sam-ghandchi آینده نگر: انقلاب قرن 21 ایران و دستگاههای امنیتی رژیم اسلامی
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/4076-ayandehnegar.htm

مطالب مرتبط: 1     2     3     4     5     6     7     8     9     10     11

 

enghelabe-21-iran

 

پیشگفتار

 

کمتر از یک ماه پیش در 26 اسفندماه 1399، سخنان تاریخی رضا پهلوی در رد حکومت موروثی، در واقع دوران جدیدی را در تاریخ سیاست در ایران، آغاز کرد. طی این یک ماه بسیاری از صاحب نظرانِ نزدیک به آقای رضا پهلوی نیز، دیدگاههای خود را در رابطه با این موضوع، مطرح کرده اند، از جمله دکتر رامین پرهام، و دکتر شهریار آهی! آنچه در مقدمه ی این مقاله صاحب این قلم می خواهد مورد تأکید قرار دهد این است که در جوامع بشری، دو سنّت، بیشترین اهمیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی داشته: یکی موروثی بودن قدرت سیاسی، که چه در ایران، و چه در بقیه ی آسیا، اروپا، و دیگر نقاط جهان، مقامات دولتی، و نه تنها مقام پادشاه، موروثی بوده، و هنگامیکه جان لاک این موروثی بودن قدرت سیاسی را به زیر سؤال می برد، حتی در بریتانیای دموکراتیک، به قیمت تبعید او به آمستردام، تمام می شود! دومین سنّت موروثی بودن نیز، ثروت خانواده است که وقتی آنرا مارکس با هدف قرار دادن جامعه ی بی طبقه، به زیر سؤال می برد، با واکنش شدیدی در اروپا و بعد هم بقیه ی جهان، روبرو می شود. در اینجا، موضوعِ بحث، درست یا غلط بودن این نظرات نیست، بلکه منظور نشان دادن اهمیت تاریخی چنین مواضعی است که نشان می دهد چرا تصمیم شجاعانه ی اخیرِ آقای رضا پهلوی، بسیار چشمگیر است! لازم به یادآوری است که در زمان حاضر در جهان، ما با خطر کوکلاکس کلانهای اسلامی روبرو هستیم، که به اشتباه بسیاری از دوستان، به حمله ی مغولها و بربرها تشبیه می کنند، در حالیکه مغولها و بربرها فقط عقب مانده بودند و به درجه ای که پیشرفت را می آموختند، متمدن می شدند، در حالیکه جریان واپسگرایی اسلامی در عصر حاضر، نظیر کوکلاکس کلانها که پس از پایان جنگ داخلی در آمریکا که به مدت 100 سال هنگامیکه در مورد پیشرفت، همه گونه اطلاعاتی داشتند، هدفشان به عقب بردن جامعه بود، کوکلاکس کلانهای اسلامی نیز به همین دلیل مستبد هستند، چون مردم نمی خواهند به عقب بروند و اینها از طریق زور می خواهند جامعه ی بشری را 1400 سال به عقب ببرند، و در واقع اکنون، جریان کوکلاکس کلانهای اسلامی خطری نظیر فاشیسم برای کل دنیا است و به ایران محدود نمی شود و اتحاد اپوزیسیون سکولار دموکرات که با تصمیم اخیر آقای رضا پهلوی محکمتر شده، برای مقابله ی فکری، سیاسی و فرهنگی با کوکلاکس کلانهای اسلامی، نقش مهمی ایفا خواهد کرد، تا که نظیر دوران فاشیسم هیتلری، پایان دادن به این فاجعه، با تلف شدن جان میلیونها انسان همراه نشود. موضوع کوکلاکس کلانهای اسلامی توسط این نگارنده در گذشته به کرات بحث شده، اما متأسفانه هنوز نه تنها در اپوزیسیون ایران، بلکه حتی در سطح بین المللی نیز درک درستی از این پدیده وجود ندارد، چرا که شاید در تاریخ بشریت، فقط در نمونه ی کوکلاکس کلانها در آمریکا، میشود چیزی مشابه این جریان واپسگرای اسلامگرایی را، پیدا کرد، که با عبارت «کوکلاکس کلانهای اسلامی»، این پدیده را توصیف کرده ام! اما اصل بحثِ این مقاله!

 

آینده نگر: انقلاب قرن 21 ایران و دستگاههای امنیتی رژیم اسلامی

 

دو سال پیش، از این نگارنده مقاله ای منتشر شد تحت عنوان: چرا ایرانِ قرن 21 را، انقلابی «آینده نگر» با محتوای «سکولار دموکراسی» رقم میزند! ابتدا اجازه دهید نکته ای را یادآور شوم، برخی دوستان که بحثهایی برای بازگرداندن نوعی استبداد به ایران، بعد از سقوط رژیم اسلامی، مطرح می کنند، دلیل نظری خود را، وجود رژیمهای استبدادی اسلامی و سکولار در همسایگی ایران ذکر می کنند، و در پاسخ باید گفت که در نزدیکیِ کره جنوبی، بسیار بیش از ایران، اینگونه رژیمهای مستبد و اقتدارگرای رنگارنگ وجود دارند، از کره شمالی تا چین کمونیست و از ویتنام تا لائوس، اما کره جنوبی سالهاست که یک دموکراسی موفق و بسیار مدرن است و شرکتهایی نظیر سامسونگ، با موفق ترین شرکتهای آمریکایی و ژاپنی رقابت می کنند! به اصل بحث برگردیم. آیا اگر انقلابی فردا در ایران رخ دهد، لزوماً انقلابی «آینده نگر» با محتوای «سکولار دموکراسی» خواهد بود؟ واقعیت این است که بسیاری از اوقات در کشورهای دیکتاتوری، دستگاههای امنیتی می توانند در اینکه تحول بعدی جامعه چگونه شکل گیرد، ایفای نقش کنند. مثلاً در تحول شوروی در دوران گورباچف که تحولی دموکراتیک بود، «کا گ ب» نقش مهمی داشت که لزوماً منفی نبود؛ با اینحال، وقتی کمی بعد، گورباچف با کودتای کمونیستهایی که می خواستند رفرمهای او را متوقف کنند، روبرو شد، و برای شکست کودتاچیان، یلتسین برخاست؛ در حقیقت یلتسین، با حمایت مقامات پیشین در «کا گ ب»، توانست کودتا را شکست دهد، و به همین دلیل «پوتین» را به معاونت خود برگزید که خود این انتخاب، امتیازی به دستگاههای امنیتی در روسیه بود، و عملاً نتیجه این شد که بعدها حکومت الیگارشی مادام العمر «پوتین» شکل گرفت که همچنان ادامه دارد، و روسیه نتوانست به حکومتی دموکراتیک برسد، در حالیکه در همان تحول تاریخی در پایان قرن بیستم، اکثر کشورهای اروپای شرقی به حکومتهای دموکراتیک دست یافتند! در ایران نیز که در دهه ی 1350 تحولی انقلابی و بخشاً دموکراتیک، آغاز شد، ساواک با حمایت از جریان اسلامی و مشخصاً حرکت دکتر علی شریعتی و حسینیه ی ارشاد، جنبش انقلابیِ پایان قرن بیستم را به رژیمی اسلامگرا سوق داد، و جزئیات نقش روحانیت دولتی و دستگاههای امنیتی، 10 سال پیش، به تفصیل بحث شد و تفاوت سکولاریسمِ پیش، و پس از انقلاب 57 در ایران نیز، 7 سال پیش به تفصیل، در مطلبی تحت عنوان «چند کلمه در مورد سکولاريسم امروز»، مورد بحث قرار گرفت. البته در اینجا منظور این نیست که اگر مثلاً نیروهای کمونیست به قدرت رسیده بودند، نتیجه ی بهتری به دست می آمد، اما تقویت جریان اسلامی به تحول دموکراتیکی که شروع شده بود لطمه ی جبران ناپذیری وارد کرد و مهمترین آن هم، سرنگونی دولت زنده یاد شاپور بختیار توسط همین نیروهای استبدادی اسلامگرا بود! حالا آیا دستگاههای امنیتی رژیم اسلامی نیز می توانند نظیر کاری که دستگاههای امنیتیِ زمان شاه در رابطه با تقویت دکتر علی شریعتی و اسلامگرایی انجام دادند، به همین شکل بر انقلاب قرن 21 ایران اثر گذارند و بدین ترتیب دوباره به نوع دیگری، از پیروزی «سکولار دموکراسی»، جلوگیری به عمل آورند، یعنی اگر در انقلاب 57 این جریانات امنیتی نیروهای «سکولار» را تضعیف کردند، این بار جریانات امنیتی، نیروهای «دموکرات» را تضعیف کنند؟

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE
http://www.ghandchi.com

22 فروردین ماه 1400
April 12, 2021

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون-برگزیده

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران

http://www.ghandchi.com/futuristparty/index.html

 

 

ghandchi-english-articles

 

SEARCH

 

ghandchi-all-articles