Sam Ghandchiسام قندچي درباره شعارهای چپی ها علیه نئولیبرالیسم در 16 آذر امسال و پیشتر در هپکو
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2988-neoliberalism.htm

مطالب مرتبط: 1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16

 

neoliberalism

 

عده ای از کمونیستها و آنارشیستهای ایران مدتی است که معضلات اقتصادیِ ایرانِ تحت حاکمیت رژیم اسلامی را به نئولیبرالیسمی که مدعی هستند برنامه ی دولت حسن روحانی است، نسبت می دهند و این دیدگاه سه روز پیش در شعارهای 16 آذر در بعضی دانشگاهها منعکس شد و چند ماه پیش نیز در اعتراضات کارگران هپکو در اهواز انعکاس یافت. لابد بعدش هم باید نتیجه گرفت که رژیم اسلامی باید برای بهبود زندگی کارگران به سیاستهای اقتصادی شبه سوسیالیستی دولت محمود احمدی نژاد بازگردد، که بعضی از چپی ها نظیر سردبیر سایت اخبار روز در زمان آغاز دولت احمدی نژاد شیفته ی آن برنامه ی "عدالت" شده بودند! تا آنجا که موضوع نئولیبرالیسم و چپ نو در واقعیت در دموکراسی های غربی وجود دارد، سه سال پیش بحث شد و امیدوارم خوانندگان گرامی مطالعه کنند. اما داستان در ایرانِ تحت حاکمیت رژیم اسلامی، اصلاً هیچکدام از این حرفها نیست. تمام خصوصی سازی الکی است. رفته اند کارخانجات خصوصی آنها را که مخالف رژیم اسلامی بودند، از اول مصادره کردند و دولتی شد و بعد هم گفتند آن کارخانجات ضرر می دهد و به اصطلاح خصوصی کردند یعنی دادند به یک عده که آدمهای خود رژیم بودند، همانطور که از اولِ انقلاب، خانه های مخالفان رژیم را که بعضاً به خارج فرار کرده بودند، چه وابسته به رژیم شاه بودند و چه نبودند را مصادره کردند و دادند به یک عده از آخوندهای خودی، کمیته چی ها، یا بازاریانی که برای رژیم خمینی در بازار صندوق انتخابات راه می انداختند، یعنی همه ی این کارها، نوعی دادن حق حساب به کسانی بوده و هست که کارگزاران وفادار رژیم اسلامی هستند، و نه ربطی به نئولیبرالیسم دارد و نه ارتباطی به سیاستهای به اصطلاح "سوسیالیستی" که جناح دیگری می خواست توسط آن یک مشت از این مایملک کسانی نظیر آیت الله علی اکبر هاشمی رفسنجانی را که آن زمان مورد غضب واقع شده بود، صاحب شوند. در نتیجه با این بحثها، به دام دعواهای جناح های مختلف رژیم اسلامی نیافتیم. اما آیا سیاستهای اقتصادی نئولیبرالِ احزاب دست راستی و سیاستهای سوسیالیستی احزاب چپ در اروپا و آمریکا واقعی است؟ بله هست. در همین آمریکا برای انتخابات 2020 همین حالا برنامه های اقتصادی خانم الیزابت وارن و آقای برنی سندرز سوسیالیستی است گرچه خانم الیزابت وارن می گوید هوادار واقعی سرمایه داری است و آقای سندرز می گوید هوادار سوسیالیسم دموکراتیک است و در مقایسه، حزب جمهوریخواه و مشخصاً حزب چای که گرچه «لیبِرتِریَن» یعنی نوعی آنارشیست است، بعنوان بخشی از حزب جمهوریخواه عمل می کند، و برنامه های اقتصاد آزاد «لزِفیر» را که گویی امروز اقتصاد زمان آدام اسمیت است، دنبال می کند. در اروپا نیز در 70 سال گذشته احزاب چپ و دست راستی به همین شکل بوده و هستند، و گاهی این و گاهی آن یکی دولت را در دست داشته، اما در عین حال، حزب یا احزابی که در اپوزیسیون قرار می گیرند، در پارلمان و بیشتر ارگان های دولتی در قدرت شریک هستند. در همین آمریکا به خوبی می شود دید که وقتی اکنون سه سال است جمهوریخواهان، ریاست جمهوری را در دست داشته اند، دموکراتها در بخشی از کنگره در سال گذشته اکثریت را به دست آوردند که اکنون قادر شده اند رییس جمهور جمهوریخواه را استیضاح کنند، و همچنین بعنوان نماینده در مجلس های ایالتی و بعنوان قاضی در دادگاه های فدرال و غیره حضور دارند. منظور اینکه دقیقاً در همه ی دموکراسی های غربی این دو نیروی راست و چپ، همزمان در قدرت سیاسی برای بیش از دو قرن نقش ایفا کرده اند، و نه آنکه یکی از آنها حذف شده باشد، و دموکراسی به این شکل تداوم یافته و با محاسبه پذیری و پاسخگویی همراه شده است؛ دو سال قبل این موضوع در نوشتاری تحت عنوان «در سال اول ترامپ، دموکراسی آمریکا استقامت خود را دوباره ثابت کرد»، مورد بحث قرار گرفت، و واقعاً بک عامل مهم جلوگیری از بازتولید استبداد در جامعه ی مدرن همین حضور «همزمان» این هردوِ نیروهای چپ و راست در عرصه ی سیاسی است. آیا فقط همین دو نوع حزب برای جامعه ی موفق دموکراتیک و سکولار کافی است؟ از دیدگاه صاحب این قلم پاسخ منفی است. نیاز به حزبی آینده نگر وجود دارد که در فراسوی چپ و راست، برای آینده ای که با جامعه ی فراصنعتی و مشخصاً با سینگولاریته تعریف شود، برنامه ریزی کند. متأسفانه این نیرو به شکل مستقل سیاسی در اروپا و آمریکا ناموفق بوده گرچه آینده نگرها در هردوِ دسته ی احزاب چپ و راست، حضور دارند. در ایران این حزب آینده نگر مهمتر از هردو حزب دیگر خواهد بود. چرا؟ به این دلیل که ما با نیروی بسیار قوی واپسگرای اسلامگرایی در عرصه ی سیاسی و اقتصادی روبرو هستیم، که حتی بعد از پایان رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی و در حکومتی سکولار دموکرات وجود خواهد داشت. اینها بحثهای واقعی اقتصاد و سیاست در ایران است وگرنه یک جناح رژیم با راه انداختن شعارهای علیه نئولیبرالیسم می خواهد از جنبش کارگری و دانشجویی علیه جناحی دیگر سوء استفاده کند، کاری که ماه ها پیش در تجربه هپکو صورت گرفت و سه روز پیش در برخی تظاهراتهای دانشجویی در 16 آذر اتفاق افتاد. همچنین شوربختانه این کار، توجه شرکت کنندگان را در مراسم امسال، هم از خودِ 16 آذر یعنی روز دانشجو، و هم از قتل عام آبان ماه 98 که سه هفته پیشتر از آن بود، منحرف کرد.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

نوزدهم آذر ماه 1398
December 10, 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH