Sam Ghandchiسام قندچي پیشنهادی به کنشگران داخل کشور درباره ی برادر مسیح علینژاد

سام قندچی

http://www.ghandchi.com/3285-masih-alinejad.htm

مطالب مرتبط: 1     2     3     4     5

   

masih-alinejad

 

درباره ی وضعیت برادر خانم مسیح علینژاد: کنشگران حقوق بشر عزیز در داخل کشور، در عرض 30 سالی که در اینترنت فعال بوده ام هیچگاه درباره ی انجام فعالیتی در داخل کشور نظر نداده ام و دلیلش هم این بوده که چون خارج از کشور زندگی می کنم به خود حق نمی دهم به کسی در داخل کشور برای انجام هر اقدامی حتی در راه حقوق بشر نظر دهم و همیشه فقط از اقداماتی که فعالان حقوق بشر انجام داده اند حمایت کرده ام هرچند اگر با اقدامی نظیر اعتصاب غذای اعتراضی مخالف بوده ام، نظرم را بیان کرده ام. آنچه در اینجا می نویسم نخستین بار است که برعکس، خواستار حمایت داخل کشور از یک فعال در خارج کشور می شوم و می دانم که شرایط برای شما یکسان نیست یعنی وقتی ما در خارج کشور از مبارزانی در داخل حمایت می کنیم، ما در کشورهای آزاد هستیم، اما اگر شما بخواهید از فعالان خارج کشور حمایت کنید، شما در کشوری غیرآزاد زندگی می کنید و نمی توان از شما انتظار حمایتی مشابه را داشت. در نتیجه آنچه تقاضا می کنم با درک همه ی این موارد است و هیچ انتظاری از شما نیست که این کار را بکنید بویژه آنکه اگر مشکلی برای شما پیش آید خود را مقصر خواهم دانست چون نخواهم توانست برای شما کاری انجام دهم، و در نتیجه آنچه می نویسم را فقط اگر خودتان صددرصد می خواهید، انجام دهید و نه به خاطر تقاضای این نگارنده. موضوع این است که رژیم اسلامی در داخل ایران اعضای خانواده ی خانم مسیح علینژاد را مورد آزار و اذیت قرار داده و مشخصاً برادر خانم علینژاد را مدتی است به گروگان گرفته اند و این کار رژیم باید از سوی همه ی فعالان حقوق بشر چه با خانم علینژاد موافق باشند و چه نه، محکوم شود، حتی ضروری است تظاهراتی در مقابل مجلس قلابی ایران برپا شود چرا که آن مجلس حتی یک کلمه به این اقدامات فراقانونی مقامات امنیتی ایران در مورد خانواده ی خانم مسیح علینژاد، اعتراضی نکرده است. مقامات رژیم اسلامی ایران که از اعتراضات خانم مسیح علینژاد در خارج کشور ناراحت هستند، می توانند تلویزیونهای خارجی را تماشا نکنند. اینکه خود آنها و بقیه ی مردم ایران به رادیو ها و تلویزیونهای خارجی گوش می کنند، تقصیر رژیم اسلامی است که برنامه های تلویزیونی اش را کسی دوست ندارد، حتی مأموران خودشان تلویزیون خارجی صبح تا شب تماشا می کنند. تازه مگر آیت الله خمینی صد برابر این از رادیوهای خارجی نظیر رادیو عراق که دشمن ایران بود، درباره ی رژیم شاه بدو بیراه نمی گفت، حالا چرا انتقادات متمدنانه ی خانم مسیح علینژاد انقدر مایه ی ناراحتی مقامات رژیم اسلامی است! نباید حملات مقامات امنیتی به خانواده ی خانم مسیح علینژاد را با سکوت برگزار کرد. این کار رژیم اسلامی در مورد خانواده ی یک کنشگر ضد همه ی کنشگران حقوق بشر است و صرفنظر از هر دیدگاه نظری و سیاسی، محکوم باید کرد. دو سه روز پیش اعتراض خانم مسیح علینژاد را به خانم معصومه ی ابتکار در برنامه ی تبلت خانم علینژاد تماشا می کردم. همیشه به رغم آنکه از مخالفان خانم معصومه ی ابتکار بویژه بخاطر شرکت ایشان در گروگانگیری سفارت آمریکا بوده ام، اما این حقیقت را نمی توانم اذعان نکنم که هیچ ایرانی را تا به حال ندیده ام که به خوبی خانم معصومه ی ابتکار زبان انگلیسی را با چنین تسلطی حرف بزند. خود خانم مسیح علینژاد نیز از شگفتی ها است که به رغم مدت کوتاهی که در خارج بوده اند نه تنها زبان انگلیسی را خوب حرف می زنند بلکه فرانسه هم مینویسند و حرف میزنند. خودم بعد از 50 سال همین انگلیسی را به زور بلدم و هنوز فارسی را هم آنقدر نمی دانم. منظورم این است که چرا استعدادهای اینچنین باید در فضای سیاسی ایران به جای دیالوگ درباره ی اختلافات سیاسی، به جان هم بیافتند. این رژیم هم باید هرچه زودتر برادر خانم مسیح علینژاد را آزاد کند. آزار و اذیت خانواده ی مخالفان حتی در زمان انقلاب 57 هم وجود نداشت و در منطقه خاورمیانه، دست یازیدن به چنین کارهای شنیع را در مورد مخالفان سیاسی، در گذشته، فقط توسط طالبان دیده ام. مقامات رژیم ایران هم بهتر است هرچه زودتر برادر خانم علینژاد را آزاد کنند و دیگر این کارهای خفت بار را تکرار نکنند وگرنه فردا اعضای خانواده های خودشان در خارج راحت نخواهند بود. شخصاً حتی از بحث پسر خانم معصومه ابتکار در برنامه ی تبلت خانم مسیح علینژاد ناراحت شدم همانطور که دو سال پیش بحثهای زننده ی درباره ی دختر آیت الله صادق لاریجانی را در خارج کشور در مطبوعات اپوزیسیون، محکوم کردم. مگر ما ایرانیان درجامعه ی قبیله ای زندگی می کنیم که وقتی با کسی بد باشیم بخواهیم خونخواهی کنیم. این رسوم حتی در پاکستان که بقایای اینگونه روابط عشیرتی وجود دارد، نکوهیده تلقی می شود و فقط این کارها را امثال طالبان هنوز انجام می دهند. این کارها اوج توحش است و در دنیای متمدن قرن بیستم هر کسی به اینگونه کارها دست بزند باید به داشتن عقل او شک کرد تا چه رسد که بخواهد عهده دار گرداندن کشوری باشد. سعی کنیم این حداقل تمدن را نیز که در رابطه ی با مخالفان سیاسی در تاریخ خود رعایت کرده ایم، از دست ندهیم. به قول روانشناسها این کارها نظیر زیر شکم زدن در رینگ بوکس است، خجالت بکشیم.

  

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

نهم اردیبهشت ماه 1399
April 28, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH