Sam Ghandchiسام قندچي  پشت معترضان را خالی نکنیم
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2977-posht-khaalikardan.htm

مطالب مرتبط: 1   2   3   4   5   6   7

 

posht-khaalikardan

 

عده ای از هم میهنان هستند که در روزهای اعتراضات، «مرتب می پرسن اینا کی قراره گورشونو گم کنن»، گویی دارند مسابقه ی فوتبال تماشا می کنند و برای بازیکنان تیم مورد "حمایت" خود فریاد می زنند که «شل نیایید، بکوبید و بروید جلو»، و بدینسان هر لحظه منتظر پیروزی معترضان بر این رژیمِ کوکلاکس کلان های اسلامی هستند، نه انگار که بیرون گود نشسته اند؛ اما، تا حمله ی سبعانه ی رژیم را می بینند که صدها تن را به خاک و خون کشیده و هزاران نفر به زندان افتاده اند، شعارهای دیروز در "استادیوم" یادشان می رود و ناپدید می شوند و فراموش می کنند که حالا خانواده های آن جانباختگان، و معترضانِ زندانی، به کمک آنها نیاز دارند. بعضی وقتها آدم از خود می پرسد که اگر اینها طناب را نگهداشته اند، آیا میشود توی چاه رفت که وقتی سیلِ خونِ معترضان جاری می شود، غیبشان میزند؟ با اینحال همه ی ناظرانِ این وقایع، در این روزها، از این قماش نبوده و نیستند و به قول شیعیان "ما اهل کوفه نیستیم،" و در تجربه ی به خون غلطیدنِ زنده یاد «پویا بختیاری»، آنهایی را دیدیم که به رغم زندگی سخت خود و از دست دادنِ عزیزانشان، و رویاروییِ هرروزه با فشار، تهدید و زندان، مرهم زخم دل مادر و پدر پویا بختیاری ها بودند و در خیزش98، مثل بسیاری از تماشاچیانِ استادیوم فوتبال، فقط الکی فریاد «شل نیایید، بکوبید و بروید جلو» سر نمی دادند که یک روزِ بعد بروند دنبال زندگی شان «حاجی حاجی مکه» و پرسشگر نرخ جدید دلار شوند، شیرزنانی همچون خانم شهناز اکملی (مادر زنده یاد مصطفی کریم بیگی) داشتیم که دوباره امروز به زندان احضار شده است! این چیزها به دیدگاه سیاسی و اهداف بعد از پیروزی ربطی ندارد و ثابت قدمی ملتی را نشان می دهد که برایش سکولار دموکراسی چیزی نیست که قرار است در سینی طلا تقدیمش کنند. نمی خواهم شعار دهم و آنهایی هم که از جان و مال خود گذشتند انتظاری از کسی نداشتند و برای آنچه خود باور داشتند تلاش کردند و شباهتی به کاسبکارانِ به اصطلاح "ایثارگرِ" امروز در این رژیم اسلامی ندارند که از کسی طلبکار باشند، و در انتظار تفقد آیت الله خامنه ای ها ننشسته اند که اعلام کند اگر خانواده ی معترض جانباخته ای قبول کنند عزیزشان هوادار خیزش98 نبوده و اتفاقی تیر خورده، از این به اصطلاح "ایثارگرانِ" قلابی محسوب شود، و پولی نصیبشان شود. و البته مادر زنده یاد پویا بختیاری بهترین پاسخ را داد. و پیش از آنهم پاسخ مشابهی را سالها پیش مادر زنده یاد ندا آقاسلطان به رژیم داده بود. اما برای اهداف ملی، همه ی ملت باید همت کنند نه آنکه عده ای جان و مال و همه چیز خود را از دست بدهند و عده ای دیگر فقط کنار گود بنشینند و یک ذره هم کمک نکنند و پشت معترضان را خالی کنند و فقط منتظر باشند بعداً نانش را بخورند، به قول زنده یاد پویا بختیاری: «من هم پسر کسی هستم و اومدم اینجا جونمو به خطر انداختم».

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

چهاردهم آذر ماه 1398
December 5, 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH