Sam Ghandchiسام قندچي واقعیتی که شاید همه ی دوستان اپوزیسیون از آن خبر دارند
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/3199-vagheiat-opposition.htm

مطالب مرتبط: 1     2     3     4

   

vagheiat-opposition

 

دوستان عزیز، ما همه در این شبکه های اجتماعی نظیر فیسبوک و توییتر کلی انرژی صرف می کنیم و بسیاری حتی بیشتر از آن، در تلگرام، اینستاگرام، و غیره هم نیرو می گذاریم. درست است که کسی نظیر کیم کارداشیان یا پرزیدنت ترامپ حتی قبل از رییس جمهور شدن چون سلبریتی بودند، و اوباما البته بعد از رییس جمهور شدن، میلیونها خواننده داشتند، اما واقعاً 99 درصد کسانیکه در این شبکه ها مطلب می گذارند همان چند نفری که آنها را می شناسند مطالبشان را می خوانند و به همین علت مدل مالی فیسبوک این است که شما اگر می خواهید تعداد بیشتری مطلبتان را بخوانند باید پولی بدهید و به نسبت تعداد خواننده ی بیشتر، از شما که خودتان تولید کننده ی محتوا هستید، هزینه دریافت می کنند. فقط مجلات علمی تخصصی اینطوری مثل فیسبوک کار می کنند که دانشگاه ها، هزینه ی درج مقالات هیئت علمی خود را که آن نشریات انتشار مقاله ی آنها را بپذیرند، پرداخت می کنند. در حالیکه اگر واقعاً نظیر یک روزنامه یا تلویزیون واقعی بود، باید مدل مالی برعکس می بود و فیسبوک به شما پولی می داد که آگهی اش را در صفحه ی فیسبوک شما که تولید کننده ی محتوا هستید، قرار دهد. در واقع پیش از فیسبوک سایتهایی نظیر فیسبوک امروز بودند که با مدل مالی دوم که ذکر شد ایجاد شدند یعنی در صفحه ی شما آگهی درج می کردند و درآمد را به نسبت معینی با نویسنده تقسیم می کردند، اما ورشکست شدند و بستند. البته فروش اطلاعات هم اهمیت دارد ولی اصلاً در این بحث تأثیری ندارد. منظور اینکه مدلِ مالیِ امروزِ فیسبوک یعنی موفق ترین شبکه اجتماعی معنایش این است که این شبکه ها نظیر نشریات تخصصی هستند که افرادی در یک عرصه ی تخصصی کار یکدیگر را مرور می کنند. به عبارت دیگر جایی که مردم در عرصه ی ارتباطات میروند در خود کشورهای آزاد، رسانه های پربیننده ی تجارتی همین کشورها است که دست اپوزیسیون از آنها کوتاه است، و جایی که مردم عادی از داخل ایران میروند و تماشا می کنند رسانه های پریننده ی بین المللی فارسی زبان است که هزینه ی آن رسانه ها را دولتهای غربی می پردازند و بازهم اساساً اپوزیسیونی که می خواهد برای تغییر رژیم فعالیت کند دستش از آن رسانه ها هم کوتاه است، و کلاً نایاک در آن رسانه ها بیشترین نفوذ را دارد، و واقعاً نمی دانم چرا، اما اینطور است. بقیه ی این شبکه های اجتماعی و حتی سایتهایی که پربیننده ترین شان «خبرنامه گویا» است خوانندگانشان محدود به خود اپوزیسیونی ها است و نه مردم عادی. واقعاً هم خبرنامه گویا مطالب بسیار به موقع و خوبی را منتشر می کند و قبلاً هم گفته ام که هیچوقت مطلبی از این نگارنده منتشر نکردند و نمی دانم چرا، ولی از دیدگاه این نگارنده بهترین سایت خبری ایرانی هستند، اما با اینحال مردم عادی حتی خبرنامه ی گویا را نیز نمی خوانند. واقعیتی تلخ و مایه ی تأسف! سر خودمان را گول نزنیم، ما، اپوزیسیون، در این شبکه های اجتماعی برای همدیگر می نویسیم. اپوزیسیون ایران از لحاظ تماس رسانه ای با مردم عادی ایرانی در خارج و داخل ایران، در حد صفر است. وقتی هم می گویم شبکه های اجتماعی، منظورم سایتهای اینترنتی اپوزیسیون نیز هست که البته دومی تعجبی ندارد. در خود آمریکا نیز کسی برای کسب خبر نمیرود سایت حزب جمهوریخواه یا سایت حزب دموکرات را بخواند یا در آنجا حتی مصاحبه مطبوعاتی رهبران آن حزب را تماشا کند.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

چهارم فروردین ماه 1399
March 23, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH