Sam Ghandchiسام قندچي اعتراض به قتل نوید افکاری و اینکه چرا جوانان ایرانی در خارج کشور چندان فعال نیستند
سام قندچی
http://www.ghandchi.com/3879-javanan.htm

مطالب مرتبط: 1     2     3     4     5     6     7     8

 

javanan  

 

روز گذشته در اعتراض و محکوم کردن قتل زنده یاد پهلوان نوید افکاری، تظاهراتی در واشنگتن بود و در شهرهای تورنتو و لندن هم تظاهرات هایی در مقابل سفارت رژیم اسلامی حاکم بر ایران، برگزار شد. ویدیویی از تظاهرات در واشنگتن منتشر شده بود که تعداد شرکت کنندگان نه تنها بسیار کم، بلکه آنها بسیار مسن بودند، یعنی بیشتر در سنین حدود 60 و 70 سال و از جوانان چندان خبری نبود. در تورنتو می شود جوانانی را در صف تظاهرکنندگان دید که بیشتر از ایرانیانی هستند که در سالهای اخیر به کانادا مهاجرت کرده اند. حدود 12 سال پیش در نوشتاری تحت عنوان «توهماتی دربارهء اپوزیسیون خارج از کشور»، در مورد دلیل این وضعیت مبارزات در خارج کشور بحث شد، و یک دلیل مهم فقدان حرکت جوانان ایرانی را بویژه در آمریکا، عادی بودن زندگی در این کشور، در مقایسه با دوران جنبش ضدجنگ ویتنام در زمان کنفدراسیون مطرح شده بود، در حالیکه امروز جامعه ی آمریکا دیگر آن وضعیت عادی را ندارد و جنبشی که با مرگ جورج فلوید آغاز شد همچنان ادامه دارد و از سوی دیگر نیز حرکتهای وایت سوپریمسیستها را شاهد هستیم، پس چرا همچنان جوانان ایرانی در آمریکا، بر خلاف دوران کنفدراسیون در دهه های 1960 و 1970، چندان فعال نیستند؟ واقعیت این است که جنبش سیاسی و مدنی ایران در 42 سال گذشته اساساً بر محور مبارزه برای دموکراسی بوده، و در آمریکا دموکراسی وجود دارد، و موضوع دستیابی به «دموکراسی»، مسأله ی اساسی مردم در این کشور نیست. ممکن است گفته شود که 50 سال پیش هم زمان کنفدراسیون همین حرف صادق بود. واقعیت این است که جنبش جوانان ایرانی در خارج کشور گرچه در آن زمان، موضوع دموکراسی در ایران برایش مهم بود اما اصل جلب جوانان، به دلیل تصوری بود که 50 سال پیش از مدینه فاضله در چین ناشی می شد، و 100 سال پیش نیز از تصور مدینه ی فاضله در شوروی، که ابداً چنین تصورهایی از مدینه ی فاضله در هیچ کشوری، امروز برای جوانان در آمریکا و اروپا وجود ندارد. در نتیجه جنبش دموکراسی خواهی که در داخل ایران، جوانان را در 42 سال گذشته همچنان به حرکت می آورد، به رغم عدم انتظار مدینه ی فاضله در ایران و جهان، دموکراسی برای ایران است، که در خارج کشور متأسفانه خیلی ضعیف و بیشتر در میان جوانان ایرانی که تازه از ایران آمده اند، وجود دارد و در آمریکا که مهاجرت تازه ی ایرانیان به این کشور  خیلی کم است، حرکت جوانان ایرانی خیلی ضعیف، و  انتظار جنبش داخل کشور به حمایت خارج کشور، چندان شکل نگرفته است. نکته ای هم باید در مورد حرکتهای اجتماعی «بِلَک لایوز مَتر» که با مرگ جورج فلوید شدت گرفت، و نیز حرکتهای وایت سوپریمسیستها اشاره کنم. این جریانات، هردو، برعکس جنبش ضدجنگ ویتنام، ابداً اتحادآفرین در جامعه ی آمریکا نیستند، و باعث ترس مردم از فعالیتهای اجتماعی-سیاسی شده اند و مسأله ی کرونا هم مزید بر علت شده، و وضعیت در خود جامعه ی آمریکا، کمکی به رشد جنبش سیاسی و مدنی در میان جوانان ایرانی نیست، در حالیکه در دوران جنگ ویتنام، اکثریت کادرهای سیاسی جوان در میان ایرانیان خارج کشور، در جنبش ضد جنگ در سالهای 1960 و 1970 پرورش پیدا کرده بودند. در حقیقت در سال 1968 یکسال پیش از آنکه صاحب این قلم به آمریکا بیایم، موقتاً شرایط مشابهی در جنبش ضد تبعیض نژادی با ترور مارتین لوتر کینگ، باعث ترس و وحشت از جنبشهای اجتماعی در جامعه ی آمریکا شد! به هر حال این واقعیت جنبش سیاسی ایرانیان در خارج کشور است و مبارزان داخل کشور نمی توانند انتظار زیادی از خارج کشور داشته باشند با اینکه امکانات آموزش و آگاهی از مسائل ایران در اینترنت هزاران برابر دوران کنفدراسیون است، البته کم کم شکل گرفتن افق های تازه ی پیش رو در جنبش سیاسی ایرانیان، نظیر بحثهایی که دوستانی نظیر آقای میلاد آقایی در ارتباط با «حقانیت» مطرح می کنند، می تواند رشد بیشتر سازماندهی جنبش جوانان را در خارج و داخل کشور، تقویت کند.

 

به امید جمهوری آینده‌نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE
http://www.ghandchi.com

بیست و پنجم شهریور ماه 1399
September
15, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران

http://www.ghandchi.com/futuristparty/index.html

 

 

 

SEARCH