Sam Ghandchiسام قندچي پاسخی به تحریفات یک فرقه افراط گرای کمونیست-ویرایش دوم

سام قندچی

http://www.ghandchi.com/614-Distortion.htm

 

سایت های کمونیستی فرقه های افراط گرای کمونیستی در 30 سال گذشته همه ناموفق بوده اند و به همین دلیل وقتشان را بطور شبانه روزی آن هم با هویت های بدلی در صفحه های اظهار نظر سایت های سکولار دموکراسی صرف می کنند. البته اگر هدفشان تبادل اندیشه بود اقلاً شاید حرف تازه ای بیش از شعارهای به اصطلاح ضد امپریالیستی و ضد نئو لیبرالی میاموختند و بهتر میتوانستند دنیای کنونی را درک کنند و به غنای تالارهای بحث میافزودند. اما متأسفانه قصدشان تحریف نظرات دیگران و تکرار دگم های شکست خورده کمونیستی نظیر حکومت شورایی و ارتجاعی خواندن جنبش سبز است که فکر میکنند مردم چون از رهنمود های فرقه اینان آگاهی ندارند به این قافله بی اعتنا هستند. 

 

در اینجا فقط در مورد یک مقاله اینجانب که این افراد سعی در تحریف آن کرده اند توضیح میدهم و بقیه پلمیک های این فرقه را به خوانندگان می سپارم چرا که در مورد تمام اشکالات جنبش کمونیستی سالهاست که نوشته ام و بیش از آنچه ارزش داشته هم وقت صرف موضوع کرده ام و در جنبش مترقی بین المللی نیز این جریانات سالهاست که اهمیتی ندارند تا که کسی به آنان بپردازد و به چند فرقه بازمانده از گذشته محدود هستند. اهمّ نوشته های این قلم در نقد مارکسیسم و کمونیسم در 25 سال اخیر را، به انگلیسی نیز منتشر شده، چرا که موضوعی فراتر از ایران است و تلاش این بوده است که در جنبش بین المللی مورد بحث و نقد قرار گیرد که به هدف خود رسیده و سال هاست دیگر به موضوع مارکسیسم و کمونیسم نمیپردازم (1).

 

 اما در مورد نسخه وطنی این افراط گرایان کمونیست در گذشته یک مقاله کوتاهی نوشتم که همه بحث واقعی در مورد عملکرد اینان را در یک کلام خلاصه کردم که طرفداران به اصطلاح سوسیالیسم راستین، خود پس از خروج از ایران، غرب را انتخاب کرده اند و نه ویتنام، چین، کوبا یا شوروی سابق و اروپای شرقی پیشین که محصول همین برنامه های حکومت شورایی مورد نظرشان بوده اند. اما هنوز اینان برنامه حکومت شورایی نوع خودشان را تازه میخواهند برای ایران پیاده کنند وقتی خودشان از نتیجه آن در کشورهای دیگر گریزانند (2).

 

اما در نوشتاری که یک ماه پیش با عنوان "امیدوار بودم این سطور را هیچگاه ننویسم که ما نیازمند صلحبانان سازمان ملل هستیم" (3) منتشر شد، بحث در چه موردی است و تحریف این افراد از آن چیست؟ مقاله مورد اشاره درست بعد از اعدام محمد رضا علیزمانی و آرش رحمانی پور نوشت شده و در آن توضیح دادیم که با شروع اعدام های اخیر که حرکتی نظیر اعدام های دسته جمعی سال 1367 است "باید برای حضور نیروهای نظامی سازمان ملل در ایران برای انجام انتخابات بدون تقلب زیر نظر سازمان ملل و جلوگیری از کشتار معترضین، درخواست کرد." آیا این عبارات به معنی درخواست برای دخالت نظامی متجاوزین به ایران است؟ خیر.  مگر آنکه کسی اعتقاد داشته باشد حضور نیروهای صلحبان سازمان ملل در بوسنی، لبنان، دارفور و کشورهای دیگر به معنی تجاوز نظامی استعمارگران است. این است تحریف این کمونیستهای افراطی که هنوز فکر میکنند در دنیای 200 سال پیش مارکس زندگی میکنند.

 

کجای درخواست برای نیروی صلحبان سازمان ملل به معنی دعوت به تجاوز به اصطلاح امپریالیستی است؟ چرا مثال عراق را میزنند؟ مگر به عراق سازمان ملل نیروی صلحبان فرستاد؟ چرا تحریف میکنند. حتی در مورد افغانستان سالها **قبل از** حمله القاعده به برج های نیویورک و کشتار مردم آمریکا، وقتی طالبان در افغانستان مجسمه های بودا را منفجر میکردند و با بریدن دست و پا و سنگسار روزانه وضعیت نسل کشی بوجود آورده بودند، در آن هنگام بود که نیروهای مترقی افغان، از جامعه بین المللی تقاضا کردند که طالبان بعنوان رژیمی که نسل کشی میکند، مشخص شود، و خواستار دخالت صلحبانان سازمان ملل در آن کشور شدند، و اصلاً این موضوع ربطی به حمله های یازدهم سپتامبر به نیویورک و جنگ بعد از آن نداشت، و این درخواست نیروهای مترقی افغان، سالها پیش از یازدهم سپتامبر بود، همانگونه که در دارفور و نقاط دیگری این اتفاق روی داده است.

 

در سازمان ملل، بحث افغانستان در آن سالها آنقدر مطرح شد که افغان ها تا به امروز وقتی به خارج بیایند بطور اتوماتیک استاتوسِ پناهنده دارند در صورتیکه ایرانیان هنوز بعد از 30 سال چنین وضعیتی ندارند و وقتی تا به امروز یک هموطن ما از ایران خارج میشود با هزار کش و قوس برای دریافت پناهندگی روبرو است و همچنین  22 سال بعد از کشتار 1367، آن قتل عام هنوز بعنوان جنایت علیه بشریت پذیرفته نشده است چرا که امثال این کمونیست های افراطی وقتی کسی علیه جمهوری اسلامی تظاهرات میگذاشت این آقایان در سوی دیگر خیابان علیه معترضان راه میافتادند و شعار میدادند و میگفتند که معترضان عامل سیا هستند چرا که در آمریکا علیه جمهوری اسلامی که به زعم اینان با آمریکا در حال مبارزه است، تظاهرات کرده اند. این است معنای مبارزه به اصطلاح مبارزه ضدامپریالیستی این افراطیون کمونیست.

 

حتی در همین مبارزات اخیرِ جنبش سبز، وقتی داشتم کاندیدایی ندا آقا سلطان برای مجله تایم را در یک سایت انگلیسی ترویج میکردم، این افراد میامدند و پیام به انگلیسی میگذاشتند که فلان فلسطینی را کاندید کنید. اگر یک فلسطینی بود که لایق تر از ندا آقا سلطان در سال گذشته بود حرفی نداشتم ولی هدف اینها بی بها کردن جنبش دموکراسی خواهی ایران و سمبل های آن در اذهان بین المللی بود.  نمیخواهم بگویم عامل رژیم هستند ولی واقعاً عملکردشان فرقی ندارد و بوئی حتی از وطندوستی ندارد که حالا قاضی در مورد تجاوز به وطن شده اند. کسی که همه این سالها بیش از بسیار دیگران ضد تجاوز طلبی در میان نیروهای مترقی ایران نوشته این قلم بوده است و آنهم در زمان دولت بوش که خطر حمله آمریکا به ایران غیرقابل انکار بود (4).

