دومین مرور این نگارنده از دَنیلِ
کرزوایل
سام قندچی
http://www.ghandchi.com/3340-kurzweil-danielle-review-two.htm
My Second Review of Kurzweil's Danielle
http://www.ghandchi.com/3340-kurzweil-danielle-review-two-english.htm
مطالب مرتبط: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
یکسال پیش، اولین مرور خود را از کتاب دَنیلِ کرزوایل نوشتم. وقتی اول درباره ی کتاب او فکر می کردم، آنرا بعنوان اثری آموزشی مورد توجه قرار دادم که به کودکان می آموزد که هرکسی، می تواند برای تغییر جهان به بهتر، تلاش کند. اکنون، یکسال بعد، چیزی متفاوت برایم است. کمی تاریخ شخصی، کانون توجهم از روز اول در مطالعه ی جامعه ی فراصنعتی، جامعه ی اطلاعاتی، و عصر سینگولاریته، دستیابی به دموکراسی و عدالت اجتماعی بود! برعکس سوسیالیستها، اعتقادی به قدرت معجزه آسای هیچ دولتی ندارم، آنگونه که کسی نظیر افلاطون آنرا خوب یا بد توصیف کند، که بخواهد دموکراسی و عدالت اجتماعی را به ارمغان آورد، و از آپولوژی افلاطون که سرنوشت سقراط را در دست دولت آتن توصیف می کند، تا وعده های حکومتهای کمونیستی و دیگران در عصر ما، بطور مداوم ناامید شده ایم. در کتاب دَنیلِ کرزوایل، فردی عادی را می بینم، که حسب اتفاق کودک است و تلاش می کند که در جهان، فراوانی بیافریند با تکیه بر توانها و امکانات خودش، و نه آنکه امیدی به قدرت معجزه آسای دولت یا خدایی داشته باشد! نه، او آنارشیست نیست فقط امیدش را به دولت نبسته است. بله تلاش برای فراوانیِ همه چیز، همانگونه که در کره زمین، هوا فراوان است. نه، کرزوایل هیچ طرح پونزیِ سریع پولدار شدن را برای کسی ارائه نمی دهد. و بله در مورد ساختن جهانی نو است! آرزو داشتم کسانی نظیر برنی سندرز و «اِی او سی» بیشتر درباره ی «آینده نگری کرزوایلی» می خواندند به جای آنکه تلاش کنند حکومت و جامعه ی شکست خورده ی کوبا را از نو تفسیر کنند جایی که در آن نه می شود دموکراسی پیدا کرد و نه عدالت اجتماعی. دموکراسی و عدالت اجتماعی واقعی آنچیزی است که کرزوایل برایش تلاش کرده است!
به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران
سام قندچی
http://www.ghandchi.com
بیست و نهم اردیبهشت
ماه 1399
May 18, 2020
متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com
برای
حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty