Sam Ghandchiسام قندچي  منتظریم چه نتیجه ای از اعتراضات عراق حاصل شود
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2917-iraq-protests.htm

مطالب مرتبط:  http://bit.ly/33CPfJE

http://bit.ly/2pBGOQ0   https://bit.ly/2Clg6hh

 

iraq-protests

 
چهار روز پیش وقتی ایرانسکوپ نیوز به روز می شد، در یادداشتی نوشتم:

 

«دوباره می بینیم که اعتراضات مردم در عراق و لبنان به اوج رسید همانگونه که در جنبش دی ماه 96 در ایران چنین شد و دو سال با افت و خیز ادامه داشت و نیازی هم مردم نداشتند که به آنها در اینترنت یا هرجای دیگرکسی بگوید که بروید واعتراض کنید. وضعیت انقلابی به هزار و یک دلیل در جوامعی که دموکراتیک نیستند و خواستهای مردم از کانالهای مدنی و سیاسی پاسخ داده نمی شود، شکل می گیرد. اما اگر آلترناتیوی اپوزیسیون نداشته باشد، نتیجه ی اعتراضات، تعدیلی در سیاستهای رژیمها و به زندان افتادن عده ای از معترضان خواهد بود.»*

 

واقعاً مردم در عراق چه گزینه های سیاسی دارند؟ نگاهی به نیروهای مختلف در پارلمان عراق بیاندازیم که یک بخش آن اسلامگرایانی هستند که همین عادل عبدالمهدی نخست وزیر کنونی را به قدرت رساندند، یکی هم اسلامگرایان هوادار مقتدی صدر و آخری هم اسلامگرایان حامی هادی عامری. هر سه ی آنها نیز به جناح های مختلف رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی حاکم بر ایران، مرتبط هستند. فقط رییس جمهوری عراق برهان صالح که عهده دار مقامی تشریفاتی است، به تشکیلات اتحادیه میهنی کردها تعلق دارد که بنیانگذارش زنده یاد جلال طالبانی بود و حزبی سکولار دموکرات است. خارج از این نیروهای پوزیسیون، تنها جریانات سیاسی دیگر در عراق، بقایای حزب بعث دوران صدام حسین، و همچنین حزب کمونیستیِ شبیه حزب توده ی ایران است که عادل عبدالمهدی نیز پیش از اسلامی شدن با همان جریانات هوادار روسیه بود. یکبار چند سال پیش که تصادفاً با یکی از فعالان کرد ایرانی در آمریکا حرف می زدم که به عراق رفته بود، پرسیدم چرا شما در مناطق مرکزی عراق نظیر بغداد با گروه ها و احزاب سکولار دموکرات عرب ارتباط برقرار نمی کنید و توجه تان به روابط با جریانات اسلامگرا معطوف است؟ در پاسخ گفت ما که هرچه گشتیم تشکیلاتهای سکولار دموکرات در میان عربهای عراق ندیدیم! واقعاً در شرایط فقدان احزاب سکولار دموکرات در عراق، چه نتیجه ای را می شود از حاصل اعتراضات اخیر انتظار داشت؟ در ایران به رغم اختناق و عدم اجازه فعالیت سیاسی برای احزاب سکولار، بازهم برخی تشکلهای سکولار دموکرات نظیر جمع مهندس حشمت طبرزدی که به تازگی برای میتینگ پارک لاله تلاش می کنند، شکل گرفته اند، و بسیاری از اصلاح طلبان پیشین نیز از اصلاح طلبی دست کشیده، و بیشتر و بیشتر به سکولار دموکراسی می رسند، اما در عراق که آزادی فعالیت سیاسی بسیار بیشتر است، حتی همین اندازه هم از شکل گیری تشکل ها و احزاب سکولار دموکرات در میان اعراب ساکن عراق، خبری نیست! چرا؟ در همین حال به جایش در سالهای بعد از سقوط رژیم بعثی صدام حسین، گروههای کوکلاکس کلان های اسلامی نظیر داعش در میان اهل تسنن، و  حشد الشعبی در میان شیعیان عراق، شکل گرفته است. وضعیتی بسیار تأسف بار. حتی شاهد واپسگرایی در ترکیه هستیم. اگر در کشورهای همسایه ی ایران، استبداد و اسلامگرایی برقرار باشد، به ضرر رشد دموکراسی در ایران است. در این میان بازگشت روسیه ی پوتین به مناطق تحت نفوذ شوروی سابق در خاورمیانه، زنگ خطری برای رشد دموکراسی است. مثلاً درست است که روسیه در شکست دادن داعش نقش مهمی در سوریه ایفا کرد، ولی امروز روسیه نه تنها در سوریه دست بالایی را دارد و به موقعیت نفوذ خود در آن کشور به دوران شوروی سابق برگشته، بلکه نفوذ روسیه در عراق نیز کم کم به دوران صدام و شوروی سابق ممکن است بازگردد! اینکه آینده ی ایران چگونه متحول شود نقش تعیین کننده ای در منطقه ی خاورمیانه خواهد داشت.

 

به امید جمهوری آینده‌نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

بیستم آبان ماه 1398
Nov 11, 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده‌نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

SEARCH