Sam Ghandchiسام قندچي  اکبر گنجی، مسیح علینژاد و تیانانمن
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/3035-akbar-ganji-masih-alinejad-tiananmen.htm

مطالب مرتبط: 1   2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18

 

akbar-ganji-masih-alinejad-tiananmen  

 

امروز آقای اکبر گنجی حمله ای تلویحی به خانم مسیح علینژاد منتشر کردند. آنچه در مقاله ی ایشان آمده حرف تازه ای نیست و سالهاست که فعالیتها و نظرات آقای اکبر گنجی بحث شده، و اکنون نیز سایتی به نام «ایران ضد جنگ»، 24 ساعته همین دیدگاه ها را تبلیغ می کند و پیش از همه ی آنها، نایاک همین کارها را می کرد و می کند. درباره ی نظرات و فعالیتهای خانم مسیح علینژاد نیز سالهاست می دانیم. اما موضوع تازه، قتل عام خیابانی معترضان در آبان 98 است، و می دانیم که خانم مسیح علینژاد در 40 روز گذشته آنچه در توان داشت را برای معترضان و خانواده هایشان انجام داد. اما تحلیل بخشی از اکثریتِ چپِ هوادار اصلاح طلبان این است که آبان98 نظیر تیانانمان در چین بوده و صاحب این قلم نیز دو سال پیش در زمان خیزش 96، درباره ی احتمال تیانانمانی در ایران هشدار داده بودم، و حتی بعد از قتل عام آبان98 نیز همین هشدار را تکرار کردم. حالا فرض کنیم که قتل عام آبان ماه 98 نظیر تیانانمان بوده باشد. کمی بعد از تیانانمان، دولت آمریکا به این نتیجه رسید که اپوزیسیون چین شکست خورده و البته بعد از گرفتن امتیازات مشخص از رهبران اصلاح طلب و محافظه کار چین، وارد معامله ی بزرگی با چین شد که هنوز 30 سالِ بعد، دوام آورده است چون نه اپوزیسیون چین وضعش عوض شده، و نه مناسبات دوستانه ی رهبران اصلاح طلب چین با آمریکا تغییر مهمی کرده است. حالا آمریکا نیز با رژیم اسلامی ایران که شامل اصلاح طلبان و اعتدال گرایان است در همان روزهای آبان 98 به توافقاتی رسید از جمله تبادل دو زندانی و بعنوان یک دولت، کار آمریکا غلط نیست همانطور که در زمان تیانانمان این کار را کرد. و روز گذشته نیز با خبر سحام نیوز دیدیم که شکافی در تلاشهای رژیم اسلامی در این راستا بخاطر مقاومت مردم برای چهلم جانباختگان آبان ماه، ایجاد شده است. به هر حال جدا از اینکه به چه توافقاتی آمریکا با رژیم ایران و جناح های مختلف آن نظیر اصلاح طلبان برسد، اپوزیسیون ایران باید به دفاع از حقوق بشر و تلاش برای اهداف خود جهت برپا کردن یک جمهوری سکولار دموکرات و آینده نگر و نه "جمهوری" قلابی اسلامی، ادامه دهد همانگونه که فعالان حقوق بشر در چین، فعالیتهای خود را بعد از شکست تیانانمان تعطیل نکردند. در نتیحه اقدام فعالان حقوق بشر برای برگزاری مراسم چهلم پویا بختیاری و همه ی جانباختگان، صرفنظر از اینکه آبان ماه 98 شکستی نظیر تیانانمان تلقی شود یا نه، کار درستی بود. اما یک عده از چپی ها و جبهه ملی های هوادار اصلاح طلبان کاملاً از هرفعالیتی برای مراسم چهلم زنده یاد پویا بختیاری و دیگر جانباختگان خودداری، و سکوت اختیار کردند و به همین دلیل صاحب این قلم در روزهای پیش از مراسم چهلم، مقاله ای نوشتم تحت عنوان «چرا حمایت از مراسم «چهلم زنده یاد پویا بختیاری» کار درستی است». به هر حال اکثریت این دوستان چپ و جبهه ای تا روز پنجم دی ماه سکوت اختیار کردند و حتی شایعاتی درباره ی خانواده ی زنده یاد پویا بختیاری راه انداختند. به هر حال اصل بحث همان موضوع «تیانانمان» است که دوسال پیش خطر آن بحث شد. شخصاً نمی دانم که آیا ما در چنان وضعیتی قرار داریم یا نه؟ اگر آنطور باشد شاید حداقل دو سالی طول بکشد تا جنبش دوباره بتواند توانی را که در آبان 98 داشت بازیابد، و احتمالاً اصلاح طلبان به همراه بقیه ی رژیم اسلامی خود را با دادن امتیاز و رسیدن به توافقاتی با قدرت های جهانی، برای مدتی تثبیت خواهند کرد چون جدا از اینکه مردم ایران و اپوزیسیون سیاسی ایران علاقه ای به جنگ ندارد، حتی اراده ی حمله به ایران از سوی آمریکا یا هیچ قدرت جهانی یا منطقه ای وجود ندارد، چه کسی دوست داشته باشد و چه نه، مگر آنکه همانطور که در گذشته بحث کرده ام رژیم اسلامی برود مثلاً بچه ی کسی را از طرف مقابل بکشد یا تحریکی در این سطح انجام دهد، و به همین دلیل 10 روز پیش این وضعیت را در مقاله ای تحت عنوان «توافقات خارجی رژیم در دو سالگی خیزش هفتم دی ماه 96 نظیر روزهای پایان جنبش سبز»، مورد بحث قرار دادم. البته اینکه رژیم اسلامی بتواند به چنین توافقاتی برسد، باید در منطقه خیلی عقب نشینی کند و از جمله در عراق باید به مردم آن کشور و آمریکا خیلی امتیاز بدهد چون این رژیم همه را در عراق کلافه کرده است. آمریکا و مردم عراق نظیر مردم ایران نیستند که این رژیم کوکلاکس کلانهای اسلامی را که 40 سال است با مردم نظیر رعیت رفتار کرده تحمل کنند، رژیمی که روی نظام سرواژ در روسیه ی تزاری را سفید کرده اما به بهانه ی به اصطلاح مبارزه با "امپریالیسم،" مورد حمایت بخش بزرگی از چپ و اصلاح طلبان ایران است، با اینحال حتی حمایت آقای پوتین و چین کمونیست نمی تواند اجازه دهد رژیم اسلامی به این نوع رفتار در عراق ادامه دهد. به هر حال اینکه ما با تیانانمانی در ایران روبرو باشیم معلوم نیست، ولی مطمئناً دولتها نظیر آمریکا برخوردشان به تیانانمان، با برخورد فعالان حقوق بشر با این موضوع، متفاوت خواهد بود و قرار هم نیست که متفاوت نباشد و نباید اجازه دهیم یک عده رهبران نایاک و همکارانشان در رسانه های بین المللی، بما اولویتهای اصلاح طلبان و اعتدال گرایان را تحمیل کنند، آنگونه که بعد از امضای برجام، با ما سکولار دموکراتها این کار را کردند و پول زیادی هم دستشان است و نفوذ زیادی نیز در مؤسسات دولتی آمریکا دارند بویژه از طریق حزب دموکرات و می دانیم که سالها «فریبکاری بزرگ حکومت اسلامی اپوزیسیون را از خواست تغییر رژیم دور کرد»! بازهم با عرض خسته نباشید به خانم مسیح علینژاد که نظیر هر فعال حقوقِ بشرِ متعهد، به کار خود ادامه داده و محکم ایستاده است. و سؤال همیشگی از آقای اکبر گنجی و چپی های همکارشان، چرا برای آنها، اینکه روسیه و چین چه امروز و چه در دوران شاه از حقوق بشر در ایران و کشورهای دیگر حمایت نمی کردند و نمی کنند، مسأله ای نبوده و نیست!

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

هفتم دی ماه 1398
December 28, 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH