Sam Ghandchiسام قندچي شب جمعه ی آخر سال 1398 با یادی از زنده یاد پویا بختیاری
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/3185-pouya-bakhtiari.htm

پی نوشت 28 ماه اسفند 1398: اظهار همدردی خانم فرح پهلوی با مردم ایران در این ایام نوروز 1399

مطالب مرتبط: 1     2     3     4     5     6     7     8     9     10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21     22     23    24    25    26

   

pouya-bakhtiari-aakhare-saal

 

پنج سال پیش در یادداشت دانشمندی در اینترنت درباره ی چهارشنبه سوری همچنین خواندم که «سنت رفتن به گورستان‌ها در آخرین جمعه ی سال، دنباله ی ادای احترام به ارواح رفتگان میباشد». امسال که پیشتر هنگام کریسمس نوشتم، که خودم دل و دماغش را ندارم اما اگر کسی دل و دماغش را دارد به قول آمریکایی ها «سو ماچ پاور تو ضم». همچنین بسیاری از دوستان دیگر نیز نظر خود را در مورد نوروز امسال در اینترنت نوشته اند که به همت دوست عزیز خانم شکوه میرزادگی و همراهانشان توسط بنیاد میراث پاسارگاد، منتشر شده است. شخصاً پنج روز پیش در همین ارتباط نوشتم «خسته ام، چهل و یک سال یک عمر است و اینهم از نوروز ما و کرونا». شب گذشته سخنان «اظهار همدردی آقای رضا پهلوی را با مردم ایران»، در فیسبوک دیدم که در ایام این نوروز 1398 به قول معروف «سخن کز دل برآید لاجرم بر دل نشیند» یا در شعر سعدی:

 

در این معنی سخن باید که جز سعدی نیاراید، که هرچ از جان برون آید نشیند لاجرم بر دل

 

در همین حال، بارها نوشته ام که با «سنت بد پیام های نوروزی شخصیت های سیاسی» مخالف هستم، اما «شادباش نوروزی» گفتن، و نه پیام سیاسی، و امسال نیز «اظهار همدردی در نوروز با مردم ایران در این ایام سیه پوشی»، از سوی هر کس از جمله سیاستمداران کاری به جا است همانطور که اگر در سالی بستگان نزدیک خانواده ای فوت کرده اند، آن خانواده آن سال نوروز ندارند و اقوام نیز به جای «شادباش» در آن سال، با آنها «اظهار همدردی» می کنند؛ و مطمئناً چه شادباش در سالهای دیگر و چه اظهار همدردی در آن سال معنی می دهد، و البته با این آرزو که در نوروز 1400 با شادباشهای فراوان گرد هم آییم. اما پیام نوروزی سیاستمداران را در ایران چه هنگام شادی و چه در غم، برای همیشه تعطیل کنیم که سنت بدی است و بارها دلیلش توضیح داده شده که چرا، و اگر بحث و نظر سیاسی داریم می توانیم اطلاعیه دهیم، سخنرانی سیاسی کنیم و یا مقاله بنویسیم و حتی بعد از عید، سخنرانی ارزیابی از سال گذشته و برنامه برای سال آینده ارائه کنیم.

 

به هر حال امسال متأسفانه حتی بهتر است که از سنت رفتن به گورستانها در آخرین جمعه ی سال هم صرف نظر کنیم و از همان راه دور باشد یا از طریق اینترنت که خطر ابتلا به کرونا را افزایش ندهیم، همانطور که از روز اول هم بحث شد در این زمان شیوع کرونا مهمترین وظیفه ی ما حفظ سلامتی همه ی مردم است. با یاد زنده یاد پویا بختیاری که کشته شدن او در قتل عام خیابانی آبان ماه 1398، همه ی ایرانیان را در این سال عزادار کرد و حتی خانواده اش وقتی هنوز کرونایی نبود، نتوانستند برای فرزند دلبندشان مراسم چهلم برگزار کنند و به جای آن در روز چهلم آن قهرمان انسانیت، آنها هم به زندان افتادند. با یاد کشته شدگان پرواز 752 و با یاد همه ی آنهایی که در فاجعه ی شیوع کرونا جان داده اند و زندانیانی که همچنان در زندانهای ایران به دلیل استبداد سیاسی در ایران در معرض خطر مرگ از ابتلای به کرونا قرار دارند.

 

روز گذشته در نوشته ای تحت عنوان «دو کلمه درباره ی وحدت اپوزیسیون» به آنچه سالهاست در این باره گفته ایم، اشاره شد. با این آرزو که این آخرین جمعه ی سال 1398، آخرین سال رژیم کوکلاکس کلانهای اسلامی در ایران باشد و با تکرار نظر چند روز پیش آقای محمود ابطحی یکی از رهبران حزب سکولار دموکرات ایرانیان و مهستان سکولار دموکراسی ایران که راه دیگری جز برقراری حکومت سکولاردموکرات برای سعادت ایران و ایرانی نیست. هزاران سال است که نوروز در شادی و عزا جاویدان است.

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

بیست و هفتم اسفند ماه 1398
March 18, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH