران نظیر انقلابهای 1848 اروپا نیست
http://www.ghandchi.com/1945-enghelabe21iran-vs-1848revolutions.htm

 

7. درباره جمهوری آینده نگر
https://goo.gl/wbsfSw
About Futurist Republic
https://goo.gl/6XFUoi

 

8. انقلاب 21 ایران

https://goo.gl/w5rMvF

 

9. خیزش 96 گفتمان مرکزی جامعه ایران را عوض کرده است
http://www.ghandchi.com/1938-enghelabe21iran.htm

 

10. توهماتی دربارهء اپوزیسیون خارج از کشور (ويرايش دوم)
http://www.ghandchi.com/534-OppositionAbroad.htm

 

11. سهیل عربی : سفره های هفت سین تان را مقابل زندان هایشان پهن کنید
http://asranarshism.com/1396/12/21/anarchist-79

پیام فرنگیس مظلوم مادر سهیل عربی به مردم ایران
http://asranarshism.com/1396/12/23/anarchist-81/

 

12. به رغم حمایت از سهیل عربی با اعتصاب غذا مخالفم
http://www.ghandchi.com/1922-etesaabe-ghazaa.htm

 

13. خطر جنگ جمهوری اسلامی و اسراییل ..و اینکه اپوزیسیون چه کار میتواند بکند
http://www.ghandchi.com/1308-IRI-IsraelWar.htm
Danger of IRI-Israel War..and What Iranian Opposition Needs to Do
http://www.ghandchi.com/1308-IRI-IsraelWarEng.htm 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

 

 

 

SEARCH