Sam Ghandchiسام قندچي چند کلمه شاید نه خوشایند برای آقای آزادیبان در بلاگ پارس تورچ و با بهترین آرزوها
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/2655-azadibaan.htm

پی نوشت سی ام اردیبهشت ماه 1398: آقای آزادیبان امروز پاسخی به این نوشته در وبلاگشان درج کرده اند. با سپاس از توجه و محبت ایشان اما واقعاً آنچه در این نوشته آمده ربطی به برخورد ایشان به اینجانب یا به حزب سکولار دموکرات ایرانیان ندارد. در واقع لینک بلاگ پارس تورچ آقای آزادیبان در لیست سایتهای جالب ایرانسکوپ قرار دارد که خوانندگان می توانند در صفحه پورتال ایرانسکوپ، ملاحظه کنند. بازهم با تکرار این حقیقت که عدم ادامه ی بحثها ابداً به دلیل مشکلی با آقای آزادیبان نیست و با آرزوی موفقیت های هرچه بیشتر برای ایشان. س. ق.

 

azadibaan

 

آقای آزادیبان با سلام، در چند ماه اخیر بسیاری از مطالب شما را از بلاگ پارس تورچ، در ایرانسکوپ نیوز بازنشر دادم چرا که از دیدگاه این قلم نظرات شما افکار بخش مهمی از مردم ایران و فعالان سیاسی داخل کشور را منعکس می کند که اساساً در خارج کشور آشنایی کمی با این دیدگاه ها وجود دارد. شخصاً شما را نمی شناسم و نمی خواهم که هیچکس از فعالان مخفی را چه در ایران و چه در خارج بشناسم یا هرگونه تماسی هم داشته باشم و فقط مطالب شما را همیشه در اینترنت خوانده ام و بس. در سالهای گذشته برخی از فعالان داخل به خارج آمدند و به خودشان ضرر زدند چرا که تازه با مسائل زندگی یومیه مواجه شدند که حتی امکان همان اندازه فعالیتی را که در ایران انجام می دادند از آنها گرفت و با شرایط بدتری روبرو شدند و از دست امثال این قلم نیز برایشان کاری ساخته نبود و پلهای پشت سرشان هم خراب شده بود. از خواندن مطالب شما در اینترنت اینطور می فهمم که جوان بسیار با دانش و آگاهی هستید. شخصاً نمی دانم رژیم در ایران کی تغییر خواهد کرد. در شوروی سابق بیش از 70 سال تغییر رژیم کمونیستی که زاییده انقلاب اکتبر بود طول کشید، و رژیم استبدادی کمونیستی در چین هنوز بعد از 70 سال در قدرت است. شما در نوشته هایتان خیلی به پرزیدنت ترامپ اشاره می کنید. شخصاً به رغم آنکه به کاندیدای دموکرات یعنی خانم هیلاری کلینتون رأی دادم و برای انتخابات 2020 نیز بخاطر موضوع بیمه درمانی از آقای برنی سندرز حمایت کرده ام، در 3 سال گذشته از سیاستهای پرزیدنت ترامپ بسیار بیش از سیاستهای پرزیدنت اوباما در رابطه با ایران راضی بوده ام؛ اما، با اینحال باید بگویم که سیاست خارجی آمریکا در هرزمان خیلی هم به اینکه چه کسی پرزیدنت است ارتباط ندارد، همانطور که بالا و پایین رفتن اقتصاد کشور نیز ربطی به این ندارد که چه کسی پرزیدنت است. منظور اینکه سیاست یک قدرت جهانی دموکراتیک بر اساس ولونتاریسم تبیین نمی شود. شما خیلی به این دلبسته اید که پرزیدنت ترامپ ایران را از شر رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی راحت کند. حتی اگر دوران جنگ جهانی دوم بود و آمریکا می توانست تهران را نظیر برلین مرتب بمباران کند، تصور نمی کنم آنچه شما در تصور دارید ممکن می شد. احساسات شما را درک می کنم که آرزو دارید آمریکا بعنوان یک ناجی بیاید و  رهبران رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی و پاسداران حامی آنها را بدون آسیب به کسی، بطور گازانبری از روی زمین بردارد و نابود کند، و دوران آزادی را در ایران شکوفا کند. اما اینها تخیلی بیش نیست هرچند قابل فهم است. برای تغییر رژیم در ایران تشکیلات لازم است و آنچه در یادداشت تازه خود نوشته اید که همه ی بحثهای حزب و غیره را اتلاف وقت قلمداد کرده اید، اشتباه است و تصور نکنید که از حرف شما ناراحت شده ام چون برای حزب سکولار دموکرات ایرانیان در خارج از کشور احترام زیادی قائلم (1). اصلاً مسأله این نیست. خود اصل بحث از نظر این قلم اشتباه است. موضوع این است که شما اگر می خواهید واقعاً بر آینده ی ایران اثرگذار باشید، اگر حزبی را قبول ندارید که به آن بپوندید یا با آن همکاری کنید، خودتان لازم است سازمان و حزبی مخفی بسازید. ضمناً وقتی این را می نویسم بحثی کلی است و اگر فردا برایتان اتفاقی افتاد لطفاً اینجانب