Sam Ghandchiسام قندچي ایران در 39 سالگی انقلاب 57 از دیکتاتوری عبور می کند

سام قندچی

http://www.ghandchi.com/1890-az57oboormikonim.htm

http://isdmovement.com/2018/0118/012418/012418-Sam-Ghandchi-The-Symbol-of-democracy.htm

پی نوشت 14 مرداد ماه 1401: مقاله ی زیر را 4 سال و نیم پیش یعنی یک ماه بعد از خیزش دی ماه 96، به رشته ی تحریر در آوردم. آنچه امروز مایلم به این نوشته اضافه کنم فقط عذرخواهی به خاطر تندرویِ خودِ این نگارنده در برخورد به دوستان عزیز بنیاد عبدالرحمن برومند نیست؛ بلکه اساساً بحث موضوع تصمیمگیریِ نیروهای اپوزیسیون در برهه ی آبان تا بهمن 57 و انتخاب بین خمینی و بختیار است! البته نظر این نگارنده در آن برهه ی زمانیِ نیمه ی دوم سال 1357، در آن تاریخ حائز اهمیت ویژه ای نبود و منظور بحث در اینجا، فقط تئوریک است! در نیمه ی دوم سال 1357، ما انقلابیون 57، دو گزینه پیش روی خود داشتیم، یا از شاپور بختیار حمایت کنیم و یا از آیت الله خمینی! اگر از گزینه ی اول حمایت می کردیم، شاید امروز ایران کشوری بود نظیر «کره جنوبی»، اما انتخاب گزینه ی دوم، ایران را به سراشیبی انداخت که اکنون هر روز به «کره شمالیِ» دیگری قابل تشبیه است! آیا لزوماً سیر تاریخ در 43 سال گذشته از همان روزها قابل پیش بینی بود؟ تصور نمیکنم؛ اما، به هر حال آنچه روی داد، نتیجه ی تصمیم آن روز ما بوده و هست! اما چرا ما در دوران نخست وزیری بختیار این گزینه را انتخاب کردیم و به همراه خمینی، در کوی و برزن، شعار «بختیار نوکر بی اختیار»، سر دادیم! واقعیت این است که حتی خودمان هم چنین تصوری از بختیار نداشتیم و او را به اصطلاح "نوکر بی اختیار" نمی دانستیم؛ اما، هراس داشتیم که رژیم شاه از بختیار سوء استفاده کند و وقتی خرش از پل گذشت و از وضعیت بحرانی عبور کرد، بختیار را حذف کند، نظیر سالهای بعد از 28 مرداد که سران جبهه ی ملی، گرچه به غیر از دکتر حسین فاطمی که اعدام شد بقیه اول زندان و بعد آزاد شدند، اما، به هر حال دستکم تا 10 سال همه ی آنها از صحنه ی سیاست در ایران حذف شدند؛ به دلیل همین تجربه ما در نیمه ی دوم سال 1357، می ترسیدیم که اگر از بختیار حمایت کنیم؛ این بار نیز، بختیار هم، بعد از آنکه آبها از آسیب افتاد، به سرنوشت سران جبهه ملی بعد از 28 مرداد، دچار شود! آیا چنین تصوری غلط بود؟ نه لزوماً، ولی از نظر احتمالات همانقدر چنان رویدادی می توانست به حقیقت بپیوندند، که احتمال حذف نیروهای سکولار توسط خمینی، که در رابطه با دومی، اپوزیسیون سکولار کاملاً ساده لوحانه عمل کرد، و خمینی راحت برنامه اش را اجرا کرد، وقتی از اول برنامه ی خمینی حذف نیروهای سکولار بود؛ و با اینحال، حتی تا دوسال بعد از پیروزی انقلاب 57، اپوزیسیون سکولار یعنی جنبش چپ و ملیون و حتی مجاهدین از اقدامات جنایتکارانه ی رژیم اسلامی نظیر گروگانگیری در سفارت آمریکا، حمایت کردند، و در جنگی که خمینی با صدام راه انداخت، تا مدتها جملگی از استراتژی خمینی حمایت کردند! لازم به تذکر است که این نگارنده و دوستانم در نشریه ای به نام ندایِ آزادیِ (که در دو سالِ اولِ انقلاب منتشر می شد و  با نشریات دیگری که با نام «ندای آزادی» بعد از آن سالها منتشر شده اند، هیچ ارتباطی نداشتیم)، در آن روزها گرچه هنوز خود را به چپ متعلق می دانستیم، اما، از اول با گروگانگیری مخالفت کردیم، و البته ما در کل چپ و ملیون آنزمان عددی نبودیم و به حساب نمی آمدیم! اکنون از آن روزها بیش از 40 سال گذشته است و بسیاری از انقلابیون 57 یا زنده نیستند و یا اینکه هرکسی به راه خود رفته است و این یادداشت در مورد خود موضوع انتخاب و تصمیم گیری در آن روزهای دولت بختیار است وگرنه تا آنجا که به پنجاه و هفتی ها مربوط می شود، در این 44 سال، پنجاه و هفتی داشته ایم و پنجاه و هفتی! س. ق.