 

این کمونیستهای افراطی که دیگران را عامل سیا مینامند و حتی امروز جنبش سبز را هم ارتجاعی میخوانند بهتر است بدانند که ارتجاعی خودشان هستند وقتی هنوز بعد از یک قرن استبداد انواع حکومت های شورایی، هنوز آن را برای مردم ترویج میکنند. حرف این قلم نیز در مقاله مورد تحریف اینها چه بوده است غیر از اینکه باید رژیم جمهوری اسلامی بداند که دادگاه بین المللی حقوق بشر هم وجود دارد و نیروهای صلحبان سازمان ملل هم میتوانند فراخوانده شوند همانگونه که در مورد میلوسویچ فراخوانده شدند.

 

 اتفاقاً جمهوری اسلامی این موضوع را خوب فهمیده است و به همین دلیل در شورای حقوق بشر سازمان ملل همیشه فعال بوده و در همین چند هفته اخیر نیز تلاش زیادی کرد تا با سخنرانی های جواد لاریجانی در شورای حقوق بشر سازمان ملل، جمهوری اسلامی را یک دموکراسی معرفی کند! اتفاقا برعکس این کمک کنندگان رژیم، جمهوری اسلامی خوب میداند که در دنیای امروز سازمان های بین المللی وجود دارند که در آنها مشخص شدن دولت ایران بعنوان عامل جنایات علیه بشریت، تاوان در پی دارد. نمونه بارز آنهم خود بوسنی و نسل کشی صربها بود که حتی جمهوری اسلامی ایران هم در آنجا درگیر بود. نیروهای حافظ صلح سالها است که در همه دنیای متمدن برسمیت شناخته شده اند و هنوز این افراطیون از آنها بعنوان استعمار حرف میزنند. کشورهائی نظیر رواندا را همه دیده اند. دیگر ما حتی در آفریقا با دنیای استعماری 200 یا 300 سال پیش روبرو نیستیم.

 

اما حالا این کمونیست های افراطی کار را برای جمهوری اسلامی راحت میکنند و سازمان ملل را بعنوان ارگان متجاوزین امپریالیست معرفی میکنند و همه دستاوردهای بشریت طی بیش از نیم قرن را بعنوان تثبیت استعمار نشان میدهند گویی بشریت عقب رفته است. اگر اینطور بود چرا حتی سودان و جمهوری اسلامی ایران، و کره شمالی، آنقدر توجه به موقعیت خود در سازمان ملل معطوف میکنند. اگر بخواهم درباره تفاوت دنیای کنونی و تصویر صد سال پیش این افراط گرایان توضیح دهم بحث مفصل است همانگونه که بخواهم تفاوت دنیای کنونی با دنیای صدر اسلام را برای افراط گرایان اسلامی توضیح دهم اما فقط به این بسنده کنم که دلیل مهم بودن شناخته شدن یک دولت بعنوان عامل جنایات علیه بشریت، انچه در کامبوج در مورد خمر سرخ روی داد، دقیقاً همین تغییری است که دنیای کنونی در تفاوت با دنیای مورد تصور این کمونیست های افراطی پیدا کرده است.

 

واقعاً چه بگویم که این افراط گرایان از جمهوری اسلامی هم بدتر عمل میکنند و با تحریف نوشته های این قلم، میخواهند برای جمهوری اسلامی قتل عامی دیگر نظیر 1367 را راحت کنند، آنهم زمانی که برعکس دوران پایان جنگ ایران و عراق، جنبش دموکراسی خواهی ایران در جهان، نامی یافته است و مردم جهان برای این جنبش احترام قائلند، و نه مانند ادامه جریانات شکست خورده موزه های تاریخ سیاسی ایران که استبدادی ترین دولت ها را سمبل ترقی در جهان معرفی میکردند، و اعتباری نه در میان مردم ایران پیدا کردند و نه در جهان. دیگر بیشتر نگویم که هرچه ما میکشیم از اینگونه به اصطلاح دوستان آزدایخواهی و عدالت طلبی است که نظیر همکیشان ویتنامی خود، هنوز فکر نمیکنند که به مردم یک پوزش بزرگ بدهکارند و هنوز حرف های دیگرانی که حرفی برای گفتن دارند را، تحریف میکنند، اما چیزی از واقعیت قتل خانواده تزار که حتی کودکانشان به دستور شخص لنین کشته شدند و امروز با آزمایشهای دی اِن آ ثابت شده است، نمیگویند و حرفی نمیزنند که حکومت شورائی اینان، یعنی دیکتاتوری پرولتاریا، برای بیش از نیم قرن، نیمی از کره ارض را به نابودی کشاند (5).

 

این پلمیک ها پایان ندارد و به همین علت هم سالهاست به این فرقه های کمونیستی جواب نمیدهم و سایتهایشان را هم حتی نگاه نمیکنم و در واقع اگر خواننده ای داشتند که هرروز وقتشان را در بخش اظهار نظر سایتهای سکولار دموکرات صرف نمی کردند، سایتهایی که دقیقاً در نفی اندیشه های این فرقه های واپسگرا ساخته شده اند و به همین دلیل هم رشد کرده اند. با اینکه سالها در باره نقد این جریانات کمونیستی نوشته ام اما توصیه ام به خوانندگان جوان این است که به جای تلف کردن وقت خود در پلمیک با اینان، که هنوز از غار 150 ساله خود بیرون نیامده اند زندگی خود را به هدر ندهند که این پلمیک ها را پایانی نیست و پنجاه سال عمر یک نسل از آزادیخواهان ایران اینگونه به باد رفت. این حرفهای تکراری هم نظیر پلمیک با افراط گرایان اسلامی است، که هنوز در دنیای 1400 سال پیش سیر میکنند، و همچنان فکر میکنند دیگران گمراهند که بعد از بیش از هزار سال مقصود آنان را درست پیاده نکرده اند!

 

دیگر نه وقت خود را با این بحث ها تلف میکنم و نه علاقه ای به ادامه این پلمیک ها دارم و آنچه مینویسند را هم نمیخوانم. البته آزادی بیان یعنی حتی کوکلاکس کلان ها هم آزادند بنویسند و نظراتشان را تبلیغ کنند اما تا آنجا که به این قلم مربوط میشود حتی همین که این نوشته را تهیه کردم نیز احساس اتلاف وفت کردم. فرقه های واپسگرای کمونیست و اسلام گرا و امثالهم همیشه خواهند بود و در هر جامعه دموکراتیک آزادند که باشند اما بهتر است درباره ایران آینده نگر، خواند و نوشت، که راه به جلو است (6).
 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران

 

سام قندچی، ناشر و سردبیر

ایرانسکوپ

http://www.iranscope.com

http://www.ghandchi.com
چهاردهم اسفند ماه 1388

March 5, 2010
 


پانویس ها:

 

1. مقالاتی درباره کمونیسم و چپ
http://www.ghandchi.com/index-Page13.html

 

2. باصطلاح "سوسیالیسم راستین"
http://www.ghandchi.com/390-TrueSocialism.htm
 

3. امیدوار بودم این سطور را هیچگاه ننویسم که ما نیازمند صلحبانان سازمان ملل هستیم
http://www.ghandchi.com/607-UNPeaceKeepers.htm

 

4. ناسیونالیست های تجاوز طلب!
http://www.ghandchi.com/536-Asking-for-War.htm

 

5. اندیشه مارکسیستی و مونیسم -یکتا گرائی
http://www.ghandchi.com/299-Marxism.htm
Marxist Thought & Monism
http://www.ghandchi.com/299-MarxismEng.htm

 

 

6. ایران آینده نگر: آینده نگری در برابر تروریسم
http://www.ghandchi.com/500-FuturistIran.htm
FUTURIST IRAN: Futurism vs Terrorism
http://www.ghandchi.com/500-FuturistIranEng.htm 

 

 

 

 

مطلب مرتبط

کمونیسم افیون روشنفکران ایران
http://www.ghandchi.com/616-CommunismOpiate.htm

 


متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

 

 

 

SEARCH