Sam Ghandchiسام قندچي  زنده یاد پویا بختیاری در خیزش98: حماسه ی یک قهرمان انسانیت
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2959-pouya-bakhtiari.htm

مطالب مرتبط:   1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17   18  19   20   21   22   23

 

pouya-bakhtiari

 

ما سعی می کنیم قهرمانان مبارزات مردم را برای آزادی، عدالت و پیشرفت با نحله ها و تشکیلاتهای سیاسی و نظری تعریف کنیم، اما این ایده آلها در دل هر کسی که انسانیت در وجودش می جوشد، جای دارد. وقتی ستار بهشتی در زیر شکنجه کشته شد، گرچه او از هواداران مهندس حشمت طبرزدی بود اما نه آنکه عضو جبهه ی دموکراتیک باشد یا در تشکیلات آنها بوده باشد و به همین دلیل تا مدتها کسی در جنبش سیاسی نمی توانست تأیید کند که او از فعالین سیاسی است که به معنی اخص کلمه نبود، و فقط وبلاگنویسی بود که برای آرمانهای انسانی برخاسته بود. شخصاً خوب این موضوع را درک می کنم چون پسر عمویم احمد قندچی یکی از سه نفری است که در  16 آذر 1332 کشته شدند و گرچه از هواداران جبهه ی ملی بود، اما واقعاً نه آنکه با تشکیلات آنها رابطه ای داشته باشد و درحقیقت حامی آرمانهای انسانی بود، دو قربانی دیگرِ 16 آذر نیز که گفته می شود توده ای بودند، شاید یکی از آنها یعنی مصطفی بزرگ نیا با سازمان جوانان حزب توده مرتبط بوده، اما دیگری یعنی شریعت رضوی به تصور دکتر علی شریعتی، اسلامی بوده در حالیکه به تصور بقیه ی نیروهای سیاسی، توده ای بوده است، که نشان می دهد در واقعیت شاید فقط برای او نیز آرمانهای آزادی و عدالت مطرح بوده و لزوماً نه به تشکیلاتهای اسلامی تعلق داشته، و نه به حزب توده. منظورم این نیست که عضو تشکیلاتهای سیاسی بودن بد است، اتفاقاً برعکس، رشد احزاب و عضویت در احزاب سیاسی است که جوامع را متمدن می کند، اما در ایرانی که همیشه زیر استبداد بوده، شوربختانه اساس جنبشهای مردمی ربط مستقیمی به احزاب ندارند و فقط مأموران امنیتی چه در زمان شاه و چه در زمان رژیم اسلامی سعی می کنند که با شکنجه، آدمها را با احزابی که برای رژیم اسلامی خطر تلقی می شوند، مرتبط کنند. اما واقعیتِ آزادیخواهان ایران این است که در وجودشان آتش انسانیت شعله ور است و پویا بختیاری ها و ستار بهشتی ها نمونه های این جمعیت عظیمی است که خواستار آزادی، عدالت و پیشرفت در ایران هستند. پویا بختیاری ها نظیر بسیاری دیگران که برای محیط زیست در ایران و جهان دل نگران هستند، قلبی انسانی دارند که حتی به قول مادر پویا، خانم «ناهید شیرپیشه»، پویا برای علف های هرز در باغچه هم دل می سوزانده است، و واقعاً خانم شیرپیشه، مادر پویا بختیاری، با چه قدرتی در این زمان که زیر چنین فشاری است، توانسته که زبان پویا بختیاری باشد که دستش از دنیا توسط جنایتکاران رژیم کوتاه شده است. و هزار یار خسته نباشید به خانم مریم کریم بیگی و خانم مهناز اکملی که با اینهمه دردهای خودشان و زندان و تهدید از سوی رژیم، خانم شیرپیشه را تنها نگذاشته اند. شاید گزارشی را نیز که در تلفن همراه، پویا بختیاری در حال تهیه بوده، نظیر هزاران گزارشی است که بدون نام از ایران هرروز در مورد وقایع کشور به رسانه های بین المللی ارسال می شوند. واقعاً مایه ی تأسف است که در نسخه ی بی بی سی از آن کلیپ، بخشی سانسور شده