Sam Ghandchiسام قندچي بدون ایجاد حزب آینده نگر پرقدرت نمیشود به سکولار دموکراسی در ایران رسید
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/3783-hezb.htm

مطالب مرتبط: 1     2     3     4     5

 

hezb

 

یک سری بحثهایی که در اپوزیسیون ایران در 42 سال گذشته بوده امیدهای کاذب است که با دهها طرح وحدت گروههای مختلف مطرح می شود. واقعیت این است که دستیابی به سکولار دموکراسی در همه ی دنیا از طریق احزاب قدرتمند بوده و این نیست که احزاب بعد از شکل گیریِ رژیم سکولار دموکرات، تازه بوجود آمده باشند. اگر در آمریکا می بینیم حزب دموکرات جفرسون بعد از انقلاب شکل گرفت، گروهی از فراماسونرها که شامل جرج واشنگتن و بنجامین فرانکلین بود که خودشان فراماسونرهای فعال و عالیرتبه بودند، از تشکیلات فراماسونری بعنوان جایگزین حزب استفاده کردند، و تازه در آمریکا ساختار دموکراسی اروپایی توسط بریتانیا پیش از انقلاب در این کشور، ایجاد شده بود و مثل ایران با ساختار قدرتمند جامعه ی روحانیت روبرو نبودند. همچنین در کشورهایی که کمونیستها به قدرت رسیدند اشتباهشان، ایجاد دیکتاتوری پرولتاریا و حکومت ایدئولوژیک بود، اما در اینکه چه سوسیال دموکراتها در اروپا، چه کل چپ در روسیه، چین و ویتنام و دیگر کشورها حزب ایجاد کردند و آنهم احزاب نیرومند که در هنگام نیاز حتی جنگهای مختلفی از جمله مقاومت ضدژاپنی را در چین هدایت کردند، کار درستی بود و غیراز آن امکان پیروزی نداشتند. اگر در ایران جامعه ی روحانیت در سال 57 پیروز شد به دلیل فقدان احزاب نیرومند بود و نه برعکس. اگر می شد بدون حزبی نیرومند، قدرت را گرفت که جبهه ملی، چه در زمان شاه و چه در زمان این رژیم اسلامی، که بیش از هر نیروی سیاسی دیگر اپوزیسیون در داخل کشور از نظر سیاسی حضور داشته است، قدرت را گرفته بود، و اگر هم قرار است کشوری خارجی از طریق جنگ یا کودتا قدرت را بگیرد که نمی آید دو دستی تقدیم نیروهای ملی کند، مگر اینکه خود، نیروی پرقدرت جدی باشیم. در همین عراق که آمریکا رژیم صدام را با حمله ی نظامی ساقط کرد، دلیل آنکه قدرت را به نیروهای عراقی داد، این بود که در مناطق شیعه نشین، نیروهای سیاسی عربِ دست نشانده ی رژیم اسلامی ایران وجود داشتند که از پشتوانه ی حمایت رژیم ایران برخوردار بودند، و در مناطق کردنشین دو حزب قدرتمند یکی حزب دموکرات بارزانی و دیگری اتحادیه میهنی طالبانی سالها پیش از حمله ی آمریکا بطور مخفی و نیمه مخفی فعال جدی بودند و حتی حضور نظامی در آن مناطق داشتند. منظور اینکه همه ی این طرحهای وحدتی که پیش از داستان منشور81  و بعد از آن از سال 1999 وقت گذاشتیم و هنوز هم وقت می گذاریم سرابی بیش نیست و همه ی انرژی را که 20 سال پیش برای راه اندازی منشور81 صرف شد تلف کردن وقت بود. تشکیل جبهه واحد وقتی ثمر می دهد که یک حزب، خود توان لازم را داشته باشد که تظاهرات در داخل و خارج کشور برگزار کند، اعتصابات کارگران، کارمندان و زنان را هدایت کند، یعنی قدرت داشته باشد وگرنه می شود بازیچه تشکیلاتهای دیگر یا بازیچه ی کشورهای خارجی؛ با اینحال شرکت در این نوع جلسات ضرری ندارد برای حضور در محیط کل جنبش اما بدون ایجاد حزبی آینده نگر، جدی و پرقدرت، از این جلسات نتیجه ای به دست نمی آید و نیروها صرف بازی ها ومعاملات بی ثمر می شود که حتی سطح آگاهی نظری کادرها را ارتقاء نمی دهد و واقعا نمی شود به رژیمی سکولار دموکرات و آینده نگر به این شکل رسید. در واقع چپهای ایران درست فکر می کنند که دنبال ایجاد حزب جدی و قدرتمند هستند اما مسأله شان این است که پلاتفرم شان از تاریخ عقب است، وگرنه بدون حزبی جدی نمی شود به موفقیت دست یافت آنهم در کشوری نظیر ایران، و در فقدان چنین حزبی، ایران هم به سرنوشت افغانستان دچار خواهد شد که آمریکا در آنجا نیروی نظامی پیاده کرد و بعد از صرف تریلیونها دلار هزینه، عاقبت نه تنها سکولار دموکراسی برقرار نشد بلکه بازهم با طالبان کنار آمد. باید همان کاری را کرد که حزب سکولار دموکرات ایرانیان پنج سال پیش آغاز کرد که گرچه کاری صبورانه است، اما تنها راه رسیدن به سکولار دموکراسی آینده نگر در ایران است. شاید این حرف تکرار باشد اما گاهی ممکن است فراموش کنیم و به امید میانبرهایی باشیم که بیش از 40 سال زندگی نسلی از فعالان سیاسی و مدنی ایران را با هر روز جلسات بی ثمر، تباه کرد.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران

 

سام قندچی
http://www.ghandchi.com

دوم تیرماه ماه 1399
June 22, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH