Sam Ghandchiسام قندچي  یادداشتی برای آقای حشمت طبرزدی در این روز 21 آبان
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2918-heshmat-tabarzadi.htm

مطالب مرتبط:  http://bit.ly/2NHyDL2

 

tabarzadi

 
دوست عزیز آقای مهندس حشمت طبرزدی، اکنون 10 سال است که حتی تماس ایمیلی نیز با شما نداشته ام اما همواره مطالب شما را در اینترنت دنبال کرده ام و همین دیروز در مقاله ای تحت عنوان
«منتظریم چه نتیجه ای از اعتراضات عراق حاصل شود» به برنامه ی میتنگ پارک لاله ی شما برای امروز 21 آبان اشاره کردم که مورد حمایت شورای مدیریت گذار نیز قرار گرفته بود. نظر خود را درباره ی شورای مدیریت گذار از همان بدو تأسیس نوشته ام و حرف تازه ای نیست. همچنین همیشه مورد حمایت این قلم بوده اید و هرگاه انتقادی نیز داشتم نظیر بحث تجزیه طلبی، دیده ام که با روی باز به مسأله توجه کرده و پاسخگو بوده اید. در این یادداشت دو موضوع را می خواهم با شما در میان بگذارم:

 

1. نمایندگان شما در خارج کشور: اولین باری که به یاد دارم شما کسی را بعنوان نماینده ی خود در خارج کشور معرفی کردید آقایی بود که از فعالان قدیمی اپوزیسیون است و گرچه اختلاف نظر در اپوزیسیون امری عادی است اما آن فرد بعد از بیش از 50 سال فعالیت در اپوزیسیون خارج، مورد اعتماد همه بوده و هست. مدتی بعد شما او را از این مقام عزل کردید و آقایی دیگر را بعنوان نماینده ی خود اعلام کردید. این دومین نماینده ی شما را شخصاً نمی شناسم و قبل از انقلاب در خارج کشور نبوده، و رسماً هم جریانات جبهه ملی چیزی علیه ایشان منتشر نکرده اند، و ایشان نیز همواره خود را بعنوان یکی از رهبران جبهه ملی در خارج معرفی کرده، بااینحال بخشهای عمده ی شناخته شده ی جبهه ملی در خارج کشور به هر دلیلی با ایشان مشکل دارند. به هر حال آن نیز زودگذر بود و شما برنامه ی خود را در این رابطه تغییر داده و سعی کردید گروه هایی در خارج بسازید و نمایندگانی از ایران ارسال کنید. این افراد به هر دلیلی نتوانستند نه گروه های مورد احترامی در خارج کشور ایجاد کنند و نه قادر بوده اند خودشان اعتماد رهبران سیاسی خارج کشور را کسب کنند. در گذشته تشکیلاتهای فلسطینی همیشه نمایندگانی به خارج فرستاده اند و لازم به توجه است که اساساً فلسطینیان بر خلاف ایرانیان، هیچگاه جنبش خارج کشوری چشمگیری نداشته اند و روش رهبران فلسطینی به این دلیل معنی می داد. شاید روش اول شما بهتر کار کند که شخصی را که در جنبش خارج کشور مورد اعتماد است بعنوان نماینده ی خود معرفی کنید. به هر حال خودتان بهتر می دانید اما آنچه نوشتم، چه درست و چه غلط، واقعیت نگاه اپوزیسیون خارج کشور به نمایندگان شما در خارج است.

 

2. در مورد جریانات اتنیکی تازه فهمیده ام که نگاه شما به موضوع چیست که در حقیقت با نگاه چه موافقان تجزیه طلبان و چه مخالفان آنها در خارج فرق دارد. اکنون بیش از دو سال است که موضع خود را مبنی بر مخالفت با هرنوع فدرالیسم برای ایران اعلام کرده ام، اما اصلاً مسأله بر سر فدرالیسم نیست، حتی اصل بحث شما بر سر موضوعات آموزش و زبان مادری و رفع تبعیض نیست که شخصاً به تازگی به تفصیل به آن مباحث پرداخته ام. دیدگاه شما در مورد شکل گیری تشکیلاتهای سیاسی و مدنی مردم در نقاط مختلف ایران است و بعد هم می خواهید، برای خشونت پرهیزی این تشکیلاتها را تشویق به گزینش روشی مسالمت آمیز برای مبارزه کنید، و رژیم را تشویق به قبول مبارزه ی مسالمت آمیز آنها کنید، که هر دو هدف قابل تقدیر است، اما تصور شما از تطور جنبش مردم در ایران بحثی دیگر است. زمانی در اپوزیسیون ِدوران شاه، ساختار اقتصادی سیاسی ایران نظیر چینِ قبل از انقلاب تصور می شد، و طرحهایی نظیر «محاصره شهرها از طریق دهات» مطرح می شد، اما انقلاب 1357 ثابت کرد که تمرکز انقلاب بر شهرهای بزرگ و در رأس آنها در تهران بود. بحث کنونی شما این نیست، اما کمی شباهت دارد. به تصور شما سازمانهای سیاسی سراسری ایران بیان مبارزات کنونی مردم در مناطق مختلف نیستند و در هر منطقه احزاب و سازمانهای سیاسی محلی شکل گرفته اند که به تشکیلاتهای سراسریِ صاحب نام، ربطی ندارند، و گرچه برخی از آنها تشکلهای مسلحانه هستند و حتی قومی و تجزیه طلب خوانده می شوند، اما اصل فعالیتهای سیاسی را آنها رهبری می کنند و شما از یکطرف می خواهید آنها را قانع کنید که در فعالیتهای خود خشونت پرهیز عمل کنند و از سوی دیگر می خواهید از اتحاد آنها رهبری تحول آینده ی ایران را شکل دهید. این تصور شما شاید در کردستان ایران واقعیت دارد اما در بقیه ی ایران اینچنین نیست. حتی گروه های سیاسی کرد نیز به رغم آنکه به شکل محلی رشد کرده اند همیشه سعی کرده اند با نیروهای سیاسی بقیه ی ایران کار کنند و دلیل مسائلی که پیش آمده به خاطر به اصطلاح کرد و فارس بودن نیست، بلکه به خاطر از هم پاشیدن جنبش چپ است که پدیده ای جهانی است و اکثریت نیروهای سیاسی ایران نیز چپ بوده وهستند.

 

به هر حال امیدوارم سرتان را درد نیاورده باشم و با آرزوی موفقیت برای شما و همه ی فعالان سیاسی و مدنی در داخل و خارج ایران.

 

به امید جمهوری آینده‌نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

بیست و یکم آبان ماه 1398
Nov 12, 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده‌نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

SEARCH