هنوز ایران نیویورک تایمز ندارد یا به یاد ندای آزادی

 سام قندچی

http://www.ghandchi.com/1492-nedaye-azadi.htm

مطالب مرتبط:  1       2

سالها پیش، صاحب این قلم در بیوگرافی مختصری نوشت: "پس از انقلاب 1357، بعنوان یکی از پایه گذاران و اعضأ هیئت تحریریه ی ندای آزادی، این نشریه سراسری روزانه عصر تهران را در کنار دیگر همکارانم منتشر کردم، تا وقتیکه این روزنامه و نشریات آزاد دیگر آنزمان در ایران، از طرف رژیم اسلامی ایران در سال 1360 بسته شدند. ندای آزادی نشریه ی دموکراتیکی بود نظیر پیغام امروز و آیندگان، وحتی مدتی در چاپخانه پیغام امروز و چند صباحی هم در چاپخانه آیندگان منتشر میشد، و همچون بسیاری نشریات دموکراتیک دیگر، طی آن سه سال شبه دموکراسی سالهای 1357 تا 1360 منتشر می شد. نسخه های قبلی ندای آزادی ممکن است هنوز در آرشیو های کتابخانه کنگره آمریکا موجود باشند" (1).

دو ماه پیش هنگام درگذشت انسانی شریف، علی ترشیزی، که در هیئت تحریریه ندای آزادی همکار بودیم، در سوگ او و به یادش، به ندای آزادی نیز، اشاره ای شد (2). امروز 35 سال از تعطیلی آن روزنامه می گذرد اما هدفی را که دنبال می کرد همچنان نیاز مطبوعاتی در جامعه ایران است. ندای آزادی می خواست لوموند یا نیویورک تایمز ایران باشد. وقتی می گوییم نیویورک تایمز، منظور این نیست که از نشریه ای حزبی حرف می زنیم که با مواضع سیاسی و فکری آن هم نظر باشیم بلکه منظور این است که روزنامه ای است مستقل و میهندوست اما ناسیونالیست افراطی نیست و مترقی است، و توازن در ارائه خبر دارد و همه طرف موضوع خبر را در پیش روی خواننده قرار می دهد، ژورنالیسم علمی ارائه می کند، نه آنکه یکطرفه به قاضی رود. و جدا از آنکه چه نیرویی در قدرت است، حضور مؤثر دارد و تحمل می شود، نه آنکه دفترش مورد حمله دولتی قرار گیرد و  تعطیل شود. البته موضع سیاسی هم دارد، مثلاً نیویورک تایمز از حزب دموکرات در انتخاباتهای آمریکا، حمایت می کند.

ندای آزادی در بهار بعد از انقلاب 1357 تأسیس شد و آقای محمد امینی (3) رسماً در هیئت تحریریه حضور نداشتند. هیئت تحریریه از چهار نفر به اسامی نادر اسکویی (4)، آقای س.م. (5)، زنده یاد علی ترشیزی (6) و این نگارنده، تشکیل شد. آقای نادر اسکویی سردبیر نشریه اعلام شد و امتیاز رسمی انتشار به نام او ثبت شد، آقای س.م. مسؤل صفحه اقتصادی، زنده یاد علی ترشیزی مسؤل صفحه اندیشه ها و صاحب این قلم مسؤل صفحه بین المللی، و هر روز نیز یکی از چهار عضو هیئت تحریریه، مسؤل صفحه اول روزنامه بوده و پای صفحه اول تا لحظه انتشار می نشست. آقای محمد امینی بخش یادداشت سیاسی روز را می نوشت و می فرستاد، هرچند در دفتر روزنامه اساساً حضور نداشت. کمکهای مالی نیز از سوی همه ی دست اندرکاران روزنامه و خانواده هایشان، و بسیاری از دوستداران این روزنامه بویژه آقای نادر پاکدامن ارسال می شد، و تلاش بر این بود که از آبونمان روزنامه، مخارج انتشار تأمین شود که حملات دولتی به روزنامه و بسته شدن آن، از تحقق این آرزو جلوگیری کرد. البته در همان مدت کوتاه، ندای آزادی، روزانه و سراسری منتشر می شد، و اثر خوبی بر فضای روشنفکری آن زمان در ایران داشت، و به همین جهت هنوز نام ندای آزادی زنده است.

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

سام قندچی

http://iranscope.ghandchi.com
http://www.ghandchi.com

هجدهم تیر ماه 1396
July 9, 2017

پانویس:

1. یادداشت بیوگرافیک
http://www.ghandchi.com/05-My_Profile.htm
A Biographical Note
http://www.ghandchi.com/05-My_ProfileEng.htm

2. در سوگ انسانی شریف بنام علی ترشیزی
http://www.ghandchi.com/1415-ali-torshizi.htm
 

3. محمد امینی

http://goo.gl/WEQNUa

4. نادر اسکویی

http://goo.gl/9bx1vL

http://goo.gl/e7XoYe
 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
http://www.ghandchi.com/futuristparty/index.html

SEARCH