Sam Ghandchiسام قندچي آنچه از تراژدی کردستان سوریه می توان آموخت
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2882-kurds-syria.htm

http://isdmovement.com/2019/1019/101119/101119.Sam-Ghandchi-Kurdish-region-in-Syria.htm

مطالب مرتبط:   http://bit.ly/2nB03Ir

 http://bit.ly/35lo6MD    http://bit.ly/2lhIVXf

 

kurdish-refugees

 

روز گذشته در پی خروج نیروهای نظامی آمریکا از سوریه، شاهد حمله ی ترکیه به مناطق کردنشین شمال سوریه بودیم. بسیاری از نیروهای سیاسی اپوزیسیون ایران حمایت خود را از کردهای سوریه اعلام، و این اقدام دولت اردوغان را محکوم کردند و مشخصاً «فراخوان سایت گزارشگران در دفاع از روژآوا و محکومیت اقدامات نظامی ارتش ترکیه» که شب گذشته منتشر شده در این مورد توضیح داده است. البته برخی دیگر نظیر اکبر گنجی هم، نظر آقای اکبر گنجی را درباره وضعیت حاضر در کردستان عراق و سوریه اعلام کردند، و آقای دکتر رامین احمدی نیز در نوشتاری تحت عنوان «جشن انتی امپریالیست ها در کشتار مردم کرد»، پاسخ داده اند. اما این قلم در اینجا نمی خواهم به موضوع اوضاع چند سال اخیر جنگ با داعش و بشار اسد و نقش روسیه، ج.ا.ا. و آمریکا در سوریه وارد شوم که در گذشته بسیار بحث کرده ایم. موضوع مورد نظر در اینجا اساساً رهبری سیاسی در کردستان سوریه است که در دست شاخه ای از جریان تروریستی «پ. ک. ک.» ترکیه است که کاملاً با دو نیروی اصلی موجود در کردستان عراق یعنی اتحادیه میهنی زنده یاد جلال طالبانی و تشکیلات «پارتی دموکراتی کوردستان» بارزانی، متفاوت است که بویژه اولی، از جنبش های مردمی برخاسته اند که در زمانهایی بخاطر دفاع از خود مسلح شدند، و نه آنکه گروه های تروریستی باشند. درست است که حزب شعبه ی «پ.ک.ک» در سوریه، اساساً درگیر کار تروریستی نیست، اما از آنجا که «حزب مادر» آنها یعنی «پ.ک.ک.» جریانی تروریستی است و در ترکیه متمرکز است و هدفش نیز ایجاد کردستان بزرگ از کردستانهای ترکیه، عراق، سوریه و ایران است، این شعبه ی سوریه ای نیز با مشکل در منطقه روبرو میشود بویژه با ترکیه، هم به دلیل طرح «کردستان بزرگ» و هم به دلیل مشی «تروریستی» حزب مادر خود یعنی «پ.ک.ک.». دوباره تأکید می کنم که در عمل در کردستان سوریه، تجربه ی فعالیت این شاخه ی «پ.ک.ک.»، برعکس ترکیه، و حتی برعکس پژاک در ایران، نقشی تروریستی نبوده و بویژه در چند سال اخیر در دفاع از سوریه در برابر داعش و نیز در مبارزه ی دموکراتیک علیه رژیم بشار اسد فعال بوده و همچنین در سرزمینهایی نیز که این جریان در قدرت است، نظیر کوبانی، جامعه ای دموکراتیک شکل داده است. علاوه بر موضوع «تروریسم» و «طرح کردستان بزرگ» که به دلیل ارتباط با «حزب مادر» یعنی «پ.ک.ک.» مطرح است، مسأله ی دیگر کردهای سوریه این است که قادر نبوده اند با نیروهای دموکراتیک سکولار در نقاط عرب نشین سوریه، همکاری نزدیک ایجاد کنند. به هر حال اینها موضوعاتی است که به مردم سوریه مربوط می شود و امیدوارم که موفق باشند و همانطور که در گذشته نیز بحث کرده ام با هرگونه دخالت اپوزیسیون ایران در این درگیری های منطقه ای کاملاً مخالفم، اما آنچه جنبش مردم ایران می تواند از این تجربه یاد بگیرد این است که جریاناتی نظیر پژاک که شعبه «پ ک ک» در ایران هستند، در بهترین حالت چنین آینده ای را برای کردستان ایران رقم خواهند زد و باید جریان پژاک را از اپوزیسیون ایران طرد کرد. البته بگذریم که اصلاً داستان کردستانهای سوریه و عراق و ترکیه و بخشی از روسیه که هر چهارتا بازمانده ی کردستان عثمانی هستند، یعنی بعد از شکست عثمانی در جنگ جهانی اول چند تکه شده اند، و تاریخ آنها با کردستان ایران که چندان تفاوتی با مناطق دیگر ایران نداشته، کاملاً متفاوت است، و بسیاری تشبیهاتی که بین کردستان ایران و بخشهای مختلف کردستان عثمانی سابق مطرح می شود، ناشی از فقدان دانش کافی برخی تحلیلگران سیاسی در مورد تاریخ کردستانِ ایران است، وگرنه اگر اشتراک زبان قرار بود از مناطق مجاور همزبان یک کشور درست کند باید همه ی کشورهای عربی در هم ادغام شوند یا همه ی کشورهای اسپانیولی زبان آمریکای لاتین در هم ادغام شوند. واقعیت این است که  موضوعات رفع تبعیض اتنیکی در کردستان ایران نظیر هر منطقه ی دیگر ایران است، یعنی همه ی ایرانیانی که طی چند هزار سال به قول آمریکایی ها با هم در یک دیگ جوشیده ایم و تجزیه ی کشور و فدرالیسم به نفع ایران و ایرانی نیست.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

هجدهم مهر ماه 1398
Oct 10, 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

SEARCH