Sam Ghandchiسام قندچي خیلی مهم: یادداشتی برای دوستان متخصص اینترنت در خارج کشور
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/3012-internet-melli.htm

مطالب مرتبط: 1    2    3    4    5    6

    

internet-melli

 

دوستان عزیز، از اولِ فیلترینگ در ایران که حدود 15 سال پیش بود حتی خودم سرورهای پراکسی در خانه ام درست کرده بودم و به کاربران در ایران کمک می کردم ولی امکان تکنیکی و مالی ادامه ی آن سرویسها را نداشتم و واقعاً وقت همه ی این کارها را هم نداشتم، و صاحب پراکسی یا وی پی اِن می تواند ترافیک مردم را ببیند و دوست نداشتم که بتوانم این کار را بکنم و همه را تعطیل کردم، و در عین حال دیگر صدای آمریکا و رادیو فردا و منابع دیگر، پراکسیِ حرفه ایِ رایگان در دسترس ایرانیان قرار دادند، و ایرانیان از منابع خصوصی نیز «وی پی اِن» تهیه می کردند که البته میزان امنیت وی پی اِن های خصوصی جای بحث دارد و بعضی از آنها در کنترل سپاه پاسداران است، اما مطمئناً از وی پی اِن های عمومی بهتر کار می کنند چون ترافیک سنگین ندارند. حدود 12 سال پیش در صدای آمریکا مصاحبه ای داشتم در مورد فیلترینگ اینترنت در رژیم اسلامی و چگونگی مقابله با آن از طریق پروکسی. اما بعد از آن تاریخ، رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی حاکم بر ایران طرحی را شروع کرد به نام "اینترنت ملی" که بهتر بود اسمش را می گذاشتند «زندان اینترانت ضدملی» چون در نفی مقصود اینترنت بود که برای مبادله ی آزاد اطلاعات در سراسر جهان طراحی شده است. به هرحال در آنزمان یک سری مقالاتی نوشتم که چگونه می شود با سیستم "اینترنت ملی" رژیم مقابله کرد و از آن دیوار چین هم عبور کرد. امروز 12 سال بعد، رژیم اسلامی طی قتل عام آبان ماه 98 این سیستم "اینترنت ملی" را به کار انداخت و عملاً اینترنت ایران را در روزهای پایانی آبان ماه قطع کرد و امروز نیز گفته می شود در روزهای آتی در چهلم جانباختگان آبان ماه 98 ارتباط با شبکه ی بین المللی اینترنت به یک ششم ظرفیت می رسد. به هر حال صرفنظر از آنکه در چه تاریخی «زندان اینترانت ضدملی» عملیاتی شود، راه های پیشین پراکسی و شاید بیشتر وی پی اِن های خصوصی ناکارآمد خواهند شد. شخصاً به رغم آنکه راههای تکنیلی پیشنهادی مشخصی را 12 سال پیش مطرح کردم اکنون واقعاً مغزم دیگر در این زمینه ها کار نمی کند و به روز نیستم که بتوانم پروژه ای را برای طرح و ساختن بستر تورنت غیرمتمرکز که در خارج از کشور پیاده شود تا از تیررس پلیس سایبری ایران در امان بماند، به انجام رسانم. نمی دانم که آیا مؤسساتی نظیر صدای آمریکا روی چنین طرح هایی کار کرده اند یا نه و اکنون 7 سال است بعد از پایان قرارداد کارم در آنجا، با آنها هیچگونه تماسی نداشته ام. اگر دوستان متخصص این عرصه ها در خارج از کشور قادرند که چنان بستر های تورنت را بسازند یا ساخته اند، لطفاً در رسانه های بین المللی اطلاع رسانی کنند که بسیاری در ایران به این راه حلها نیازمند هستند. بسیاری از متخصصان اینترنت در داخل ایران بیش از خیلی از دوستان در خارج در این عرصه ها تخصص دارند اما متأسفانه نظیر سِروِرهای وی پی ان یا پراکسی که باید در خارج قرار گیرند تا از تیررس پلیس در ایران محفوظ باشند، این نوع بسترهای اصلی تورنت نیز بالاجبار باید در خارج باشند که از گزند پلیس سایبری در داخل ایران در امان بمانند و مهمتر آنکه گردانندگان بستر اصلی نیز راحت توسط پلیس بازداشت نشوند. امیدوارم دوستانی که قادر به کمک هستند، درباره ی راهکارهایی که برای ارائه دارند، به هر شکل که صلاح می دانند مثلاً از طریق بلاگهای با عناوین مشخص نظیر آنگونه که زمانی سایت سایفون طراحی شده بود (منظورم نوع اطلاع رسانی آنها است)، به علاقمندان خبر دهند. شخصاً از آنجا که وقت برای ایمیل و غیره ندارم و مغزم هم دیگر در این زمینه ها کار نمیکند و امکانات تکنیکی و مالی نیز ندارم، نمی توانم کمکی باشم و لطفاً اینجانب را از این پروژه ها معاف کنید و نیازی به ارسال ایمیل به صاحب این قلم نیست. ضمناً متخصصانی در خارج هستند که این موضوعات را دنبال می کنند و با شبکه های تلویزیونی مختلف مصاحبه دارند؛ شخصاً هیچیک از آنها را نمی شناسم اما کار حرفه ای آنهاست، و دوستان متخصصِ داخل با خودِ آن تلویزیونها از هر طریقی که صلاح می دانند، می توانند تماس بگیرند. تا آنجا که به مردم ایران مربوط می شود فقط می توانم یک مثال بزنم. در پاکستان یک هفته دولت اینترنت را فیلتر کرد و اسلامی ها در خیابان چنان تظاهراتی ضد بلوک کردن اینترنت توسط دولت راه انداختند که دیگر دولت هیچوقت از این کارها نکرد. البته دولتهایی نیز نظیر طالبان بوده اند که کل وجود اینترنت را ممنوع کردند همانطور که آیت الله جنتی از اول چنین طرحِ نظیر طالبان را برای ایران در نظر داشت و می دانیم که با سرنگونی حکومت طالبان آن بحثها نیز در افغانستان منتفی شد، یا مثلاً در چین ساکنان هنگ کنگ اینترنت آزاد دارند در حالیکه بقیه سرزمین چینِ کمونیست، از این آزادی ها بی بهره هستند، و می بینیم برای حقوق قضایی نیز اکنون ماههاست که ساکنان هنگ کنگ در خیابانها مبارزه می کنند ولی بقیه ی چین 70 سال است با این محدودیتهای قضایی زندگی کرده اند. بدنیست خاطر نشان کنم که روز گذشته روسیه و چین در میان کشورهایی بودند که در سازمان ملل به قطعنامه ی علیه رژیم اسلامی ایران بخاطر نقض حقوق بشر در این زمانِ سرکوب وحشیانه ی اعتراضات آبان ماه 98، رأی منفی دادند و البته از روسیه و چین، غیر از این، در همه ی 40 سال گذشته و پیش از آن، ندیده ایم و جای تعجبی ندارد. یعنی بالاخره همه ی این موضوعات به گزینه هایی مربوط است که دولتها و مردمِ هر کشور انتخاب می کنند. با یک دنیا سپاس و آرزوی موفقیت برای همه ی متخصصان اینترنتی که آنچه از دستشان برمی آمده را برای کمک به مردم ایران طی این 40 سال به رغم حاکمیت رژیمِ ضد آزادی و عدالت، ضد تمدن و پیشرفتِ کوکلاکس کلانهای اسلامی در ایران، انجام داده اند.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

بیست و نهم آذر ماه 1398
December 20, 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH