Sam Ghandchiسام قندچي کنفرانس «سرنگونی جمهوری اسلامی و نقش احزاب و سازمانهای اپوزیسیون» و بحثها
سام قندچی
http://www.ghandchi.com/3919-sarnegooni.htm

مطلب مرتبط: 1     2     3     4     5     6     7     8     9     10     11     12     13     14     15     16     17     18     19      20     21     22     23     24     25     26     27     28     29     30     31     32     33     34     35     36

 

sarnegooni-vs-taghiire-regime  

 

دو روز پیش کنفرانسی در اینترنت برگزار شد تحت عنوان «سرنگونی جمهوری اسلامی و نقش احزاب و سازمانهای اپوزیسیون».

 

اول در مورد اصطلاحِ «سرنگونی جمهوری اسلامی»! یکی از آنهایی که حتی قبل از تأسیس رژیم اسلامی در ایران، با ایجاد «جمهوری اسلامی»، مخالف، و خواستار تأسیس «حکومت اسلامی» بود، کسی نبود جز آیت الله محمد تقی مصباح یزدی! حتی خود آیت الله خمینی تا آخرِ کار در زمان انقلاب که "جمهوری اسلامی" را اختراع کرد، همان اصطلاح «حکومت اسلامی» را به کار می برد، ولی البته بعداً در زمان رفراندوم فروردین ماه 1358 گفت «جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم و نه یک کلمه بیش» تا که جمهوریخواهان سکولار را در ایران، خلع سلاح کند. در واقع طالبان، القاعده، و داعش نیز همیشه از «دولت اسلامی» حرف زده اند که منظورشان «حکومت اسلامی» است و نه «جمهوری اسلامی»! به عبارت دیگر «سرنگونی ولایت فقیه» یا «سرنگونی جمهوری اسلامی»، می تواند به معنی بقای رژیم اسلامی باشد.

 

در اکثر کشورهای اروپا طی قرون وسطی که رژیمهایِ مسیحیِ دست نشانده ی پاپ در واتیکان، بر سر کار بودند، معنای سرنگونی آن رژیمها همینطور بود، یعنی دست نخورده نگهداشتن و بقای رژیمهای مسیحی، و حتی پیروزی پروتستانیسم، نظیر دولت کالوین در ژنو هم، در وجود رژیمهای مسیحی، تغییری نداد، به رغم آنکه قدرت روحانیت کاتولیک را به زیر کشیدند. اساساً آنچه در ایران لازم است، «تغییر رژیم»، یا به زبان انگلیسی همان «رژیم چنج» است، اصطلاحی که متأسفانه در اپوزیسیون ایران به معنی حمله ی نظامی و براندازی رژیم توسط دولتی بیگانه فهمیده شده، که ابداً معنای آن نیست؛ وظیفه ی اصلی اپوزیسیون در ایران، تغییر رژیم از رژیمی مذهبی به رژیمی سکولار دموکرات است، و نخستین گام آنهم دو سال پیش در جنبش مردادماه 97 توسط مردم با شعار «جمهوری اسلامی منحل باید گردد»، بیان شد، و دو ماه پیش زنده یاد نوید افکاری در این راه جان باخت. دکتر اسماعیل نوری علا از اولِ طرحِ سکولار دموکراسی در اپوزیسیون، همیشه از «انحلال» رژیم اسلامی در ایران، سخن گفته اند.

 

اما درباره ی بحثهای کنفرانس:

 

1. آقای محمود ابطحی رییس شورای مرکزی حزب سکولار دموکرات ایرانیان، در مورد نظرات آن حزب صحبت کردند که در 5 سال گذشته در حال متشکل کردنِ حزبیِ نیروهایِ جمهوریخواه سکولار دموکرات بوده اند، و آنها نخستین حزب آینده نگر هستند. آقای ابطحی درباره ی دیدگاه های رهبری حزب در عرصه ی موضوعات مورد بحث کنفرانس توضیح دادند و مثل همیشه با صبر و حوصله و دقت به سؤالات شنوندگانِ کنفرانس، پاسخ دادند. اینجانب نظر خود را درباره ی فعالیتها و مواضع حزب سکولار دموکرات ایرانیان در مقالات مختلف نوشته ام.

 

2. آقای فؤاد پاشایی دبیر کل حزب مشروطه ی ایران، مواضع آن حزب را بویژه در ارتباط با خیزش 98 توضیح دادند. در موارد مختلف نظرم را در مورد فعالیتها و مواضع حزب مشروطه نوشته ام که واقعاً گرچه حزبی پادشاهی خواه هستند اما از معدود احزاب ایرانی هستند که همواره به روشنی متعهد به «جمهوریت» و خواهان «توسعه و پیشرفت» بوده و هستند، مواضعی که از روز اولی که زنده یاد دکتر داریوش همایون این حزب را تأسیس کردند، بسیار پررنگ بود.

 

3. آقای «حمید تقوایی» از «حزب کمونیست کارگری». شخصاً نظرم را 6 ماه پیش در مورد دیدگاههای «حزب کمونیست کارگری» در مقاله ای تحت عنوان «یادداشتی کوتاه درباره ی حزب کمونیست کارگری و اتوپی مارکسیستی»، منتشر کرده ام و حرف تازه ای نیست. البته برخی موضوعاتی که درباره ی آن تشکیلات مورد بحث قرار گرفته، با اختلافاتی که با اکثر جریانات چپ وجود دارد، یکی نیست، و دیدگاه صاحب این قلم را در مورد همکاری با نیروهای چپ، در نوشتاری تحت عنوان «آینده نگرها و چپ: اختلافات و توافقات» که بخش دوم آن نیز به تازگی منتشر شد، توضیح داده ام.

 

4. آقای حسن شریعتمداری دبیر کل شورای مدیریت گذار، سخنران دیگر جلسه بودند که علاوه بر پاسخی بسیار دقیق به دیدگاههای آقای حمید تقوایی و مواضع «حزب کمونیست کارگری»، در مورد مسائل دیگرِ مورد بحث از جمله «انقلاب قرن بیست و یکمی ایران»، وارد گفت و گو شدند.

 

این جلسه گرچه توسط خانمی که مدیریت جلسه را به عهده داشت و متأسفانه نام ایشان را نمی دانم، بسیار عالی اداره می شد؛ اما، موضوعات مورد بحث آنقدر وسیع بود که شاید برای شنوندگان، دنبال کردن همه ی آن مباحث بطور همزمان مشکل بود و سؤالات نشان می داد که هنوز مدتها کار و وقت لازم است که گفتمان «سکولار دموکراسیِ آینده نگر»، در اینگونه کنفرانسها، مورد بحث قرار گیرد. در حقیقت همه ی آنچه در پلاتفرم یک حزب می تواند مطرح باشد در این جلسه مورد بحث بود! از دیدگاه این نگارنده مثلاً موضوع عقلانیت و دیدگاه علمی در گفتمان سکولار دموکراسی که چند دقیقه ای در این جلسه مورد بحث قرار گرفت، و در اروپا ابتدا در دوران راسیونالیسم دکارت، اسپینوزا و لایبنیتس مطرح شد، و بعداً توسط امپریسیستها نظیر جان لاک دنبال شد (که البته حدود یک قرن بعد از جان لاک، از نو، کانت از دیدگاه عقلانیت به این مبحث پرداخته)، و کلاً درک سه گانه ی «زندگی، آزادی و مالکیت» جان لاک، در انقلاب 1775 آمریکا به نمایش گذاشته شد و همچنین نظرات کانت در ساختار حقوقی دولت در آمریکا تا به امروز اهمیت ویژه دارد، موضوعی که بخصوص برای جنبش سیاسی کنونی ایران حائز اهمیت است، چون مسأله ی اینکه «بعد از دموکراسی، چگونه از بازتولید استبداد در ایران جلوگیری کنیم»، که دوسال پیش به تفصیل بحث شد، در 42 سال گذشته بعد از تجربه ی انقلاب 57 که به دیکتاتوری منتهی شد، به حق در کانون توجه همه ی کسانی قرار دارد که امروز در پی «تغییر رژیم» در ایران هستند، و نوشتاری تحت عنوان «ضمیمه ی 2020 پلاتفرم حزب آینده نگر» که شش ماه پیش منتشر شد، تلاشی در جهت پاسخ به این موضوعات بود که برای اکثریت فعالان حنبش سیاسی و مدنی ایران مطرح است.

 

به امید جمهوری آینده‌نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE
http://www.ghandchi.com

24 آبان ماه 1399
November 14, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران

http://www.ghandchi.com/futuristparty/index.html

 

 

 

SEARCH