Sam Ghandchiسام قندچي مشکل اپوزیسیون مستقل در خارج کشور

 سام قندچی

http://www.ghandchi.com/1511-independent-opposition.htm

 

ممکن است بپرسید چرا می گویم مشکل اپوزیسیون مستقل در خارج، و حساب اپوزیسیون مستقل در داخل ایران را جدا می کنم. در پاسخ باید گفت که جمهوری اسلامی آنقدر مناسبات سیاسی غیردولتی را با خارج قطع کرده که شاید در همه تاریخ معاصر، هیچگاه اپوزیسیون فعال در داخل ایران، به این اندازه بی نیاز به دولتهای خارجی نبوده است. البته جمهوری اسلامی با هدف خود این کار را انجام داده و همه روابط بین المللی را چه با بخش دولتی و چه با بخش خصوصیِ کشورهای دیگر، در انحصار خود قرار داده است، اما این واقعیت، اپوزیسیون مستقل را در داخل کشور قدرتمندتر کرده که بدون وابستگی به هیچ کشور خارجی، زنده و پویا است. سالها پیش در همان نخستین سالهای پس از انقلاب که بخشی از اپوزیسیون به خارج پرتاب شد، از شادروان شاپور بختیار سؤال شد که چرا از دولت عراق پول گرفته است و او هم در پاسخ گفت که یا باید مبارزه را تعطیل می کرد و یا آنکه این کمک را می پذیرفت. ممکن است سؤال شود که چرا تنها این دو گزینه در برابر او قرار داشت و پاسخ هم بسیار ساده است زیرا ایرانیانی که در خارج کشور، امکانات مالی لازم را برای کمک به او داشتند، حاضر نبودند نیازهای فعالیت شخصیت سکولار دموکراتی نظیر او را تأمین کنند. پس از 38 سال، هنوز ایرانیان حتی بطور اتوماتیک استاتوس پناهندگی ندارند در حالیکه افغان ها و سوری ها که بسیار دیرتر در به در شده اند، این امکانات را دارند. در همه این 38 سال تبعیدیانی که خواسته اند مستقل باشند هر شغلی را قبول کرده اند و خیلی ها که حتی با تحصیلات عالی به خارج آمدند برای گذران امور خود و خانواده شان مشاغلی نظیر کار در پیتزا فروشی را با روی باز پذیرفتند، اما کار تمام وقت در چنین مشاغلی دیگر برایشان فرصتی برای فعالیت سیاسی باقی نمی گذاشت و درآمدی هم ندارند که بتوانند پس انداز کنند که بعداً تمام وقت فعالیت سیاسی کنند و به همین دلیل نیز این اپوزیسیون مستقل در خارج کشور بسیار ضعیف است و به قول شادروان شاپور بختیار عملاً مبارزه سیاسی تعطیل شده است. در دوران کنفدراسیون که اپوزیسیون مستقل در خارج قدرتمند بود، با توده عظیم دانشجویان ایرانی در آمریکا روبرو بودیم که هم از ایران با دلار هفت تومان که خانواده هایشان از ایران می فرستادند، تأمین می شدند و هم اینکه نیازهای زندگی یک دانشجو با نیازهای یک ایرانی تبعیدی که سن بالاتری دارد و اغلب همراه خانواده است و یا حتی در ایران خانواده اش به کمک او نیاز دارند، بسیار متفاوت است. کسانی هم که در آن روزگار مانند آیت الله خمینی در خارج فعالیت سیاسی می کردند از مقلدین و هوادارانشان خمس و زکات دریافت می کردند. در نتیجه شرایط کنونی اپوزیسیون خارج کشور هیچ شباهتی به دوران شاه ندارد و به اصطلاح مدلِ مالیِ کارآئی، برای اپوزیسیون مستقل در خارج وجود ندارد. در چنین شرایطی لازم است که تصویر کاذب از توانهای خارج کشور ندهیم و گرچه مطمئن هستم دوستانی که تصویرهای غلوآمیز از خارج می دهند با نیت خوب است اما با این کار به فعالیت واقعی اپوزیسیون مستقل، هم در داخل و هم در خارج، ضرر می زنند و همانطور که در نوشتار دیگری مفصل بحث شده، بهتر است به توهماتی که در داخل ایران درباره خارج کشور وجود دارد، دامن نزنیم (1)، که کمکی به اعتلای فعالیت اپوزیسیون مستقل ایران چه در داخل و چه در خارج نیست.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران

 

سام قندچی، ناشر و سردبیر ایرانسکوپ
http://www.iranscope.com

http://www.ghandchi.com

هشتم مرداد ماه 1396
July 30, 2017

پانویس
:

 

1. کیانوش سنجری ها و داستان خارج کشور
http://www.ghandchi.com/1475-kianoosh-sanjari-va-kharej.htm

 

 

مطلب مرتبط
وقت ساختن لابی سکولار دموکراتهای ایرانی در آمریکاست
http://www.ghandchi.com/1244-secular-democrat-lobby.htm

 

 

 

 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

 

 

 

SEARCH