Sam Ghandchiسام قندچي  چند خطی مختصر و امیدوارم مفید برای دوستان آینده نگر در داخل کشور
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2920-ayandehnegar.htm

مطالب مرتبط: https://goo.gl/X6xqQo

http://bit.ly/2qLGn60    http://bit.ly/36YZb21

 

ayandehnegar

 

دوستان آینده نگر در داخل کشور، دلیل آنکه شما را مخاطب قرار می دهم به این خاطر است که در 38 سال گذشته دیده ام که شما واقعاً در عرصه ی آینده نگری کار کرده اید در حالیکه اکثر آنهایی که در خارج کشور خود را آینده نگر می خوانند اساساً مطالعاتشان به چپ محدود است، اما دوست دارند خود را آینده نگر بخوانند و نه کمونیست! نه اینکه هرچه هستند عیبی داشته باشد اما مثل بعضی اسلامی ها است که فکر می کردند سوسیالیست هستند. به هرحال درباره ی توافقات و اختلافات آینده نگری و چپ به اندازه ی کافی بحث شده است. امروز نوشتاری تجدید چاپ شد که سالها پیش تحت عنوان «آینده نگری، جعبه شن بازی، و توانمندی سیاسی»، منتشر شده بود. متأسفانه آنچه در آن نوشته در مورد جعبه شن بازی و آینده نگرهای آمریکا بحث شده بود، امروز دیگر واقعیت پیدا کرده است. یعنی اگر به انجمن جهان آینده که اولین و بزرگترین تشکیلات آینده نگری در جهان بود نگاهی بکنیم و آنچه را درباره ی وضعیتش در همان 15 سال پیش بحث شده بود، به یاد آوریم، دیگر نمی دانم دو ماه بعد از درگذشت بنیانگذارش ادوارد کورنیش چه می شود گفت! سه ماه پیش در مقاله ای در مورد انتخابات پیش روی آمریکا درباره ی آینده نگرها بحث شد که متأسفانه اصلاً مطرح نیستند. چرا؟ به این دلیل ساده که در مورد آینده ی همه چیز از شیرمرغ تا جان آدمیزاد کار کردند ولی با سیاست کاری نداشتند و حزبی آینده نگر برای ساختن جامعه ی فراصنعتی نساختند و حتی فراکسیون رسمی در حزب جمهوریخواه یا حزب دموکرات به وجود نیاوردند، در حالیکه آن دسته از آینده نگرهای ایران نظیر دکتر اسماعیل نوری علا و همراهانشان که چهار سال پیش حزبی آینده نگر یعنی حزب سکولار دموکرات ایرانیان را راه اندازی کردند، بیش از انجمن جهان آینده با مسائلی روبرو شدند که خود جامعه ی ایران با آنها برای ساختن آینده روبرو است، و برای آن مسائل راهیابی کرده و می کنند، و خبرگاه حزب سکولار دموکرات ایرانیان در کمتر از یکسال، بیش از نشریه ی انجمن جهان آینده بعد از نیم قرن، مطلب مربوط به ساختن آینده در جامعه ی مورد نظر خود، منتشر کرده است. واقعاً از این تجربه باید آموخت و اشتباه آینده نگرهای آمریکا را تکرار نکرد! می دانیم که آینده نگری تحلیلی، نظری و مشارکتی سه عرصه ی مختلف آینده نگری مدرن هستند. آینده نگری تحلیلی که کار دانشگاهیانی است که از جمله در حسابداری و امور مالی کار می کنند یا کارهای آماری و ریاضیات انجام می دهند و کلاً برایشان فورکستینگ مورد توجه است و دانشگاه ها این کارها را می کنند. همچنین دانشمندانی نظیر ری کرزوایل در عرصه ی آینده نگری نظری که کاری علمی است، کار خود را می کنند و بسیار هم موفق هستند. اما در عرصه ی آینده نگری مشارکتی واقعاً استراتژی جریاناتی نظیر انجمن جهان آینده ناموفق بود و دلیل اصلی عدم موفقیت آنها نیز کنار گذاشتن سیاست بود در حالیکه آینده ی شیر مرغ تا جان آدمیزاد را مورد توجه قرار می دادند. موضوع جعبه ی شن بازی را که مایکل مارین خود 36 سال پیش به درستی درباره جنبش عصر جدید مطرح کرده بود، همانطور که 15 سال پیش بحث شد، در مورد خود آینده نگرهای آمریکا نیز صادق بود اما رهبری توجهی نکرد و دنبال ایجاد حزب آینده نگر برای ساختن جامعه ی فراصنعتی نرفتند، و در جعبه ی شن بازی خود آنقدر ماندند که دیگر از آنها چیزی باقی نمانده است. می دانم به دلیل اختناق فعالیت آینده نگرهای داخل کشور در عرصه ی سیاست به این راحتی نیست، اما دورماندن از آن نیز می تواند سرنوشت قورباغه را در دیگ رقم بزند، آنچه در آمریکا بر سر آینده نگرهایی آمد که به دلیل دیگری سیاست را کنار گذاشتند، و دیگر حالت بی ربط در جامعه پیدا کرده اند، آنهم در جامعه ای که همه ی پیش بینی های کلان اقتصادی آینده نگرهایی نظیر دانیل بل درست از آب درآمده است.

 

به امید جمهوری آینده‌نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

بیست و دوم آبان ماه 1398
Nov 13, 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

SEARCH