Sam Ghandchiسام قندچي خمینی، احمد چلبی ایران نبود
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/3799-ahmad-chalabi-khomeini.htm

مطالب مرتبط: 1     2     3     4     5

 

ahmad-chalabi-khomeini

 

در گذشته درباره ی داستان احمد چلبی در عراق زیاد بحث کرده ایم، اما این ادعا که گویا آیت الله خمینی احمد چلبی ایران بوده، یا به دلیل فقدان درک درست از نقش احمد چلبی در عراق، و یا که ناشی از فقدان درک درست از نقش آیت الله خمینی در ایران است! البته در ایران احمد چلبی هایی داشته ایم، اما آیت الله خمینی یکی از آنها نبوده است. اول درباره ی احمد چلبی در عراق. ابداً این حرف حقیقت ندارد که آمریکا، احمد چلبی را برای گرفتن قدرت در عراق علم کرد. اتفاقاً برعکس بود و احمد چلبی سالها در واشنگتن لابی کرد تا به آمریکا بقبولاند تنها راه برای حل مسأله صدام حسین، حمله ی نظامی به عراق است، و پس از حمله ی آمریکا نیز، اول شوارتسکوف و بعد پل برمر، نقش فرماندارِ آمریکایی عراق را عهده دار شدند و بعد از شکست آنها بود که دولتهای عراقیِ مورد قبولِ آمریکا و ج.ا.ا، تشکیل شدند که تا به امروز این روند ادامه داشته است. برخی از ژورنالیستهای ایرانی نظیر آقای امیر طاهری که نه چپی بودند و نه رادیکال، از همان اولین روزهای حمله ی آمریکا به عراق بارها گفته بودند که دولتهای به سبک دوران استعمار توسط فرمانداران آمریکایی نظیر شوارتسکوف و پل برمر، کار نخواهد کرد، و حق با آن ژورنالیستها بود. اما به هرحال احمد چلبی بعد از حمله ی آمریکا به عراق هیچکاره بود و تا آخر هم هیچکاره بود و اگر فوت نکرده بود شاید در عراق محاکمه می شد و به زندان می افتاد و البته نه بخاطر لابی کردن برای حمله به عراق بلکه به دلیل جرائمی که به درست یا به غلط رقیبان او در عراق علیه او راه انداخته بودند. به هر حال واقعیت این نبود که آمریکا او را بعنوان شخصیتی جهت گرفتن قدرت در عراق آماده کرده بود، آنگونه که ادعا می شود، و بعد هم گویا خمینی به آن معنای ادعایی، احمد چلبی عراق بوده، در حالیکه آنچه منظور از این عبارت است این تصور را می دهد که احمد چلبی را آمریکایی ها برای تصرف قدرت بعد از فروپاشی رژیم صدام حسین در آب نمک خوابانده بودند، که توضیح داده شد ابداً چنین ادعایی حقیقت نداشته است. در مورد به قدرت رسیدن خمینی نیز به اندازه ی کافی توضیح داده شده و از خوانندگان عزیز خواهش می شود مطلب لینک شده را با دقت مطالعه کنند، یعنی ابداً اینطور نبوده که آمریکا، خمینی را برای به قدرت رسیدن در ایران آماده کرده بود یا در آب نمک خوابانده بود، بلکه وقتی دیگر برای آمریکا در آخرِکار مسلم شد که به رغم همه ی حمایتهای آمریکا از رژیم شاه، نیروی دیگری ممکن است قدرت را در ایران کسب کند، آمریکا در آن آخرِکار بود که از آلترناتیو خمینی در گوادلوپ حمایت کرد تا که از به قدرت رسیدن کمونیستها و بویژه طرفداران شوروی که شانس آنرا در ایران داشتند، جلوگیری کند. لازم به یادآوری است اینکه خمینی به اصطلاح دست نشانده ی کسی نبوده و کاربرد به اصطلاح "چلبی سازی" که تازه درک غلطی از نقش احمد چلبی است که در بالا توضیح داده شد در مورد او صدق نمی کند، ابداً به این معنی نیست که خمینی رهبر خوبی در انقلاب 57 ایران بوده است. مگر استالین و مائو و فیدل کاسترو دست نشانده ی کشور دیگری بودند، اما همه ی آنها رهبران رژیمهایی استبدادی شدند چرا که برنامه هایشان برای آینده ی کشور خود به استبداد، ختم می شد. به هر حال این جمله که «آیت الله خمینی نتیجه ی چلبی سازی آمریکا بوده»، از بیخ و بن غلط است یعنی نه درک درستی از نقش آیت الله خمینی در تاریخ انقلاب 57 ارائه می دهد، و نه درک درستی از احمد چلبی در عراق! اما آیا کسی در ایران بوده که نقشی مشابه احمد چلبی پیش و بعد از انقلاب 57 در ایران ایفا کرده باشد؟ بله کسانی بودند که در همان اوائل انقلاب که آیت الله خمینی شعارهای از راه کربلا به قدس را مطرح می کرد، تلاش داشتند که آمریکا را به حمله به ایران در دوران گروگانگیری تشویق کنند و بعد هم حمله ی عراقِ صدام حسین را به ایران با استفاده از شعارهای خمینی، تشویق کردند. آنها واقعاً احمد چلبی های اپوزیسیون ایران بودند همانگونه که احمد چلبی، بخشی از اپوزیسیون عراق در دوران صدام بود. نقشه ی احمد چلبی در عراق موفق شد، اما نقشه ی احمد چلبی های ایرانی شکست خورد! یعنی از سویی آمریکای کارتر حاضر نشد به ایران حمله نظامی کند و از سوی دیگر عراق که با تشویق آن جریانات به ایران حمله کرد، شکست خورد، البته بعد از به خون کشیده شدن میلیونها ایرانی و عراقی. این واقعیتِ داستان دوران انقلاب 57 در ایران است. شوربختانه اپوزیسیون واقعی ایران قادر نبود نه رژیم خمینی را اصلاح کند که اصلاح شدنی نبود، و نه قادر بود برنامه ی احمد چلبی های وطنی و صدام حسین را تغییر دهد و نه آنکه خود بتواند در آن زمان قدرت را کسب کند. در حقیقت اپوزیسیون دموکراتیک ایران متأسفانه خیلی ضعیف بود و طرحهای چپ و راست قادر نبود سازماندهی لازم را برای کسب قدرت در ایران برای اپوزیسیون ممکن کند، و حزبی آینده نگر لازم بود که هنوز حتی در حرف هم، تازه همانوقتها مطرح می شد، و نه در سازماندهی، که برای رسیدن به آن، راهی طولانی در پیش بود. این را که احمد چلبی های ایران چه کسانی بودند، ترجیح می دهم نام نبرم و این مهم را به عهده ی مورخان بسپارم که موضوع پژوهش تاریخی است و نه سیاسی!

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران

 

سام قندچی
http://www.ghandchi.com

نوزدهم تیر ماه 1399
July 9, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH