Sam Ghandchiسام قندچي سخنرانی دکتر شهریار آهی در کنفرانس «شورای دموکراسی خواهان» و اصل بحث
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/3122-shahriar-ahy-cid.htm

مطالب مرتبط: 1    2     3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14

 

shahriar-ahy-cid

 

چند روز پیش در اینترنت به سخنرانی دکتر شهریار آهی در کنفرانس «شورای دموکراسی خواهان ایران»، گوش می کردم. واقعاً اختلافی با آنچه ایشان در آن کنفرانس مطرح کردند نمی بینم؛ و بسیار به آنچه خود نیز در مورد رفع تبعیض و موضوع زبان مادری و آموزش می اندیشم، نزدیک است. اما درباره ی برگزار کننده ی آن کنفرانس یعنی «شورای دموکراسی خواهان ایران»، که قبلاً تحت نام «کنگره ملیتهای ایران فدرال» فعالیت می کرد، حرف و حدیث زیاد است. دو سال و نیم پیش "جبهه دموکراتیک طبرزدی را برای شرکت در تأسیس این شورا محکوم کردم" و دلایلم را توضیح دادم اما روز بعد پیامی از طرف دوست عزیز آقای حشمت طبرزدی در اینترنت دیدم که نوشته شده بود: «نوشتار شما مورد تایید مهندس طبرزدی نیز می‌باشد». در نتیجه بسیاری از مواضع در این رابطه واقعاً ناروشن است. شخصاً حتی پیش از رد فدرالیسم برای ایران، وقتی هنوز از فدرالیسم استانی دفاع می کردم، از اولِ تأسیسِ «کنگره ملیتهای ایران فدرال»، با برنامه ی آن مخالف بودم و آن تشکیلات را جریانی تجزیه طلب ارزیابی می کردم، و بعد نیز آنها همان برنامه را با تغییر نام، حدود سه سال پیش این بار به رهبری «جبهه دموکراتیک برونمرزی»، در کالبد تشکیلات تازه ای تحت نام «شورای دموکراسی خواهان ایران»، احیا کردند. اما اصل بحث چیست؟ همانطور که در ابتدای این یادداشت از سخنرانی چهار روز پیش دکتر شهریار آهی نقل شد و در دو مقاله ی صاحب این قلم در مورد رفع تبعیض و موضوع زبان مادری و آموزش اشاره شده است، اختلاف بر سر تلاش جهت رفع تبعیض در ایران نیست. اصل بحث این است که این جریانِ «کنگره ملیتهای ایران فدرال» از اول بر این اساس شکل گرفته که ایران را متشکل از چند کشوری فرض می کند که به زور به هم متصل شده اند و گویی رژیم اسلامی حاکم بر ایران نیز بر رأس آن ملوک الطوایف، قرار گرفته است، چیزی شبیه امپراطوری عثمانی سابق. واقعیتِ ایران چنین چیزی نیست و آنهایی که عملاً در یک قرن گذشته در ایران فعالیت سیاسی کرده اند جدا از آنکه به چه نحله ایدئولوژیک و سیاسی تعلق داشته اند کتباً و شفاهاً گواهی داده اند که چنین تصویری از ایران واقعیت ندارد، جدا از آنکه از رژیم کنونی حاکم بر ایران کسی دفاع کند یا از آن متنفر باشد، یا به رژیم گذشته ی محمدرضا شاه و رضا شاه پهلوی دلبسته باشد یا که مخالف آن بوده باشد. در اینجا قصد توهین به کسی نیست و برای بسیاری از نیروهای شرکت کننده در این جریان از جمله دوست عزیز آقای عبدالله مهتدی از رهبران کومله، بسیار احترام قائل هستم و از دیدگاه این نگارنده اگر همین امروز از اپوزیسیون ایران قرار باشد که کسی نظیر زنده یاد جلال طالبانی، اما رییس جمهور کشور ایران شود و قادر به انجام چنین وظیفه ای از همان روز اول باشد، همین آقای عبدالله مهتدی است؛ اما تا آنجا که به این تشکیلاتی مربوط می شود که قبلاٌ نامش «کنگره ملیتهای ایران فدرال» بود و حالا شده «شورای دموکراسی خواهان ایران»، به قول صائب تبریزی: «چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج، گر رساند بر فلک، باشد همان دیوار کج..». شاید لازم است به جای تلاش برای متحد شدن با چیزی که بر اساسی نادرست بنا شده، بهتر باشد بنشینیم و با بنیانگذاران این تشکیلات به جای تغییر نام، درباره ی تغییر محتوای آن بحث کنیم، و دور از انتظار نیست که به آنصورت شانس بیشتری برای شکل گیری یک اتحاد، به وجود آید، و مطمئناً برای موفقیت در چنین مذاکره ای، هم باید از تجزیه طلبی دوری جست، و هم ضروری است که از پان ایرانیسم به معنی کم بها دادن به فرهنگها و گویشهای مردم ایران، پرهیز کرد.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

بیست و سوم بهمن ماه 1398
February 12, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH