Sam Ghandchiسام قندچي محمد ارسی و داستان لنینیستهای ایران
سام قندچی
http://www.ghandchi.com/1812-lenin.htm

 

درباره لنین (1)، مارکسیسم (2) و کلاً جنبش کمونیستی ایران (3) در 40 سال گذشته به اندازه کافی نوشته شده است. روز گذشته در یکی از سایتهای چپ ایران مقاله ای از آقای محمد ارسی (4) منتشر شده با عنوان "ولادیمیر لنین و استقلال و ترقی ایران" (5). پیش خود فکر می کردم اگر کسی نوشته مشابهی با عنوان "هری ترومن و استقلال و ترقی ایران" منتشر کرده بود و در آن دلیل مدعای خود را اولتیماتوم ترومن به استالین و نجات آذربایجان و کردستان عنوان می کرد، جنبش چپ و ملیون ایران چه احساسی می کردند. همه ما در مورد دولت کمونیستی که لنین پایه گذاری کرد، و  مناسبات با ایران مطلعیم که نمی توان گفت از خط مشی لنین چندان دور شده بود چرا که از همان روز اول به قدرت رسیدن لنین، صاحب نظرانی نظیر برتراند راسل که با او در مسکو دیدار کرده بود، دیکتاتوری را نتیجه اقدامات سیاسی لنین از همان اول و برنامه های لنین در همان زمان اعلام کرد، در حالیکه متأسفانه بعد از یک قرن برخی صاحب نظران چپ ایران هنوز همان ساده لوحی های 100 سال پیش جنبش کمونیستی ایران را تکرار می کنند چرا که تصور می کنند چون لنین زودهنگام درگذشت، استالین استبدادی عمل کرد و مرتب نقد شخصیتی لنین در مورد استالین را تکرار می کنند که تروتسکی منتشر کرد و نمی گویند همان اول انقلاب اکتبر همین لنین دستور قتل خانواده تزار و از جمله کودکان آن خانواده را صادر کرد و امروز با آزمایشهای دی ان ای ثابت شده است. قتل خانواده تزار امری شخصی نبود و تصمیمی سیاسی از سوی لنین بود همانگونه که بعدها در دوران استالین قتل ده ها کمونیست ایرانی در شوروی از جمله پیشه وری، امری شخصی نبود و تصمیمات سیاسی حزب کمونیست اتحاد شوروی و کمینترن بود. شکی نیست که لنین واقعاً دانش سیاسی تشکیلات حزبی را بسیار پیشرفت داد و نظیر هر دانشی دیگر می توان علم را از هرکسی آموخت (6)، اما حقایق درمورد دیکتاتوری لنینیستی را نباید کتمان کرد که بحثی شخصی در مورد او نیست و نوع تصمیم گیری سیاسی بود که از همان اول با قتل خانواده تزار به اجرا گذاشت. تصمیم گیری های سیاستمداران را می شود جدا از زندگی شخصی آنها، خوب یا بد، قضاوت کرد و اصل بحث نیز در مورد تصمیم گیری های سیاسی است و نه موضوعات شخصی که در بحث در مورد استالین خیلی متداول است و در رابطه با لنین خاطرات کروپسکایا مطرح می شود که خواندنی است اما در ارتباط با موضوع سیاسی مورد بحث، آنقدر اهمیتی ندارد. اولتیماتوم ترومن به استالین در مورد آذربایجان و کردستان ایران و عقب نشینی استالین نیز تصمیمی سیاسی بود یعنی استالین ترجیح می داد در چین پیروز شود و حاضر بود در ایران با آمریکا کنار آید. بعدها هم در زمان کودتای 28 مرداد، تصمیم ترومن به انجام کودتا در ایران تصمیمی سیاسی بود و نه امری شخصی. بهتر است پس از 100 سال، در مورد موضوعات تاریخی با ظاهر لطف شخصی و انسانیت رییس کشور شوروی در مورد مردم ایران، بدون ذکر واقعیات تاریخی مرتبط، اپوزیسیون جوان امروز ایران را گمراه نکنیم. به اندازه کافی مردم ایران از روسیه، چه تزاری، چه کمونیستی و چه پوتینی امروز، لطمه خورده اند (7).

 

 

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران

سام قندچی، ناشر و سردبیر ایرانسکوپ
http://www.iranscope.com
http://www.ghandchi.com

بیست و ششم آذر ماه 1396
December 17, 2017

 

1. لنین
https://goo.gl/z5AhdZ

 

2. مارکسیسم
https://goo.gl/VRLEZF

 

3. جنبش کمونیستی ایران
https://goo.gl/yhSz4j

 

4. محمد ارسی

https://goo.gl/HU1SU2

 

5. ایران امروز: محمد ارسی: ولادیمیر لنین و استقلال و ترقی ایران

http://www.iran-emrooz.net/index.php/politic/more/72295

 

6. سازماندهی حزبی یک علم است
http://www.ghandchi.com/1330-saazmaandahie-hezbi.htm

 

7. آقای اکبر گنجی از روسیه چه خبر
http://www.ghandchi.com/1696-akbar-ganji-russia.htm
http://isdmovement.com/2017/1117/112217/112217.Sam-Ghandchi-Mr.Ganji-What-about-Russia.htm

 


 


 

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

 

 

SEARCH
 

بازچاپ و توزیع در شبکه های اجتماعی