Sam Ghandchiسام قندچي بدگوئی درباره فعالین ایرانی

سام قندچی
http://www.ghandchi.com/311-Badmouthing.htm
Badmouthing Iranian Activists
http://www.ghandchi.com/311-BadmouthingEng.htm

 

این قابل درک است که جمهوری اسلامی ایران (ج.ا.)  و مأموران آن به بدگوئی از فعالین ایرانی نشسته و برای آنها شایعه پراکنی کنند.  ما همه درباره شایعاتی که ج.ا درباره فروهر ها و سعیدی سیرجانی و دیگر فعالین ایرانی قبل از به قتل رساندن آنها پراکندند، آگاهیم. و بدگوئی مستقیم روزنامه جمهوری اسلامی و کیهان تهران در نظر مردم ایران اعتبار  برای آنهائی است که مورد حمله هستند.

 

در آغاز، جمهوری اسلامی اعلام میکرد که در خانه برخی فعالین مجله پلی بویPlayboy پیدا کرده تا آنان را بی اعتبار کند. با گذشت زمان،  مردم ایران دیدند جمهوری اسلامی در زندگی شخصی هر کسی،  چه سیاسی و چه غیر سیاسی دخالت میکند.  در نتیجه مدتهاست که پاسخ مردم به چنین شایعات شخصی این شده است که زندگی شخصی فرد به کسی مربوط نیست.

 

در نتیجه ج.ا. تاکتیک خود را عوض کرده است و فعالین را به مأمور جمهوری اسلامی بودن محکوم میکند،  چرا که ج.ا. فهمیده است که بد ترین بی اعتباری در نزد ایرانیان امروزاینستکه کسی بخشی از دستگاه رژیم باشد، و در نتیجه ایجاد شک درباره فعالین یک روش سیستماتیک وواک در سالهای اخیر بوده است.

 

ما همچنین میدانیم که ساواک شاه ماشین شایعه پراکنی را  در زمان محمد رضا پهلوی برای نابود کردن شخصیت های اپوزیسیون به کار می بست.

 

اما وقتی خود اپوزیسیون درباره اعضا دیگر اپوزیسیون شایعه میپراکند، سوأل این است که آیا آنها که این کار را میکنند آگاه هستند که چه کار میکنند؟  آن ها میخواهند که با خراب کردن و حمله شخصی به دیگر فعالین اپوزیسیون،  که برخی حتی دوستان خود آنانند چه بدست آورند؟

 

دو نمونه بارز این بد گوئی ها حمله شخصی به حشمت تبرزدی به عنوان مامور دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی،  و حمله شخصی به خانم شیرین عبادی به عنوان مأمور جمهوری اسلامی است. اینها اتهامات بزرگی بر ضد یک قعال سیاسی و یا فعال حقوق بشر است.

 

آنانکه چنین اتهاماتی را وارد میکنند یا بایستی اثبات واقعی برای ادعای خود ارائه کنند و یا بایستی از این فعالین و کل اپوزیسیون،  بخاطر ایجاد شک درباره کسانی که جان خود را برای مبارزه با رژیم مستبد،  و برای دموکراسی در ایران به خطر انداخته اند،  عذر خواهی کنند

 

داشتن اختلافات سیاسی مسأله ای نیست و هر کسی میبایست اختلافات سیاسی خود را بگوید،  و اینگونه جنبش دموکراسی خواهی ایران در دیدگاه هایش رشد خواهد کرد و مستحکم خواهد شد.  اما بدگوئی و حمله های شخصی در گذشته  متد ساواک،  و حالا هم متد وواک برای نابود کردن شخصیتهای اپوزیسیون بوده و هست، و جدا از آنکه چه ایدئولوژی و نظر سیاسی، همه بایستی این اعمال را محکوم کنند، چه از طرف اسم های جعلی در اینترنت،  و چه در مراکز سخن چینی در پشت اتاق های کنفرانس.

 

به نظر من همه اعضأ اپوزیسیون ایران بایستی در برابر بد گوئی و حملات شخصی بی هیچ اما و ولی بایستند، جدا از آنکه از سوی که میآید و بر علیه چه کسی این متد های مذموم میکرو پولیتیک بکار رود. بدگوئی فقط نیروی ما را برای مبارزه برای ایجاد یک جمهوری سکولار در ایران از بین میبرد. 

 

به بد گویان بگوئیم که اگر نظری برای رشد جنبش دموکراسی خواهی دارند، از امکانات فراوان در اینترنت و ارتباطات مدرن استفاده کرده و نظرات سیاسی خود را ارائه کنند،  تا جنبش را را هنمائی کنند، بجای آنکه  انرژی خود و دیگران را  به اینگونه هدردهند.

 

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران

سام قندچی، ناشر و سردبیر ایرانسکوپ
http://www.iranscope.com 
http://www.ghandchi.com

بیست و چهارم دی ماه 1382

January 14, 2004

 

مطلب مرتبط

هدف وسیله را توجیه نمیکند
http://www.ghandchi.com/270-EndMeans.htm
End Justifying the Means
http://www.ghandchi.com/43-End_Means.htm
 

ايران، فرهنگ، و سياست

http://www.ghandchi.com/index-Page1.html


متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

 

 

 

SEARCH