Sam Ghandchiسام قندچي آینده نگری: پیشنهاد: 19 شهریور، زادروز پویا بختیاری، روز سکولار دموکراسی در ایران
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/3210-pouya-bakhtiari-zadrooz.htm

مطالب مرتبط:  1     2     3     4     5     6     7     8     9     10     11     12     13     14     15     16

   

pouya-bakhtiari-zadrooz

 

یکهفته پیش در آستانه ی نوروز، آقای منوچهر بختیاری پدر زنده یاد پویا بختیاری، مصاحبه ای داشتند با خانم مسیح علینژاد (مصاحبه بخش 1 و 2). همانطور که به یاد داریم در پنجم دی ماه 1398 از برگزاری مراسم چهلم پویا بختیاری جلوگیری شد و پدر ومادر پویا یعنی آقای منوچهر بختیاری و خانم ناهید شیرپیشه و شماری از اعضای خانواده ی آنها، به زندان افتادند. روز گذشته دوباره به سخنان «من هم پسر کسی هستم» که پویا بختیاری پیش از شرکت در راه پیمایی آبان ماه 98 ضبط کرده بود، گوش دادم. پیش خود فکر می کردم که او هم مثل صاحب این قلم، خواستار ایرانی بوده نظیر کره جنوبی که در آنجا ممکن است یکنفر چپی باشد، دیگری آینده نگر، یا ناسیونالیست، یا مذهبی یا به هر نحله ی فکری و سیاسی دیگر تعلق داشته باشد، و همه در جامعه ای دموکراتیک برای خواستهای خود تلاش می کنند، همانطور که در آمریکا اینطور است. چرا این حرف را میزنم. چون به رغم آنکه برنامه ی اقتصادی ایده آل را برای یک نیروی سیاسی آینده نگر، چه در کره جنوبی باشد، چه در آمریکا، و چه در ایران، برنامه ای می بینم که در نوشتاری تحت عنوان «حزب آینده نگر در پی هدفی که مارکس به آینده دور موکول می کرد»، توصیف کرده ام، یعنی ایجاد فراوانی در جامعه ی بشری در این عصر سینگولاریته، اما به قول دکتر اسماعیل نوری علا داستان فعل بی فاعل است یعنی برای پیاده کردن چنین برنامه ای در ایران کنونی «فاعلی» نیست که بتواند انقلابی با آن هدف انجام دهد. می دانم نیروهای چپ، فاعلی را برای اجرای برنامه های خود در نظر دارند و آنهم «طبقه ی کارگر» است. نیروهای اسلامی نیز فاعلی را در نظر دارند که «مؤمنین» هستند، در حالیکه برای آینده نگرها چنین مدلی بی نتیجه بوده و کسانی نظیر الوین گولدنر که چنین نقشی را برای پروفشنالهای اقتصاد کامپیوتری تصور می کرد، به نتیجه ای نرسیدند. به عبارت دیگر هرگونه طرحی برای عدالت اجتماعی دستکم از دیدگاه این نگارنده با مدلهای قرن نوزدهم کار نمی کند، و زمانی طرحهای قرن بیست و یکمی اقتصاد و عدالت اجتماعی را می شود به اجرا گذاشت که رژیمی سکولار دموکرات نظیر کره جنوبی در ایران برقرار شده باشد. سخنان زنده یاد پویا بختیاری نیز برایم چنین آرزویی را برای ایران تداعی می کند. می خواهم به خانم ناهید شیرپیشه و آقای منوچهر بختیاری پیشنهاد کنم که 19 شهریورماه زادروز پویا بختیاری را روز سکولار دموکراسی ایران، اعلام کنند که نماد همه ی فداکاریهای ایرانیانی باشد که در 41 سال گذشته برای برقراری حکومتی سکولار دموکرات در ایران، آنچه در کشورهایی نظیر کره جنوبی وجود دارد، تلاش کرده اند و بسیاری از آنها در این کوشش جانباخته اند. هر کدام از ما با دیدگاه های سیاسی و فکری مختلف برنامه های مورد نظر خود را در آن جامعه ی دموکراتیک و سکولار به دلخواه خود انجام خواهیم داد همانطور که مردم در کره جنوبی، ژاپن، یا آمریکا چنین می کنند. شخصاً همانقدر در آمریکا برای ایجاد جامعه ای که در آن فراوانی برقرار شود تلاش می کنم، که در ایران آینده خواهم کرد، و ممکن است یک دوست چپ تأکید خود را در آن ایرانِ دموکراتیک و سکولار، بر ایجاد و رشد اتحادیه های کارگری متمرکز کند، و توافقات و اختلافات چپ و آینده نگرها روشن است، هرچند نظیر همه ی کشورهای آزاد هرنیرویی برنامه های سیاسی و اجتماعی خود را دنبال می کند. لازم به یادآوری است که آنچه آقای منوچهر بختیاری در مصاحبه خود در ارتباط با جدایی مذهب و دولت مطرح کرده اند، صددرصد مورد حمایت همه ی سکولار دموکراتهای ایران است و اگر در آن مورد در اینجا بحثی نشد، چون مورد توافق همه ی ما است و سالها پیش نیز بیانیه ی جدایی کامل حکومت و مذهب در ایران را امضا کرده ایم. می دانم که امسال اکثر ما عید نداشتیم و امیدوارم بتوانیم زادروز پویا را در 19 شهریورماه امسال با اتحاد خود برای برقراری حکومتی سکولار دموکراتیک در ایران، جشن بگیریم. این یادداشت را در صفحه ی «آینده نگر» سایت ایرانسکوپ قرار خواهم داد.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

نهم فروردین ماه 1399
March 28, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH