Sam Ghandchiسام قندچي جریانات مافیایی و اینکه چرا بحث آلترناتیو سکولار دموکرات دکتر اسماعیل نوری علا مهم است
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2706-isd-alternative.htm
http://isdmovement.com/2019/0619/062119/062119-Sam-Ghandchi-Why-a-Secular-democratic-alternative.htm

مطالب مرتبط:  http://bit.ly/2Rj12Y8   

 

esmail-nooriala-isd-alternative

 

امروز آقای دکتر اسماعیل نوری علا مقاله ای بسیار خواندنی تحت عنوان «اتحاد برای چه و با که؟» منتشر کرده اند که نه تنها به موضوع دلیل نیاز به ساختن آلترناتیو سکولار دموکرات پرداخته اند، بلکه گامهای مشخص برای به اجرا گذاشتن این هدف، مطرح کرده اند. در حقیقت سالهاست که دکتر نوری علا با راه اندازی سالیانه ی کنگره های سکولار دموکراتها و پس از آن هم با تشکیل حزب سکولار دموکرات ایرانیان و جلسات هفتگی مهستان جنبش سکولار دموکراسی ایران در این راه گام برداشته اند. کمتر از یک هفته پیش بحث شد که چگونه کمونیستهای انترناسیونال سوم از 300 سال سنت سکولار دموکراسی فاصله گرفتند و البته آلترناتیو نهایی برقراری عدالت اجتماعی در قرن بیست و یکم نیز مورد اشاره قرار گرفت. یکماه پیش نیز بحث شد که در پاسخ به معضل عدالت اجتماعی، مارکس به راه دیکتاتوری پرولتاریا رسید که در قرن بیستم عملاً با ایجاد رژیمهای استبدادی کشورهای کمونیستی، نتیجه آشکار شد و 72 سال بعد، با سقوط شوروی و بلوک شرق، یعنی 30 سال پیش، به دوران استبداد در روسیه و اروپای شرقی پایان داده شد. با فروپاشی اتحاد شوروی، در آمریکای لاتین دولتهای نظامیان که در دوران جنگ سرد مورد حمایت ایالات متحده بودند، یکی پس از دیگری سقوط کردند و در آفریقا نیز شاهد تحولات مشابه بودیم و به جرئت می توان گفت عصر دموکراسی سکولار که حدود 300 سال پیش در اروپا آغاز شده بود پس از سقوط شوروی، جهانی شد، گرچه بازهم در کشورهایی نظیر چین و ویتنام با تغییراتی، و در کره شمالی، کماکان دیکتاتوری کمونیستی ادامه یافته است. اما با جهانی شدنِ عصر دموکراسی سکولار، مشاهده می شود دموکراسی اساساً در بسیاری از کشورهای جهان، که تازه وارد عصر دموکراسی می شوند، با مشکلات عدیده ای مواجه شده و حتی شاهد شکست دموکراسی در برخی نقاط نظیر فیلیپین هستیم، که دلیل بیشتری بر نیاز به ایجاد آلترناتیو سکولار دموکرات است که بویژه 10 سال پیش در دوران جنبش سبز، دکتر اسماعیل نوری علا بر این مهم تأکید داشتند.

 

اجازه دهید بحث را کمی باز کنیم. در یک قرن اخیر، دو نیروی سیاسی غیرنظامی قادر بوده اند تشکیلاتی بسازند که پس از تغییر رژیم در جامعه، حاکمیت مؤثری ایجاد کنند که نه تنها از هرج و مرج جلوگیری کنند بلکه جلوی جریانات مافیایی را نیز در جامعه سد کنند، یکی احزاب کمونیست بودند نظیر آنچه در ویتنام شاهد بودیم و دیگری نیروهای سیاسی اسلامگرا نظیر دولت اردوغان در ترکیه که البته خود این رژیمها اساساً استبدادی و مافیایی هستند. اما در نقاطی که نیروهای دموکراتیک توانسته اند نظام دیکتاتوری سابق را ساقط کنند، نظیر فیلیپین در آسیا یا نظیر روسیه و کشورهای اروپای شرقی و اکثر کشورهای دموکراتیک نوپا در آمریکای لاتین و آفریقا، ما شاهد رشد قدرت جریانات مافیایی در این سرزمین ها هستیم که علاوه بر مشکلاتی نظیر تجزیه طلبی در دموکراسی های نوپا است که در جلسه ی روز گذشته ی مهستان، به درستی مورد بحث قرار گرفت. برای اجتناب از چنین وضعی نیاز به ایجاد آلترناتیو واقعاً سکولار دموکرات است که بتواند قدرت دموکراتیک را به موفقیت رساند وگرنه سالهاست مثلاً مکزیک نوعی دولت سکولار دموکرات داشته اما عملاً مافیا در آن کشور در حاکمیت است. اگر نگاهی به هندوستان بیاندازیم سالهاست کشوری دموکراتیک و سکولار، و امروز یکی از پیشرفته ترین کشورهای جهان است که کل صنعت نرم افزار دنیا را در کنترل خود دارد و حتی سفینه به کره مریخ فرستاده با این وجود در بخشهایی از آن جامعه آنچنان فقری مستولی است که شاید در هیچ کشور جهان مشابه آن وجود ندارد. در مقایسه ابداً چنین وضعی را در چین نمی بینیم که توانسته یک حداقلِ قابلِ قبولی را برای اکثریت جامعه ایجاد کند، اما چین استبدادی است و نباید نتیجه گرفت که راه حل، قبولِ استبداد به اصطلاح مصلح است؛ از دیدگاه این قلم دلیل این واقعیت بدینگونه است که در هندوستان احزاب سکولار دموکرات با برنامه های مؤثر برای جامعه طی 70 سال ایجاد نشده اند، هرچند اکنون برنامه هایی نظیر دادن تسهیلات آموزشی بیشتر به کسانیکه از کاست تسخیرناپذیران می آیند بوجود آمده ولی تا رسیدن سطح کل جامعه به تعادلی قابل قبول راه زیادی وجود دارد و شاید بقای خود نظام کاست به رغم مبارزه گاندی با آن، مسؤل این واقعیت های تلخ نابرابری های وحشتناک است.

 

البته ما شاهد رشد کشورهای دموکراتیک تازه در جهان نظیر کره جنوبی و تایوان هستیم که نمونه های موفقی در قرن بیست و یکم هستند و شرکتهایی نظیر سامسونگ حتی از شرکتهای مشابه ژاپنی و آمریکایی جلو زده اند و در سطح جهانی رقابت می کنند. موضوع بررسی این تجربه ها از جمله کارهایی است که آلترناتیو سکولار دموکرات باید انجام دهد. ایجاد حزب سکولار دموکرات ایرانیان گام مهمی در این راه برای جنبش سیاسی ایران در چند دهه اخیر بوده و شایسته است که این اقدام را به دکتر اسماعیل نوری علا، آقای منوچهر یزدیان و همراهانشان تبریک گفت و همانطور که یکسال پیش بحث شد "آینده نگری کاری است که حزب سکولار دموکرات ایرانیان می کند." دوستانی که به این جمعبندی رسیده اند که کمونیسمِ قرن بیستم استبدادی بود، اسلامگرایی در 1357 واپسگرایی بود، و بازگشت به سلطنت نیز دردی از ایران و ایرانی دوا نمی کند، یعنی دوستانی که به سکولار دموکراسی و آینده نگری رسیده اند، اگر وقتی می بینند فردا این رژیم کوکلاکس کلانهای اسلامی ممکن است سقوط کند یعنی تنها آن روزها، نیاز به آلترناتیو سکولار دموکرات را مورد توجه قرار می دهند، کار درستی نمی کنند که امروز با طرح بحث غلط رهبری در داخل است یا خارج، به منحرف کردن درک اپوزیسیون از هدف دکتر اسماعیل نوری علا برای ایجاد آلترناتیو مردم ایران برای تغییر رژیم، دامن میزنند؛ در حالیکه ضروری است به حزب سکولار دموکرات ایرانیان کمک کنیم و کلاً به ساختن آلترناتیو سکولار دموکرات یاری رسانیم، وگرنه فردایی که برپایی دموکراسی در ایران نظیر اکثر کشورهای آمریکای لاتین ممکن شود، اگر مافیا بر کشور چیرگی پیدا کند، مردم ایران هم نظیر فاجعه ای که امروز در مرز ایالات متحده و مکزیک شاهد آن هستیم، از آنچنان دموکراسی که آلترناتیو واقعاً سکولار دموکراتی برای اداره ی جامعه به ارمغان آورد بی بهره خواهیم بود، و مردم خود را به آب و آتش زده و از کشورشان فرار خواهند کرد. اینکه دموکراسی در کشورهایی نظیر ایالات متحده در این دو قرن و نیم به چنین سرنوشتهایی دچار نشد نه به دلیل آنگلوساکسون بودن ساکنان این سرزمین، بلکه به دلیل ایجاد احزاب قدرتمند سکولار دموکرات در این کشور از همان اول بود که اهمیت خود را در مبارزه با جریانات مافیایی حتی یک قرن و نیم بعد از انقلاب 1775 همچنان نشان داد. هرگونه تلاش برای انکار ارزش ایجاد احزاب واقعاً سکولار دموکرات، تیشه زدن به ریشه ی دموکراسی خواهی در ایران، و در واقع تقویت نیروهای استبدادی است چه آن نیروها، احزاب استبدادی کنونی باشند و چه مافیایی که نه تنها اکنون نیز در ایران قدرت دارد بلکه در دموکراسی بعد از سقوط رژیم استبدادی، همچنان دست از سر مردم ایران بر نخواهد داشت.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

بیست و هشتم خرداد ماه 1398
June 17, 2019

 

 

 




 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

SEARCH