Sam Ghandchiسام قندچي سیاست: توضیح واضحات درباره ی اعتراضات
سام قندچی

http://www.ghandchi.com/3068-realities-about-protests.htm

مطالب مرتبط: 1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14   15    16

 

realities-about-protests

 

آنچه در این یادداشت می آید توضیح واضحات است و خوانندگان خودشان حتماً همه ی این حرفها را می دانند و شاید نیازی به نوشتن نباشد؛ تا آنجا نیز که به انقلاب و تحول در ایران مربوط باشد که سالها پیش در کتاب ایران آینده نگر بحث شد و اگر کسی علاقه ای دارد می تواند بخواند و حرف تازه ای نیست! ببینید تراژدی هولناک پرواز 752 در همین روزهای اخیر و تراژدی سینما رکس آبادان در دوران انقلاب 57، قلب همه ی ما فعالین سیاسی و مدنی را آنقدر به درد می آورد که تا عمر داریم فراموش نخواهیم کرد. اما تأثیر این رویدادها روی مردم محدود به خانواده های قربانیان و اطرافیان آنها و در درجه ی بعد نیز برروی قشرهایی در جامعه است که از نقطه نظر فکری حرکت می کنند نظیر دانشجویان، فعالان حقوق بشر و امثالم. یعنی اگر از لحاظ آماری به اینگونه رویدادها نگاه کنیم همچون قطره ای در دریا هستند. پس چطور خودسوزی یک دست فروش در تونس چنان غوغایی به پا کرد. واقعیت این است که 10 سال پیش غوغای بهار عربی در اثر بحران اقتصادی شدیدی در خاورمیانه در آن دو سه سال بود که بویژه با ورود کالاهای چینی به منطقه باعث بیکاری شدید در آن کشورها شد و خودسوزی «طارق طیب محمد بن بوعزیز» در تونس نمادی از آن تحول شد که هفته ی پیش نیز بحثهایی در رابطه با آن تحول تاریخی و بویژه «گیم چنجر» تازه در نوشتاری تحت عنوان «گیم چنجر: اصل بحث نه کشته شدن قاسم سلیمانی است و نه دستور دونالد ترامپ»، ارائه شد که شاید مقاله ای طولانی و کسل کننده است. به هر حال آنچه در دو سال اخیر در ایران باعث اعتراضات گسترده شده، «تحریم های اقتصادی آمریکا» است. همان دو سال پیش شخصاً طرفدار تحریم اقتصادی نبودم و روش دیگری را برای مقابله با رژیم اسلامی حاکم بر ایران مطرح می کردم که با صراحت نیز همان زمان نوشتم اما در اینجا ابداً منظورم این نیست که اگر آن راه طی شده بود به نتیجه ی بهتری تا حالا رسیده بودیم. به هر حال این واقعیت که تحریم اقتصادی عامل اصلی خیزش96 و خیزش98 بود، غیرقابل انکار است. به همین دلیل نیز اکنون رژیم اسلامی و مشخصاً نایاک در آمریکا همه ی توان خود را گذاشته اند تا تحریمها را از روی ایران بردارند و هر شب رهبران نایاک در تلویزیریون سی اِن اِن مشغول به این کار هستند و جالب است که سی اِن اِن تفاوتی بین تظاهرات دولتی برای سردار قاسم سلیمانی و تظاهرات مردمی در آبان ماه 98 و در پی سقوط پرواز 752 نمی گذارد، در حالیکه شبکه ی خبری پرقدرتی نظیر «سی اِن اِن»، خوب می داند در رژیمی استبدادی تظاهرات دولتی یکی از الکی ترین نمایشها و فقط سوژه ی جوک برای مردمی است که تحت حاکمیت اینگونه رژیم ها زندگی می کنند و ما همه در مورد مراسم تشییع جنازه ی راینهارت هایدریش سه سال قبل از سقوط آلمان نازی می دانیم. و البته فقط سی اِن اِن تنها رسانه ی بین المللی نیست که اینگونه گمراه کننده در رابطه با اوضاع کنونی ایران عمل می کند و بی بی سی هم دستکمی از آنها ندارد. و رسانه های داخل ایران نیز که اساساً دولتی و زیر کنترل دستگاههای اطلاعاتی رژیم هستند و 40 سال است به همینگونه عمل کرده اند و کسی هم از آنها انتظاری غیر از این ندارد. اما در خارج کشور، نایاک این روزها حتی در مورد وضعیت خطرناک ویزای دانشجویان ایرانی در خارج از کشور اعتراضی نمی کند و مشغول تلاش برای برداشتن تحریمهای ایران توسط لابی های مختلف فعال در واشنگتن از جمله خودشان است. به هر حال این واقعیات که چه عواملی بر جامعه از نظر آماری تأثیر میلیونی دارند و چه چیزهایی تأثیر بر هزاران نفر یا صدها نفر و یا ده ها نفر دارند توضیح واضحات است. جالب اینکه در انقلاب 57 اعتراضات بازاریان خیلی قوی بود و مرتب بازار می بست. در 40 سال گذشته بزرگترین تعطیل بازار در زمان دولت آقای محمود احمدی نژاد بود هنگامیکه ایشان مالیات افزوده را بالا بردند. در همه ی دو سال گذشته به رغم همه ی تحریمها، بازار اساساً تعطیل نکرده است. شاید راضی هستند؟

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران،

 

سام قندچی

IRANSCOPE.COM
http://www.ghandchi.com

بیست و پنجم دی ماه 1398
January 15, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

متون برگزیده سام قندچی

 

 

برای حزب جمهوریخواهان سکولار دموکرات و آینده نگر ایران
https://sites.google.com/site/futuristparty

 

 

 

SEARCH