تحریم ورزشی: چرا باید از شیرین عبادی و مسیح علینژاد حمایت کرد
سام قندچی
http://www.ghandchi.com/3899-ebadi-alinejad.htm

مطالب مرتبط: 1     2     3     4     5     6     7     8     9     10     11

کمی بیش از یکماه پیش در یادداشتی تحت عنوان «نوید افکاری و تحریم ورزش ایران: دو کلمه درباره ی تحریم» به موضوع تحریم ورزشی اشاره ای شد. در این مدت خانم شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل و خانم مسیح علینژاد روزنامه نگار برجسته ی ایرانی و بنیانگذار چهارشنبه های سفید، فعالیت چشمگیری را در این رابطه انجام داده اند. اما عده ای چپی های هوادار اصلاح طلبان در اپوزیسیون، بیانیه ای منتشر کردند و در آن اعلام کردند که «شیرین عبادی نماینده ی ما نیست» و کسی هم نگفته که نماینده ی آنها است. اما واقعیت اینکه طرحهایی نظیر تحریم ورزشی که در واکنش به اعدام زنده یاد نوید افکاری مطرح شده می تواند ایران را از آینده ای نظیر بمباران برلین بر امان بدارد، می پرسید چرا؟ اگر این روشهای 25 سال گذشته ی چپی های اصلاح طلب را اپوزیسیون، بویژه در خارج ادامه دهد، آخر و عاقبت ایران به همانجا ختم می شود که چمبرلین باعث آن بود، وگرنه کار در زمان چرچیل به آنجا نمیرسید! بارها این موضوع را در چند سال اخیر در رابطه با معضل کوکلاکس کلانهای اسلامی که بویژه ما مردم ایران در روبرو شدن با آن در صف اول بوده ایم یعنی مدتها پیش از حمله ی القاعده به برجهای دوقلو در نیویورک، و راه مقابله با این فاجعه ی نیمه دوم قرن بیستم و آغاز قرن بیست و یکم، بحث شده که، راهِ کار، ایجاد جبهه ی واحد بین المللی علیه کوکلاکس کلانهای اسلامی است، نه با هدف مبارزه ی نظامی، بلکه با هدف مبارزه ی فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و آموزشی و اگر این کار را زودتر شروع نکنیم به عاقبت بمبارانهای شهر برلین خواهیم رسید. آنهایی که بیانیه علیه عبادی و علینژاد صادر می کنند، به این هم فکر کنند!

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران

http://www.ghandchi.com/futuristparty/index.html

SEARCH