Sam Ghandchiسام قندچي میلاد آقایی: گام بعدی سکولار دموکراتها
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/3817-milad-aghaei.htm

پی نوشت 12 مرداد ماه 1399: پادکست 13 سکولار دموکراتها؛ آمادگی و روند ساختن سکولار دموکراسی

مطالب مرتبط: 1    2     3     4     5     6     7     8     9     10     11     12     13     14

 

milad-aghaei-next

 

روز گذشته آقای میلاد آقایی معاون دبیر کل حزب سکولار دموکرات ایرانیان گفتگویی داشتند با آقای سعید بهبهانی در تلویزیون میهن درباره ی گام بعدی سکولار دموکراتها. بحث ایشان در این باره بود که آیا وحدت یا ائتلاف باید بر نیروهای همگون نظیر بقیه ی سکولار دموکراتها، چه جمهوریخواه و چه پادشاهیخواه، متمرکز باشد، یا اینکه وحدت یا ائتلاف با نیروهای اعم از همگون یا ناهمگون نظیر جبهه ملی، مجاهدین، اصلاح طلبان، سلطنت طلبان، کمونیستها و جریانات دیگر، مورد توجه قرار گیرد. اجازه دهید به جمع رهبران انقلاب 1775 آمریکا نگاهی اندازیم. آن جمع برای خودشان روشن بود که هدفشان ایجاد رژیمی سکولار دموکرات در آمریکا است. البته الکساندر همیلتون تا مدتها روشن حرف نمیزد که خواستار ایجاد سلطنت است یا جمهوری و اساساً این بحثها بعد از استقلال از بریتانیا آشکار شد؛ با اینحال همیلتون به همراه مدیسون در تدوین دفاتر فدرالیسم کاملاً همکاری کرد که اساساً سند جمهوری سکولار و دموکراتیک و بنیان قانون اساسی آمریکا است. به هر حال اساساً برای رهبران آمریکا قبل از پیروزی، روشن بود که خواستار ایجاد جمهوری سکولار دموکرات در آمریکا بودند، اما ابداً وقت خود را صرف این نکردند که به جای 50 نفر مثلاً 150 نفر سکولار دموکرات پیدا کنند که امضا کننده ی بیانیه ی استقلال شوند، و برایشان اصل بحث در گام بعدی در بیانیه ی استقلال نیز، نه ایجاد جمهوری، نه سکولاریسم، و نه دموکراسی بود، و موضوع بیانیه این است که آنها تلاش کرده اند به بریتانیا بقبولانند که چون مردم آمریکا مالیات می دهند، باید در پارلمان بریتانیا حق رأی داشته باشند و از آنجا که این امر تحقق پیدا نکرده، تصمیم به استقلال از بریتانیا گرفته اند، و در همان بیانیه توضیح می دهند که از اول خواستار برخورد انقلابی نبوده اند؛ همه ی این حرفها را در بیانیه ی استقلال، به روشنی جفرسون گفته است، و ادامه ی ماجرا را هم می دانیم که برای رسیدن به هدف خود، نبرد مسلحانه با ارتش بریتانیا را برگزیدند و به این طریق در چهارم ژوئیه ی سال 1776 با پیروزی در جنگ استقلال، به آزادی رسیدند. شاید بیانیهء جدایی کامل حکومت و مذهب در ایران را که چند سال پیش عده ای از سکولار دموکراتها امضا کردند، به نوعی بشود بیان اولیه ی چیزی شبیه آن در مورد موقعیت مردم ایران در برابر رژیم کوکلاکس کلانهای اسلامی حاکم بر ایران تلقی کرد. حالا برخی از نیروهایی را که آقای میلاد آقایی در بحث خود مطرح کردند، جدا از اینکه سکولار دموکرات هستند یا نه، تصورشان این است که می توانند به خواستهای خود از طریق قانع کردن همین رژیم برسند و اصلاح طلبان و برخی اصلاح طلبان پیشین که امروز خود را اعتدالی، تحولخواه و حتی سکولار دموکرات می نامند، چنین درکی از وضعیت سیاسی ایران دارند. برخی دیگر هستند که بازهم جدا از اینکه سکولار دموکرات هستند یا نه، به تصور آنها حمله ای نظامی از سوی آمریکا و متحدانش در آینده ای نزدیک به ایران خواهد شد و آنها نقش خود را نظیر حامد کرزی و اکثر شرکت کنندگان در کنفرانس برلین برای افغانستان، و یا شرکت کنندگانِ شیعی و کرد در کنفرانس لندن عراق می بینند. عده ای دیگر نیز نظیر آنارشیستها اساساً به دو سناریوی ذکر شده، چه عملی باشد و چه نه، اعتقادی ندارند و می خواهند کلاً دولت را نابود کنند و این را راه رسیدن به آزادی در ایران می دانند. به غیر از این سه جریان، از آنچه به اصطلاحِ سیاسی، «راه انقلاب» نامیده می شود، چه منظور انقلاب باشد یا اصلاحات، دیدگاه های دیگری نیز وجود دارند که نیازی به بحث همه نیست. اما آنچه مهم است اینکه امروز اصلِ کار برای یک جمع سکولار دموکرات، این نیست که چند جمع دیگر را با خود بر سر سکولار دموکراسی متحد کند یا نه، چه این اتحاد به شکل وحدت و ادغام باشد و چه به صورت ائتلاف، گرچه هر دوِ این اشکالِ متحد شدن، همیشه در کشورهای مختلف در برهه های مختلف زندگی سیاسی جامعه وجود دارد که آقای میلاد آقایی موارد گوناگون ائتلافها را در اروپای حاضر خیلی خوب توضیح دادند، و اینها چه پیش و چه بعد از تحول سیاسی در همه جا از جمله در ایران مطرح خواهد بود و حتی حکومتگران رژیم اسلامی در ایران نیز در 42 سال گذشته به نوعی همان کارها را درباره ی ائتلافهای قدرت انجام داده اند هرچند سکولارها را همه ی این سالها کنار گذاشته اند، چه اصلاح طلبان در مسند قدرت بودند و چه اصولگرایان! آنچه امروز مهم است، انتخاب گام بعدی یعنی به اصطلاح «راه انقلاب» است، که در بالا مطرح شد و سپس، درگیر شدن عملی در راهی که برگزیده شود خواهد بود که از آنطریق عملاً جمع سکولار دموکرات مورد بحث، نشان خواهد داد که در این مبارزه ی واقعی در جامعه، چه نقش و اهمیتی پیدا خواهد کرد. اینکه آن جمعِ رهبری در انقلاب آمریکا که حتی پیش از پیروزی انقلابِ آمریکا حزب سکولار دموکراتی هم تشکیل نداده بودند، توانستند در پایان، بنیانگذاران رژیمی سکولار دموکرات شوند به این دلیل بود که توانستند جامعه ی آمریکا، و نه نخبگان سیاسی را، برای استقلال از بریتانیا متحد کنند، وگرنه سکولار دموکراتهایی نیز بودند که تا به آخر خواستار وابستگی به بریتانیا بودند و حتی بعد از پیروزی انقلاب هم، دست از سر مجلس ویرجینیا بر نمی داشتند.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران

 

سام قندچی
http://www.ghandchi.com

یازدهم مرداد ماه 1399
August 1, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
http://www.ghandchi.com/futuristparty/index.html

 

 

 

SEARCH