Sam Ghandchiسام قندچي معنای حرف آقای تاجزاده: رهبرِ نمادینِ واقعی همان تدارکاتچی نظام است
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2563-tajzadeh-rahbare-namaadin.htm

 

tajzadeh-rahbare-namaadin

 

دو روز پیش آقای مصطفی تاجزاده در مصاحبه ای گفتند که دو مقام ولی فقیه و رییس جمهوری در رژیم اسلامی حاکم بر ایران باید ادغام شوند؛ و بگذریم از همه ی بحثهای تکراری ایشان برای توجیه اصلاح طلبی و اصلاح طلبان (1). اما معنای پیشنهاد ایشان یعنی رهبرِ نمادینِ واقعی همان تدارکاتچی نظام یعنی رییس جمهور است که حرف تازه ای نیست و خود سید محمد خاتمی سالها پیش وقتی عهده دار مقام ریاست جمهوری اسلامی بود به این حقیقت اذعان کرد. در زمان رضا شاه و محمد رضا شاه نیز نخست وزیر تدارکاتچی بود، نه آنکه طبق قانون مشروطه برعکس باشد، و البته اگر قرار بود قانون مشروطه اجرا شود که اصلاً رضا خان کودتا نمی کرد و همان پادشاهی احمدشاه ادامه داشت (2). در نتیجه تفاوت استبداد محمد علیشاه با استبداد پهلوی و استبداد رژیم اسلامی کنونی، در این است که رژیم پهلوی و رژیم اسلامی همیشه ظاهر قضیه را حفظ کرده اند یعنی نخست وزیر در دوران پهلوی و رییس جمهور در دوران رژیم اسلامی، مسؤل اعلام می شوند، با این تفاوت که نخست وزیر در دوران پهلوی مقامی انتخابی نبود ولی رییس جمهوری در رژیم اسلامی انتخابی است، هرچند در قانون رژیم اسلامی، این مقام انتخابی نقش تدارکاتچی دارد. آیا مردم این حقایق را نمی فهمند؟ اتفاقاً خیلی خوب هم می فهمند و در تمام 57 سال سلطنت پهلوی حتی یک بار جنبش اعتراضی در ایران علیه نخست وزیر برپا نشد و 30 تیر هم اعتراض به برکناری مصدق بود و نه اعتراض به نخست وزیری قوام السلطنه که بیش از چند روز دوام نیاورد، در حالیکه طبق قانون مشروطه ایران، نخست وزیر مسؤل همه ی امور اجرایی کشور بود، و شاه مسؤلیت قانونی نداشت و با این وجود همه اعتراضات در دوران پهلوی، ضد شاه بود چون در واقعیت او در رأس قدرت بود و نمادین بودن شاه فقط قصه بود. از همه ی این واقعیات این نتیجه را باید گرفت که در ایران، رهبر نمادین عنوانی بیهوده برای تحمیق مردم است چه نامش «شاه» باشد، چه «ولی فقیه»، چه «رییس جمهور نمادین» (3). سیستمی نظیر آمریکا برای ایران مناسب است که در آن به روشنی مسؤل امور اجرایی کشور رییس جمهور انتخابی است و کنگره، که آنهم انتخابی است، مسؤلیت نظارت را بر کار ریاست جمهوری بر عهده دارد و کنگره، یعنی نمایندگان ملت، قادر است با طی پروسه ای تعیین شده در قانون حتی رییس جمهور را استیضاح و برکنار کند (4)، و به این طریق می توان به بازی های من نبودم دستم بود در ایرانِ بعد از مشروطه تا امروز، پایان داد، و البته چنین ساختاری در رژیمی سکولار دموکرات، و نه در استبداد مذهبی تحت حاکمیت کوکلاکس کلانهای اسلامی، قابل تحقق است (5).

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

هفتم فروردین ماه 1398
March 27, 2019

 

پانویس:

 

1. مقالاتی درباره اصلاح طلبی و اصلاح طلبان
http://www.ghandchi.com/eslahtalabi.htm

 

2. اگر پادشاهی مشروطه در ایران کار می کرد که رضا شاه با کودتا احمد شاه را از پادشاهی خلع نمیکرد
http://www.ghandchi.com/2375-rezashah-ahmadshah.htm
Dr. X: Why Constitutional Monarchy Will Never Work in Iran
http://www.ghandchi.com/dr_x-ipc-rp.htm
 

3. رهبر نمادین

https://goo.gl/FncHrY

 

4. تفاوت اساسی جمهوری و سلطنت: مدیسون، مقاله های فدرالیست و ایران
http://www.ghandchi.com/1003-madison-federalist-papers-iran.htm 
Main Difference of Monarchy and Republic: Madison, Federalist Papers and Iran
http://www.ghandchi.com/1003-madison-federalist-papers-iran-english.htm

 

5. درباره کوکلاکس کلان های اسلامی

https://goo.gl/3uTuqy  

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

 

SEARCH