چون زنده یاد پویا بختیاری از اصطلاح «تبهکار» برای توصیف رژیم استفاده کرده است. کل عبارتی که حذف شده به نقل از توییتر آقای شاهین میلانی این جمله است : «یک بار برای همیشه این رژیم تبهکار و فاسد رو که چهل ساله مردم کشور عزیز ایران رو بدبخت کرده برای یک بار از بین ببریم». مثل آن است که کسی تلاشهای خود را برای آزادی در ایران «مجاهدت» بخواند و بی بی سی آنرا سانسور کنید که گویی تبلیغات برای جریان سیاسی معینی است. تازه اگر هم کسی تعلق فکری به جریان سیاسی معینی داشته باشد حق او است که نظرش را بیان کند. اما تا آنجا که صاحب این قلم می بینم، زنده یاد پویا بختیاری انسانی دموکراسی خواه و مدرن با علاقه به حفظ محیط زیست بوده که دوباره بگویم لزوماً به معنی حامی گروههای سیاسی سبز نیست. متأسفانه در زیر استبدادِ موجود در ایران که بویژه علیه جریانات سکولار وجود دارد، یک حزب سیاسی قادر نیست نظراتی سکولاردموکرات را با صراحت اعلام کند و کسی هم آزادانه در آن عضو شود یا که از آن هوادارای کند. جریاناتِ گرین، دیدگاه سیاسی معینی هستند و هرکسی که هوادار توجه به محیط زیست باشد، حامی دیدگاه های گروه های سیاسی سبز نیست که شخصاً بیشتر منتقد نظرات آنها هستم تا حامی، اما بازهم تکرار می کنم، هرچه دیدگاه نظری و سیاسی افراد است باید حق داشته باشند که بیان کنند. اما در ایران همین سال گذشته آقای کاووس سید امامی که شخصیتی علمی در عرصه ی محیط زیست بود با سوء ظن های امنیتی کشته شد. البته مورد آقای پویا بختیاری چنین موضوعاتی نیست و ایشان بعنوان یک معترض در خیابان کشته شدند و نه بخاطر دیدگاه های سیاسی شان و نظیر میلیونها ایرانی خواستار پایان یافتن این رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی بوده اند، همانطور که زنده یاد ندا آقا سلطان در دوران جنبش سبز کشته شد وقتی نیروهای به اصطلاح انتظامی هر معترضی را به راحتی هدف می گرفتند. همانطور که در آغاز این نوشتار بحث شد، نظیر ماجرای 16 آذر 1332، بعداً تلاش می شود قهرمانانی نظیر سه تن کشته شده در آن رویداد را با تشکیلاتهای معینی مرتبط کنیم، که لزوماً حقیقت ندارد، نه اینکه بد باشد، اما واقعی نیست. به هرحال کلیپی که از زنده یاد پویا بختیاری باقی مانده و خانم مسیح علینژاد نسخه کامل سانسور نشده ی آنرا همانوقت منتشر کردند، اثر بزرگی از این قهرمان خیزش98 است که برای همه ی ایرانیان می تواند بعنوان مانیفست آزادیخواهی تلقی شود. لازم به یادآوری است که مصاحبه های مادر و پدر پویا، یعنی خانم ناهید شیرپیشه و آقای منوچهر بختیاری، بسیار شنیدنی و خواندنی است. همچنین کلام و نگاه پدربرزگ پویا، خون دلی توصیف ناشدنی را مقابل چشمان ما می گذارد. واقعاً اگر نگارنده ی این سطور در موقعیت مشابه این مادر و پدر و خانواده بود، نمی توانستم این چنین صدای پسر قهرمانشان باشم که سخنانش بعنوان یادگاری از انقلاب قرن بیست و یکمی ایران به ما راه نشان خواهد داد. زندگی و سخنان پویا بختیاری سندی از وجدان یک ملت است که از ستم این رژیم واپسگرای 40 ساله ی کوکلاکس کلان های اسلامی به ستوه آمده و خواهان تغییر رژیم است.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

هشتم آذر ماه 1398
November 29, 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

SEARCH