Sam Ghandchiسام قندچي بحثی با برخی اصلاح طلبان سابق:  اصلاح طلبی برای درمانِ بیمارِ اصلاح ناپذیر نبود
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2385-eslahtalabane-saabegh.htm

 

freud-irreformable

 

در پی خیزش 96 (1) که این هفته سالگرد آن است، به اپوزیسیون ایران نیرویی تازه اضافه شد که خود را با عبارت اصلاح طلب سابق تعریف می کند، و این حرکت در اسفندماه سال گذشته یعنی دوماه بعد از خیزش 96، به وضوح قابل تمیز بود و در مردادماه توان بیشتری گرفت (2). اما همه آنهایی که خود را اصلاح طلب سابق می نامند تعریف یکسانی از اصلاح طلبی ندارند. برخی از آنها درکشان از اصلاح طلبی شامل اعتقاد به اصلاح پذیری رژیم در گذشته می شود و امروز معتقدند که این رژیم اصلاح پذیر نیست و به همین دلیل مخالف اصلاح طلبی شده اند. اگر این تعریف پذیرفته شود اصلاح طلبان نظیر روانپزشکی بوده اند که تقلا می کند بیماری را که درمان شدنی نیست، مداوا کند. در آنصورت نه تنها نباید این دکتر را سرزنش کرد بلکه باید به او جایزه هم برای صبر و شکیبایی داد. واقعیت این است که چنین برداشتی از جریان اصلاح طلبی در ایران غلط است. این برداشت درباره اصلاح طلبانی نظیر قائم مقام و امیرکبیر در دوران قاجار درست است و بعد هم که امثال آنها به نتیجه رسیدند رژیم با اصلاحات درست نمیشود دنبال انقلاب رفتند و مشروطیت ثمره آن بود. اما رهبران اصلاح طلبی در جمهوری اسلامی از اول عنوانی دروغین را انتخاب کردند و به همین دلیل 15 سال پیش در نوشتاری این جریان، «اصلاح طلبی ارتجاعی» (3) خوانده شد، و در اسفندماه 1394 پس از داستان فراکسیون امید، دیدیم چه در انقلاب و چه در اصلاحات با مسأله ای مشابه، که جریانی ارتجاعی است، روبرو بوده ایم، آنچه همان زمان، یعنی حدود سه سال پیش، در نوشتاری تحت عنوان «از انقلاب ارتجاعی 57 تا قهقرای اصلاح طلبی نود و چهار» (4)، مورد بررسی قرار گرفت. در واقع این تصویر غلط است که گویی رهبران اصلاح طلب خود نیروهایی لیبرال و مترقی بودند و می خواستند رژیم اسلامی را درست کنند و با سد اصلاح ناپذیری رژیم، روبرو شدند. متأسفانه واقعیت جریان اصلاح طلبی از اول آنچیزی بود که سه سال پیش در نوشتاری تحت عنوان «چند کلمه درباره براندازان و اصلاح طلبان» (5)، به اختصار توضیح داده شد، و اگر خوانندگان عزیز فرصت کردند حتماً آن مطلب را بخوانند چرا که متأسفانه پس از اینهمه سال، هنوز بخش مهمی از اپوزیسیون ایران از آن حقایق تلخ، مطلع نیستند. اگر رهبران جریان اصلاح طلبی در این 30 سال نظیر قائم مقامها و امیرکبیرها بودند که همچنان برای اصلاحِ رژیمی اصلاح ناپذیر انرژی صرف کرده بودند، که باید به آنها جایزه نوبل می دادند. خیر، ما با یک اصلاح طلبی ارتجاعی در سی سال گذشته در ایران روبرو بوده ایم، و به همین دلیل اکنون که خروج از آن آغاز شده است، مواظب باشیم به دامان جریان ارتجاعی تازه ای، سقوط نکنیم. ترقی خواهی در ایران مسأله ای بسیار بغرنج است که انقلاب 57 کمک کرد به درک عمیق تری از آن برسیم (6).


به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

سی ام آذر ماه 1397
December 21, 2018

 

پانویس:

 


1. خیزش 96

https://goo.gl/QmJPYV

 

2. رهبری احزاب اصلاح طلب توسط اعضای سکولار به چالش کشیده می شود، ویرایش دوم با یادی از دکتر هنگامه شهیدی
http://www.ghandchi.com/1948-chaleshe-eslahtaalabi.htm

 

3. اصلاح طلبی ارتجاعی

http://www.ghandchi.com/249-ReactionaryReformism.htm

http://isdmovement.com/2016/0516/050416/050416.Sam-Ghandchi-Reactionary-reformism.htm

 

4. از انقلاب ارتجاعی 57 تا قهقرای اصلاح طلبی نود و چهار
http://www.ghandchi.com/1135-ghahgharaaye94.htm

 

5. چند کلمه درباره براندازان و اصلاح طلبان
http://www.ghandchi.com/929-barandaazaan.htm

 

6. ترقی خواهی در عصر کنونی- متن کامل - ویرایش دوم
http://www.ghandchi.com/352-taraghikhahi.htm  
 

 

 

 

 

 

 

 


 


 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

 

 

 

SEARCH