Sam Ghandchiسام قندچي دوباره یک عده مرتب می پرسن اینا کی قراره گورشونو گم کنن
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2937-key-miran.htm

مطالب مرتبط: 1   2   3   4

 

key-miran

 

سه ماه پیش در مقاله ای تحت عنوان «می پرسند بالاخره این رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی کی سقوط می کنه» پاسخی به این سؤال داده شد اما اجازه دهید کمی بدون تعارف در این نوشته به آنهایی که خیلی بیشتر از جان برکف های در خیابان این سؤال را می کنند پاسخی بنویسم و می دانم که از این نوشته ام بسیاری مردم عادی ایران دلگیر خواهند شد. درست است که خمینی کلاه سر مردم گذاشت و به قدرت رسید و این حرف را درباره ی بسیاری از بلاهایی که بر سر هر ملتی آمده می شود گفت اما تغییر نیز نیاز به اراده ی تک تک آنهایی دارد که سالهاست می گویند این رژیم را نمی خواهند اما حداقلی که از دستشان بر می آید را برای کمک به این تغییر انجام نمی دهند. اجازه دهید دلیل اینکه سه گزینه ی اصلی در راه مخالفت با این رژیم در میان مردم مطرح شده را به زبان عامیانه توضیح دهم و در اینجا اصلاً هدفم این نیست که میان دعوا نرخ تعیین کنم و می خواهم برخورد شمار زیادی از مردم عادی را در ایران نشان دهم. چرا باید این حرف را گفت برای آنکه اگر در آمریکا بعد از 100 سال کوکلاکس کلان سقوط کرد و نه زودتر یا مغولها در ایران بعد از 300 سال سقوط کردند و نه زودتر، دلیل اصلی اش همین اراده ی تک تک مردم در زمان معین بود و وظیفه ی رهبران مردم در برهه هایی از زمان است که این حقیقت را بدون رودربایستی با مردم در میان بگذارند و اینکه اینجانب دارم این کار را در این نوشته می کنم به این معنی نیست که خود را رهبر مردم می دانم و فقط بعنوان یک ژورنالیست حرف دل بسیاری از رهبران مردم در این 40 سال را میزنم صرفنظر از آنکه از نظر برنامه ی سیاسی با آنها موافق یا مخالف باشم و روی سخن با مردم عادی است. خمینی از اول کار از هوادارانش خمس و زکات طلب می کرد. اما اگر در 40 سال گذشته نگاه کنیم از یکسو خیلی هایی که طرفدار آقای رضا پهلوی شده اند برای این است که فکر می کنند ایشان میلیاردر است و چیزی هم به آنها می دهد نه آنکه آنها به او کمک کنند و عده ای هم هوادار مجاهدین خلق هستند چون فکر می کنند آنها قرار است بروند و کار رژیم را برایشان تمام کنند. در اینجا ابداً بحثم به خاطر اختلاف نظر سیاسی با سلطنت طلبان یا مجاهدین نیست بلکه بحث درباره ی اراده ی هواداران و نقشی است که برای خود در این تغییر می بینند، و اینکه رابطه ی رهبری و مردم در دوران خمینی این چنین نبود و دوباره منظورم این نیست که خمینی خوب بود و سر مردم کلاه نگذاشت بلکه منظور این است که چون 40 سال پیش سر مردم عادی کلاه گذاشته اند، نمیشود فکر کنند هر نظری که امروز دارند فقط باید از رهبران مورد پسند خود، هرکه هست، طلبکار باشند. در این آمریکا مردم اگر رهبری را نمی خواهند به او رأی نمی دهند ولی اگر رهبری را می خواهند به کمپین او کمک می کنند و حتی اگر هوادار آقای ترامپ هستند منتظر نمی شوند که چون میلیاردر است خودش خرج همه ی کار را بدهد. اصلاً هیچ میلیاردری نمی تواند چنین کاری انجام دهد، حتی جرج واشنگتن و جفرسون و همه 50 امضا کننده ی بیانیه ی استقلال در آمریکا ثروتمند بودند و مال و جان خود را به خطر انداختند ولی مردمی که تغییر می خواستند نیز از جان و مال مایه گذاشتند و این موضوعِ اراده و یاری رساندن تک تک مردم در همه ی تحولات پیروزمند در همه جای دنیا صادق بوده، و هیچ رهبر پیروزمندی خود به تنهایی معجزه نکرده و شاید معجزه اش در جلب حمایت مردم برای برنامه ای بوده که بالاخره مردم برای دستیابی به اهداف مطرح شده، اراده کرده اند. دوباره نمی خواهم نطق و موعظه کنم ولی واقعاً اراده ی مردم برای تغییر عامل اصلی پیروزی است و پاسخ سؤال «اینا کی قراره گورشونو گم کنن» همین است، وگرنه دوباره همین اصلاح طلبان بر می گردند و همین وضع کثافت موجود را برایتان در زرورق می پیچند و به جای شکلات سوییسی تحویلتان می دهند همانگونه که بارها طی تاریخ طولانی استیلای مغولان در ایران اینطور شد و عده ای توجیه کننده ی حاکمیت مغولان از میان همین ما ایرانیان به تداوم آن وضع یاری رساندند و نظیر اصلاح طلبان امروز ایران عمل کردند و کارچاق کن مغولان بودند و به مردم می گفتند بسوزید و بسازید و نیازی به اراده برای تغییر و مایه گذاشتن از خود نیست. اگر خواستار رهبری آلترناتیو سکولار دموکرات هستید لازم است که از خودتان مایه بگذارید و فقط از آنهایی که سالهاست اراده کرده و برای پایان دادن به این رژیم مذهبی کمر همت بسته اند و از جان و مال مایه گذاشته و می خواهند حکومت سکولار دموکرات در ایران تشکیل دهند، طلبکار نباشید؛ جان اف کندی وقتی آمریکا به کره ماه رفت گفت این راه را انتخاب نکردیم چون آسان بود بلکه چون سخت بود، و همیشه می گفت نپرسید که کشورم برای من چه کرده، بلکه بپرسید من برای کشورم چه کار کرده ام (1). با همه ی این احوال آنهایی که همه ی زحمات را کشیده و در این 40 سال جان و مال باختند خود خواستند این کار را بکنند و برکسی منتی نیست و نمی خواهم در اینجا سنتی نظیر این به اصطلاح ایثارگران را تکرار کنیم که بعد از پیروزی هم به مردم عادی احساس گناه می دهند، اما واقعاً دیگر برخی از مردم عادی با این طلبکار بودن از کسانیکه بار همه ی زحمت 40 سال روی دوش آنها بوده، شورش را درآورده اند. دفعه ی بعد قبل از اینکه دوباره بپرسید «اینا کی قراره گورشونو گم کنن» از خودتون بپرسید چقدر اراده برای تغییر این وضع نشان داده اید و به آنها که 40 سال است برای تغییر این وضع تلاش کرده و می کنند چه کمکی کرده اید و منظور نیز قبول هیچ رهبریِ معینی نیست، هر جریانی را که قبول دارید به آن کمک کنید، و اگر هیچ جریانی را قبول ندارید خودتان پیشگام شوید و آنچه می پسندید را راه بیاندازید، اما اگر از جمله طرفدار آلترناتیو سکولار دموکرات هستید با دکتر اسماعیل نوری علا تماس بگیرید و کمک کنید و منتظر نشوید تا بعد از پیروزی! آیا می خواهید او چیزی به شما بدهد یا شما حاضرید برای پیروزی بر این رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی یاری کنید و واقعاً یاری کنید نه آنکه حرفش را بزنید، و البته در آن حدی که توان شماست؛ اما لطفاً قدری شما هم به خودتان زحمت بدهید و مطمئن باشید که خیلی زودتر از اینها این رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی پایان خواهد یافت.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

سی ام آبان ماه 1398
November 21, 2019

 

پانویس:

 

1. سخنرانی جان اف کندی در فرمت ام یگ (لطفاً اگر اپلیکیشن اِم پگ در گوشی یا کامپیوترتان نصب نشده روی لینک زیر کلیک نکنید).

http://www.ghandchi.com/iranscope/Fun/Kennedy.mpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

SEARCH