 

az57oboormikonim

 

در سال 1357 ایرانیان به پا خاستند تا که قفس رژیم دیکتاتوری محمد رضا شاهی را بشکنند اما رهبران آن انقلاب متأسفانه آدرس خیابان دموکراسی را اشتباه گرفته بودند و هر کدام در پی ساختن دیکتاتوری دیگری بودند. اسلامگرایان در آرزوی ساختن دیکتاتوری اسلامی بودند. آیت الله خمینی در کتاب ولایت فقیه رژیم آینده ای را که در نظر داشت به خلافت عثمانی و رژیم کلیسایی واتیکان قرن پانزدهم تشبیه می کرد که دو رژیم مخوف استبدادی در تاریخ جهان هستند و همه سالهای پیش از انقلاب کسی این آلترناتیو ارتجاعی را به چالش نکشید که نوید دیکتاتوری تمام عیار مذهبی برای ایران بعد از انقلاب می داد. کمونیستهای ایران اساساً استالینیست بودند. یعنی نه تنها حزب توده بلکه مائوئیستهای ایران و هواداران کمونیسم آلبانی انور خوجه و چریکهای هوادار کوبا همه ایده آل خود را رژیمی دیکتاتوری می دانستند و هواداران انگشت شمار سوسیالیسم اروپایی نیز از برنامه های کمونیسم استالینی نبریده بودند، یعنی آرزوی شان رسیدن به دیکتاتوری بود هرچند توجیهشان این بود که جامعه حاضر دیکتاتوری بورژوازی است یعنی ابایی از این نداشتند که برای جبران نابرابرهای اقتصادی-اجتماعی موجود سرمایه داری، به دیکتاتوری پرولتاریا پناه برند (1). جریاناتی نظیر جبهه ملی نیز یا می خواستند سلطنت موجود که دیکتاتوری بود را با اصلاحاتی بپذیرند یا مانند ملی مذهبی ها به آن چاشنی اسلام را هم اضافه کنند. کلاً اکثریت اپوزیسیون رژیم شاه به رغم آنکه بخش مهمی از آن در خارج کشور در غرب، دموکراسی را تجربه کرده بود، اما آرزوی آنها برای آینده ایران، دموکراسی نبود (2). بعد از انقلاب 1357 نیز بخش عمده این اپوزیسیون از ایده آلهای استبدادی خود عبور نکرد و با پیوستن سلطنت طلبان به اپوزیسیون، شاهد نیروی تازه ای در اپوزیسیون ایران شدیم که اینها نیز از اول آرزویشان برای آینده، بازگشت به سلطنت استبدادی پیشین بوده و هست و از استبداد 57 ساله رژیم پهلوی برای خود ایده آل آینده ساخته اند و آنرا با این توجیه که در رژیم پهلوی پیشرفت داشته ایم، مطرح می کنند، نظیر آنکه کسی بگوید آلمان نازی بیشترین پیشرفت را در کمترین زمان در تاریخ آلمان داشت و امروز آرزوی خود را برای آلمان بازگشت به فاشیسم هیتلری قرار دهد بجای آنکه از یهودیان پیگیری در مورد هولوکاست را بیاموزد (3) تا آنجا که حتی پسران برادر زاده ی هیتلر که در آمریکا زندگی می کردند برای جلوگیری از هرگونه امکان ادامه ی چنین پدیده ای از طریق ژنتیک، خود را عقیم کردند (4). به هر حال موضوع حقوق بشر و سلطنت طلبان بحث مفصلی است (5). اما در این سالگرد 39 سالگی انقلاب بهمن 1357 طوفان دیگری در فضای ایران طنین انداز شده است که همه این بیراهه های گذشته را به چالش می کشد، این خیزش 96 (6) در چشم اندار فعلی، ممکن است در هيئت نوعی آنارشیسم جلوه کند، اما در گوهر خود آنارشیسم نیست. بلکه برای نخستین بار بعد از 39 سال، ایران از دیکتاتوری عبور می کند چرا که این اپوزیسیون برعکس اپوزیسیون انقلاب 57 ایده آل هایش دیگر جایگزین کردن یک دیکتاتوری با دیکتاتوری دیگر نیست. اینگونه آینده نگری است که امروز برای ایرانیان مطرح می شود و نه اصلاح طلبی ارتجاعی سکولار از نوع آن دسته از هواداران شاپور بختیار که می خواهند احیاء دیکتاتوری رژیم شاه را تعدیل کنند و مورد قبول ما سازند و فکر می کنند چنین کاری یعنی دموکراسی خواهی در حالیکه فرقی با اصلاح طلبی ارتجاعی اسلامی ندارند و فقط خواهان تعدیل استبداد سکولار محمد رضا شاهی هستند. همچنین اصلاح طلبان ارتجاعی اسلامی (7) می خواهند رژیم دیکتاتوری جمهوری اسلامی را با ولایت فقیه یا بدون آن، برای ما تعدیل کنند و بیست و اندی سال است نکبت این رژیم را تداوم بخشیده اند. راه حل های از قماش دیکتاتوری پرولتاریا و احیا سلطنت پهلوی نیز که بی تعارف می خواهند نوع دیگری از دیکتاتوری را جایگزین دیکتاتوری موجود کنند. ایران در این 39 سالگی انقلاب 57 از دیکتاتوری در ایده آلهایش عبور می کند و دختر خیابان انقلاب سمبلی از این گذار ایران است که امروز در زندان رژیم اسلامی به سر می برد و خانم نسرین ستوده و همسرشان آقای رضا خندان این جسارت را داشته اند که در خیابان انقلاب ایران بایستند (8) و در مورد سرنوشت این دختر شجاع خیزش 96، رژیم استبدادی و ارتجاعی اسلامی در ایران را مورد پرسش قرار دهند و پاسخگویی طلب کنند، پاسخگویی در مورد دختر خیابان انقلاب (9) که خاطره ندا آقا سلطان ها را در جنبش سبز 1388 زنده می کند، با این تفاوت که اپوزیسیون ایران امروز دیگر در پی اصلاح طلبی ارتجاعی نیست و آینده نگری این جنبش نوین برای جایگزین کردن دیکتاتوری دیگری نبوده و برای ایران قرن بیست و یکم مترقی، سکولار و دموکراتیک برنامه می ریزد (10) و در اولین گام هم می خواهد جمهوری سکولار و دموکراتیک در ایران برقرار شود (11).

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE
http://www.ghandchi.com

دوم بهمن ماه 1396
January 22, 2018

 

 

پانویس:

 

1. کن فیکون مارکسیستی سال 57 در ایران
http://www.ghandchi.com/1303-kon-faya-kun.htm
http://isdmovement.com/2017/0417/040717/040717.Sam-Ghandchi-Marxists-Armageddon.htm
https://drive.google.com/file/d/0BzL280jIylYBODc4N1lnRzNDcU0/view
اندیشه مارکسیستی و مونیسم -یکتا گرائی
http://www.ghandchi.com/299-Marxism.htm
Marxist Thought & Monism
http://www.ghandchi.com/299-MarxismEng.htm

 

2. ترقی خواهی در عصر کنونی- متن کامل - ویرایش دوم
http://www.ghandchi.com/352-taraghikhahi.htm

 

3. از یهودیان بیاموزیم
http://www.ghandchi.com/372-genocides.htm
Let's Learn from the Jews
http://www.ghandchi.com/372-genocidesEng.htm 

 

4. پاسخ به نقد "پسران برادرزاده هيتلر"
http://www.ghandchi.com/375-pasokh.htm

 

5. حقوق بشر و سلطنت طلبان

http://bit.ly/2W2GJRm

 

6. خیزش 96
https://goo.gl/WyhN7i

 

7. اصلاح طلبی

https://goo.gl/71aywp 

 

8. نسرین ستوده و رضا خندان اول بهمن ماه 1396 در خیابان انقلاب تهران جویای سرنوشت دختر خیابان انقلاب

https://goo.gl/TVs7H4
 

9. تصویر دختر خیابان انقلاب

https://gdb.rferl.org/E9CAFD9C-8EB2-45C0-84BF-57E478BAA913_cx0_cy23_cw0_w1023_r1_s.jpg

 

10. آینده نگری، آنارشیسم و سکولار دموکراسی
http://www.ghandchi.com/1887-ayandehnegari-anarchism.htm

 

11. ایران-جمهوری آینده نگر-ویرایش سوم
http://www.ghandchi.com/411-FuturistRepublic.htm
Iran-Futurist Republic-Third Edition
http://www.ghandchi.com/411-FuturistRepublicEng.htm

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
http://www.ghandchi.com/futuristparty/index.html

 

 

 

SEARCH