Sam Ghandchiسام قندچيچه بحثهایی برای تدارک حزب لازم است
سام قندچی
http://www.ghandchi.com/1158-bahse-hezb.htm

 

در دو مقاله پیشین بحثی مطرح شد که غرض از آن نشان دادن ادامه اهمیت احزاب سیاسی در عصر حاضر بود جدا از آنکه چه دولتی در قدرت باشد، و صرفنظر از آنکه این احزاب قانونی باشند یا نه. هدف ارزیابی درستی یا غلطی مواضع و عملکرد احزاب موجود نبود. حزب مشارکت و اعتدال ملی و حالا حزب اتحاد ملت اسلامی اصلاح طلبان از یکسو مثال آورده شد و در اپوزیسیون هم سازمان مجاهدین خلق ذکر شد که هر دولتی سرکار باشد نمی تواند وجود آنها را نادیده بگیرد. اما بسیاری تلاشهای مشابه برای ایجاد حزب در اپوزیسیون ناموفق بوده و عده ای هم آنارشیست شده اند و می گویند حزبی لازم نیست. ضمناً موضع آقای طبرزدی مخالف حزب و تشکیلات نیست و مانیفستی هم سالها پیش جبهه دموکراتیک برای سازمانی سیاسی و بدون خشونت منتشر کرده که در اینترنت قابل دسترسی است. به هر حال بحث دو مقاله پیشین روشن است (1).

 

اجازه دهید به تجربه ای در همین دو سه سال اخیر اشاره کنیم که عده ای تلاش کردند حزبی تازه ایجاد کنند و به تازگی هم اعلام انشعابهای متعدد از سوی آنها شده است. وقتی به عملکرد آنها در این چند سال نگاه شود وقت خود را با موضوعاتی نظیر اینکه فلان تلویزیون فارسی زبان که از خارج پخش می شود بودجه اش را مثلاً وزارت دفاع کشور معینی داده، صرف می کردند. یا در این باره که مثلاً آیا فلان خواننده حرفهایش در مورد حمایت همه خانواده اش حقیقت دارد یا نه. اینگونه کارها در عصر کنونی کار منابع خبری است. ما در دوران 100 سال پیش زندگی نمی کنیم که وظیفه اصلی احزاب کارهای خبری و یا حتی افشاگری همه جانبه رژیم بود. امروز آنقدر شبکه های خبری در همه دنیا و در اینترنت وجود دارند که نیازی به احزاب برای چنین کارهایی نیست. اثبات استقلال طلب بودن نیز ورود به این نوع شایعات یا حتی این نوع خبرهای موثق برای احزاب نیست.

 

ایجاد حزب با بحث درونی خود جمع مؤسس در مورد موضوعات استراتژیک آغاز می شود یعنی بحث عدالت اجتماعی، دموکراسی، سکولاریسم و استقلال. ممکن است تصور شود همه اپوزیسیون در این موارد نظری روشن دارد اما وقتی وارد بحث عمیق شویم می بینیم که درک عامیانه هنوز در سطحی است که در 1357 باعث پیروزی بلا منازع آیت الله خمینی برای رهبری کل جنبش شد. این موضوعاتی است که باید جمع اولیه حزب دقیق مورد بررسی قرار دهد و از معنای آنها در قرن بیست و یکم درکی مشترک بدست آورد تا بتواند پلاتفرم درستی برای حزب تهیه و اعلام کند. کار تهییج مردم اصل کار نیست. جنبش مردم  مانند سال 1388 دوباره بر خواهد خاست ولی سؤال این است که آیا حزبی آینده نگر در آن زمان وجود دارد که بتوانند مردم از آن حمایت کنند و آن حزب هم توان رهبری مترقی مردم را داشته باشد. این کاری است که با دادن شعار شدنی نیست و هر جمعی که برای آن اراده می کند در وهله نخست ضروری است که در مقابل خود این موضوعات بحث را قرار دهد و از پیش فکر نکند چنین اجماع مترقی وجود دارد.
 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران

سام قندچی، ناشر و سردبیر ایرانسکوپ

http://www.iranscope.com

http://www.ghandchi.com
دوم اردیبهشت ماه 1395
April 21, 2016

 

پانویس:

 

1. آیا حق با مجاهدین خلق نیست
http://www.ghandchi.com/1156-mojahedin.htm

 

مار گزیده های اپوزیسیون
http://www.ghandchi.com/1157-margazideh.htm
 

 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

 

SEARCH