را مسؤل ندانید. شخصاً نه به شما می گویم این کار را بکنید و نه هرکاری دیگر. شما آدم عاقل و بالغ هستید و خودتان بهتر از این قلم همه جوانب هر فعالیتی را در ایران می دانید و خود تصمیم می گیرید، و شخصاً بعنوان یک ژورنالیست فقط ملاحظاتم را می نویسم. درست است که در زمانهایی تغییر رژیم در کشوری بخاطر دیوانگی های محض رهبران رژیم معینی صورت گرفته است. مثلاً ملاعمر در افغانستان اگر حرف آمریکا را گوش کرده بود و کمپ های القاعده را برچیده بود، شاید آن رژیم هنوز هم سر کار بود چون جنبش اپوزیسیون سکولار افغانستان قدرت برچیدن رژیم طالبان را نداشت. یا صدام حسین اگر پس از عقب نشینی از کویت، از خیره سری دست برداشته بود و با آمریکا درست کار کرده بود، آمریکا قصد تغییر آن رژیم را نداشت و شاید هنوز هم سر کار بود. منظور اینکه اساساً آن وقایع غیرمنتظره بین المللی دست جنبش سیاسی ایران نیست اما اینکه جنبش سیاسی ایران تشکیلاتهایی سکولار دموکرات برای تغییر رژیم درست کند که قدرتمند باشند، در آنصورت می تواند وقتی مردم قیامی نظیر خیزش دی ماه 96 برپا کنند، نتیجه را به تغییر رژیم و ایجاد حکومت سکولار دموکرات منتهی کند. چنان تشکیلاتها نیز یک روزه ساخته نمی شوند و  لازم است کلی مته به خشخاش گذاشت و با دقت آنها را بنا کرد و در مورد همه چیز در حد توان بسیار روشن، صریح و با آگاهی ژرف، عمل کرد، وگرنه تشکیلات با اولین باد نامساعد از هم می پاشد. ببینید، دوست عزیز آقای مهندس حشمت طبرزدی، انسانی بسیار با صداقت هستند و در ایران به رغم همه ی مشقات بر مواضع خود ایستادگی کرده اند، و جمهوریخواه هستند اما یک نماینده اصلی که از طرف جبهه دموکراتیک آقای طبرزدی به خارج آمده بود، شخصاً این قلم را در زمانی که در صدای آمریکا کار می کردم دیده بود، و آن فرد به خودم از یکطرف می گفت جمهوریخواه است اما اطلاع موثق داشتم که عضو حزب مشروطه ایران است، یعنی دروغ آشکار درباره مواضع سیاسی خود می گفت، و امروز هم همان فرد بعنوان نماینده جبهه دموکراتیک در کانادا فعال است. به همین شکل اعتماد نسبت به بسیاری از دوستان آقای طبرزدی که به خارج آمدند، از بین رفت، و اساساً تجربه اینجانب در این رابطه بی اهمیت است چون اصلاً در هیچ کار تشکیلاتی نیستم و فقط یک ژورنالیستم و شخصاً به آقای مهندس حشمت طبرزدی اعتماد دارم و تازه فعالیت ایشان علنی است و نه مخفی (2)، اما ذکر این مثال برای این بود که نشان دهم موضوعات تشکیلاتهای حزبی خیلی بغرنج هستند و وقتی در کشوری استبدادی نظیر ایران زندگی می کنیم بغرنج تر هم می شوند وگرنه در آمریکا و اروپای دموکراتیکِ امروز، برای اهالی اینجا که این حرفها مطرح نیست و همه علناً عضو احزاب سیاسی هستند و هرچه فکر می کنند را می گویند و مخفی کاری نمی کنند. خودم نیز که نه عضو حزبی هستم و نه می توانم از قول حزبی حرف بزنم و هرچه می نویسم نیز بعنوان یک ژورنالیست است. اما از دیدگاه این قلم تا حزب جمهوریخواه سکولار دموکرات و آینده نگر (3) قدرتمندی که کانون فکری اش بر ایران متمرکز باشد به وجود نیاید بعید می دانم که بتوان به حاکمیت این رژیم کوکلاکس کلان های اسلامی، پایان داد (4). باید ببخشید اگر دیگر به بحثهای بلاگ شما پاسخی ندهم و به معنی بی اعتنایی نیست بلکه اساساً توجهم به موضوعات مختلف در هر دوره متمرکز است و اگر نوشته هایم از هر زمان معینی به درد هر کسی بخورد، خوشحال می شوم و همه مطالب در سایت این قلم در دسترس همگان است. با آرزوی بهترین ها برای شما و همه فعالان سیاسی در ایران و خارج از کشور.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

بیست و نهم اردیبهشت ماه 1398
May 19, 2019

 

پانویس:

 

1. پاسخ حزب سکولار دموکرات ایرانیان درباره موضع این حزب و مهستان بر سر جمهوری و سلطنت
http://www.ghandchi.com/2640-isdparty-response.htm

 

2. درباره آقای مهندس حشمت طبرزدی

https://goo.gl/VNAA2i

 

3. حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

4. درباره کوکلاکس کلان های اسلامی
http://ghandchi.com/islamic-kkk.htm

  

 




 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

 

SEARCH