Sam Ghandchiسام قندچي نگاهی به ادبیات سیاسی مخالفت با رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی در ایران
سام قندچی
http://www.ghandchi.com/2722-adabiate-siyasi.htm

مطالب مرتبطhttp://bit.ly/2xc9Zcz   

 

opposing-iri-kukluxklan 
 

بسیاری از گروه های سیاسی اپوزیسیون ایران نظیر چریکهای اکثریت، در دوران رژیم شاه نیز در اپوزیسیون بودند البته در آنزمان بعنوان بخشی از سازمان چریکهای فدایی خلق، مشی چریکی را دنبال می کردند. اینجا بحث برسر مخالفت با مشی چریکی نیست که مدتها پیش از چریکهای اکثریت در همان زمان رژیم شاه، توسط فعالان سیاسی کار، مشی چریکی رد شد، گرچه سازمان چریکهای فدایی خلق تا پیرزوی انقلاب 1357 به آن راه ادامه داد. موضوع بحث در اینجا ادبیات سیاسیِ مخالفتِ با حکومت اسلامی در نشریات حزبی و فراحزبی چریکهای اکثریت در مقایسه با ادبیات اپوزیسیون در دوران رژیم شاه است و نه مشی ای که برای مبارزه پیش گرفته بودند یا امروز در پیش گرفته اند. هدف در اینجا توهین به برخی نویسندگان که به ایران سفر می کنند و تحمل می شوند نیز نیست که مجبورند در چارچوب معینی حرف بزنند، در واقع حتی کسانی در داخل ایران که علناً فعال هستند و مبارزه می کنند نظیر شماری از امضا کنندگان بیانیه 14 نفر در روزهای اخیر، ادبیاتی نظیر نشریات منتسب به تشکیلات و فعالان چریکهای اکثریت ندارند، کافی است به مصاحبه های برخی رهبران چریکهای اکثریت که در تلویزیون بی بی سی حضور مستمر دارند نگاهی اندازید و خود قضاوت کنید. موضوع بحث فقط نگاهی به ادبیات این بخش اپوزیسیون در 40 سال گذشته است که این تصور را ایجاد می کنند که گویی رژیم ایران قربانی توطئه ای بین المللی به رهبری آمریکا است و گویی آنها مشاوران رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی هستند تا از سقوط رژیم جلوگیری کنند؛ اما، همه ی نوشته ها و مصاحبه هایشان تحت عنوان نجات ایران مطرح می شود، در حالیکه در ادبیات اپوزیسیون در زمان شاه، نجات ایران رهایی از رژیم قلمداد می شد. آیا این تفاوت ادبیات، به این معنا ست که از دیدگاه چریکهای اکثریت، رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی بیانگر منافع ملی مردم ایران است؟ بحث برسر فحش دادن به رژیم و رهبران آن نیست، حتی ممکن است مقاله ای در این نشریات در مورد علم فیزیک باشد که اصلاً ادبیات آن ربطی به رژیم ندارد مگر آنکه بخواهیم ضدیت کوکلاکس کلان های اسلامی را با نگرش علمی متذکر شویم؛ کلاً اینجا بحث بر سر ادبیات اپوزیسیون در ارتباط با رژیم است. مثلاً ادبیات پتریک هنری در زمان انقلاب آمریکا با عبارت «یا آزادی یا مرگ» بیان می شد که مطمئناً مشاوره دادن برای به بریتانیا یعنی قدرت حاکم در آن روزگار در آمریکا نبود.

 

برای روشن شدن بحث اجازه دهید به ادبیات گروه هایی نیز توجه کنیم که پایان دادن به رژیم اسلامی را هدف خود قرار داده اند. مثلاً امروز مقاله ای در سایت آی پی سی از دکتر ایکس به زبان انگلیسی در مورد رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی حاکم بر ایران و اوضاع کنونی کشور منتشر شده است. می توانید آنرا با مطالب نشریات حزبی و فراحزبی چریکهای اکثریت به فارسی یا مطالب نایاک به انگلیسی در مورد رژیم اسلامی حاکم بر ایران مقایسه و خود قضاوت کنید. منظور موضع گیری های مشخص نیست، منظور ادبیات سیاسی مخالفت با رژیم است. یا اینکه نگاهی بیاندازید به مقاله ی روز گذشته ی آقای منوچهر یزدیان در خبرگاه حزب سکولار دموکرات ایرانیان. هردو مقاله در ترویج سیاسی کاری است، اما تفاوت ادبیات سیاسی مخالفت با رژیم در این دو مقاله با روح کلی نشریات حزبی و فراحزبی تشکیلات چریکهای اکثریت، غیرقابل انکار است.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

چهارم تیر ماه 1398
June 25, 2019



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

SEARCH