Sam Ghandchiسام قندچي نگاهی به یادداشت آقای مقداد عسکریان درباره مردم و آلترناتیو سکولار دموکرات
سام قندچی
http://www.ghandchi.com/2763-meghdad-askarian.htm

https://news.isdparty.com/?p=5048

مطالب مرتبط: http://bit.ly/2G8uRqa   

 

meghdad-askarian 
 

امروز آقای مقداد عسکریان در یادداشتی خواندنی در خبرگاه حزب سکولار دموکرات ایرانیان، درباره برخورد مردم به آلترناتیو سکولار دموکرات نوشته اند: «این مردم ایران هستند که باید در برابر حکومت اسلامی به یک آلترناتیو سکولار دموکرات جان داده و به آن حقانيت و مأموريت دهند». درست است که مردم خواستهای خود را در معرض دیدگاه دولت و اپوزیسیون قرار می دهند و البته متقابلاً انتظارات مردم را عملکرد دولت و قولهای اپوزیسیون شکل می دهد، و در دموکراسی ها حتی نیازی به انقلاب نیست تا این رابطه ی متقابل برقرار شود. اما وقتی با دیکتاتوری روبرو هستیم قضایا شکل دیگری به خود می گیرد. خمینی فقط به مردم قول برق و آب مجانی نداد بلکه قول بهشت در آسمان و زمین هم داد که با عبارت معنویات شما را عظمت می دهیم، بیان می کرد که البته معنی عظمت معنویات را امروز می بینیم. کمونیستهای ایران همین حالا در اپوزیسیون قول بهشت روی زمین را در حکومتی شورایی می دهند که در آن از فقر و گرسنگی و استبداد خبری نیست وقتی خوب می دانیم که در شوروی بعد از 70 سال و با همه ی از خودگذشتگی ها و میلیونها نفر کشته چنین آرزوهایی برآورده نشد. در آمریکا که البته هیچگاه ادعای مدینه فاضله نداشته، امروز همه ی این مسائل وجود دارند. نتیجه چنین برنامه ها اگر که عملی شود یعنی کن فیکون که در 1357 شاهد آن بودیم که حتی حداقل آزادی ها را نیز بعد از 40 سال به دست نیاورده ایم. حالا شما بیایید و از زبان آلترناتیو سکولار دموکرات به مردم راست بگویید که دولتی کردن کمونیستی یعنی جاده صاف کردن برای استبداد و اینکه نباید مالکیت خصوصی را از بین برد که مبنای اقتصادی دموکراسی را از بین می برد، ولی اگر مردم از اپوزیسیون انتظار مساوات اقتصادی داشته باشند، در پاسخ شما خواهند گفت که بروم و خودم را به کشتن دهم که فردا در جامعه ای زندگی کنم که پولدارها از همه ی امکانات برخوردار باشند و من بچه ام از گرسنگی بمیرد. در پاسخ نمیشود گفت که آلترناتیو ما بهشت خواهد بود ولی درست است که بگوییم امکانات برای افراد بدون تبعیض خواهد بود، اما اینکه بگوییم فردا ایران می تواند از آن سطح از عدالت اجتماعی که امروز حتی در آمریکا و اروپا هم وجود ندارد، بهره مند شود، دروغ گفته ایم. اینها مشکلات آلترناتیو سکولار دموکرات است. آقای مقداد عسکریان به درستی درباره اهمیت آموزش بحث کرده اند که البته شامل همه ی این بحثها می شود. کسانیکه تصور می کنند 20 نفر یا 100 نفر آدم مشهور بیایند دعوت کنند و مردم لبیک خواهند گفت در اشتباه هستند. این رژیم و حتی بخشی از اپوزیسیون این رژیم، انتظاراتی را در میان مردم از اپوزیسیون پدید آورده اند که اگر به مردم بگویید واقعی نیست، یا فاتحه ی آلترناتیو سکولار دموکرات را می خوانند و یا اینکه پاسیو می شوند. جرج واشنگتن چه قبل و چه بعد از انقلاب در آمریکا ثروتمند بود و تا پیش از پرزیدنت ترامپ، ثروتمندترین رییس جمهور تاریخ آمریکا محسوب می شد و نه تنها از اول جواب نه به سلطنت داد، بلکه بعد از دوترم حاضر نشد ترم دیگری کاندید شود که رییس جمهور مادام العمر هم سنت نشود، هرچند در آنزمان رییس جمهوری می توانست بیش از دو ترم انتخاب شود. همچنین چون ثروتمند بود می خواست حقوق نگیرد وقتی کنگره برای پرزیدنت حقوق تعیین کرد اما قبول کرد چون گفته بودند که ممکن است در آینده کسی رییس جمهوری شود که نیاز به آن درآمد داشته باشد. منظور اینکه بهترین رییس جمهور و کلاً سیستمی واقعاً سکولار دموکرات بسیار دستاوردها دارد ولی بهشت روی زمین نیست و حتی جرج واشنگتن 3000 برده داشت و جفرسون نیز هم ثروتمند بود و هم برده داشت و حتی فرزندی از یکی از برده هایش داشت که از خانواده ی برده ی خانگی خانواده ی همسرش بود و آنزمان بعنوان فرزند او اعلام نشد و به تازگی آزمایشهای دی اِن اِی ثابت کرد و نوادگان آن فرزند که نامش فردریک بود نیز به مراسم نوادگان پایه گذاران ایالات متحده دعوت می شوند و آنزمان رابطه جنسی با برده خانگی مسأله ای نبود یعنی اینها همه موضوعات عرصه عمومی بوده و خلافکاری نبوده و اگر هم آن فرزند اعلام نشده بود چون برده بود، برده داری تازه 100 سال بعد از دوران بنیانگذاران ایالات متحده به چالش کشیده شد. در ایران نیز، مطمئناً  امروز دوران سالهای 1340 نیستیم که مثلاً مائوئیست ها فکر می کردند بهشتی در چین هست که آنرا می خواهند در ایران پیاده کنند و فیلمهای رقص باله ی چین برای هوادارانشان نشان می دادند و به انقلاب فرهنگی چین غبطه می خوردند. امروز ما در دورانی زندگی می کنیم که همه می دانند در انقلاب فرهنگی چین چه جنایاتی صورت گرفت و اینکه چین امروز مهد آزادی نیست بلکه مهد استبداد است و شوروی چه جهنمی بود. به همین دلیل سالها دکتر اسماعیل نوری علا نشریه «سکولاریسم نو» را منتشر کرد چون ما در دوران تاریخی دیگری زندگی می کنیم که هم انتظارات اشتباه مردم از اپوزیسیون وجود دارد که خیلی زود تا حقایق را با بسیاری از مخالفین هم در میان بگذارید فکر می کنند که می خواهید آنها را دلسرد کنید و هم خیلی ها الکی حرف میزنند چون در 40 سال گذشته واقعاً فعال نبوده اند، و فقط هروقت اوضاع شلوغ می شود جلو می آیند و همان حرفهای 50 سال پیش را میزنند که امروز برای مردم این حرفها، بی معنی است چون خیلی بیش از این افراد معروف، کسانیکه هوادار و کادر واقعی میدانی اپوزیسیون در زمان ما هستند، به این حقایق آگاهند. یک عده ی دیگر نیز در اپوزیسیون ایران در همه ی تاریخ ایران در «پوزیسیون» بوده اند و نه «اپوزیسیون» و اصلاً نمی دانند واقعاً اپوزیسیون چگونه کار می کند و هرسال می گفتند تا عید سال دیگر در ایران در قدرت خواهیم بود. شخصاً اصلاً بحث در این عرصه ها را با آنها، فاقد هر گونه ارزشی می دانم چون این کاره نیستند. به هر حال مسأله اعتماد مردم، اساساً به این موضوعات مرتبط است و نه فقط اینکه آدمهای خوشنامی برای رهبری اپوزیسیون نداریم. در پایان لازم به تذکر است که احزابی نظیر حزب سکولار دموکرات ایرانیان در درازمدت نیز برنامه ی عدالت اجتماعی دارند، و بحث شده است، و برنامه شان در آن عرصه هم قولهای الکی برای دلخوش کردن و گول زدن مردم نیست.

 

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

نوزدهم تیر ماه 1398
July 10, 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

SEARCH